Monster Hunter Rise Demo - Vechten met vrienden!

    Jullie wisten het misschien niet, maar bij XGN zijn we grote fans van de Monster Hunter-serie. Toen Nintendo zo goed was ons een paar dagen eerder aan de slag te laten met de demo van Monster Hunter Rise zeiden we er daarom geen nee tegen.

    Deze preview is geschreven voor de demo beschikbaar werd voor andere spelers. Het spelersaantal was daardoor erg laag, waardoor we de online functies niet goed konden testen. Om die reden hebben wij het er niet over in deze preview.

    Een nieuwe angst, een nieuwe hoop

    Voor de leken onder ons: Monster Hunter Rise is deel van een serie. Monster Hunter-spellen zijn actie-RPG's. Spelers moeten alleen, of met hooguit drie vrienden op jacht gaan. Ze nemen het op tegen grote monsters in getimede missies. Daarbij maken ze gebruik van een grote variatie aan wapensoorten die allemaal hun eigen speelstijl hebben. Van de verslagen monsters vergaart een jager botten, huid en andere onderdelen om nieuwe wapens en armor te maken. Zo klim je steeds hogerop, om de grootste uitdagingen van het spel te trotseren.

    De serie bestaat al sinds 2004 en het doet het al decennia goed in Japan. Maar met Monster Hunter World brak het pas echt door in het Westen. Er zijn daarom aardig wat ogen gericht op de nieuwe Monster Hunter Rise, die afgelopen september aangekondigd werd. Het nieuwe deel keert weer terug naar de Switch en verlaat de PC, PlayStation en Xbox-systemen. Dit brengt meteen zorgen met zich mee, want de pracht die World had zal zeker niet een op een vertaald kunnen worden naar de toch zwakkere console-handheld hybride. Daarentegen zit er wel een zekere hoop in.

    Waar veel oudere fans namelijk problemen mee hadden, was het relatief kleine aanbod aan monsters. Waar Generations Ultimate wemelde van een overvloed aan gevechten die spelers aan de tand konden voelen, was World veel kleinschaliger. Dit kwam omdat het helemaal van de grond af opgezet moest worden, in plaats van dat Capcom bestaande monsters konden kopiëren en wat aan konden passen. Het resultaat was oprecht schitterend, maar de kwantiteit moest er wel aan lijden.

    Mizutsune in Monster Hunter Generations Ultimate

    Het beste van beide werelden

    Voor Monster Hunter Rise hoeft dat niet. En dat is meteen in de demo te zien. De twee gevechten die te spelen waren zijn namelijk Izuguchi en Mizutsune. Twee monsters die niet in World zaten. Vooral Mizitsune is in al haar schoonheid een van onze favorieten. Niet eens stiekem hoopten we met de komst van Iceborne deze zeepbubbelspugende vos met zich mee zou brengen. Maar de teleurstelling is voorbij, het beest is terug in volle glorie. En daarmee ook de belofte dat Rise weer kwantiteit brengt bij de kwaliteit.

    Maar dat betekent niet dat de graphische downgrade niet te voelen was. Voor fans die van Generations Ultimate kwamen is het spel best aardig, maar het kan toch echt niet toppen aan de intrinsieke ontwerpen die we zagen in World. Nog moeilijker te negeren zijn de achtergronden. Wij moesten echt even overeind zitten, en niet alleen omdat we weer even in moesten komen. We moesten even wennen aan de verwenning die wij gewend zijn geraakt. Het was even peinzen om achtergrond van omgeving te onderscheiden.

    Maar Capcom is het succes van World niet volledig vergeten. Hoewel het er grafisch wat op achteruit is gegaan, heeft Monster Hunter Rise wel wat meegenomen van zijn oudere broertje. Fans zullen opgelucht zijn dat de laadschermen tussen zones binnen een gebied nog altijd verleden tijd zijn. Ook kun je nog altijd lopen terwijl je een potion drinkt of objecten van de grond opraapt. En de meest onverwachte verbetering die World bracht, het itemwiel, keert ook weer terug. Spelers hoeven dus niet terug naar de tijd waarin ze gefrustreerd op de pijltjestoets drukken om de Screamer Pod te vinden, terwijl een tunnelende Diablos dreigend op ze af komt.

    Wapens en insecten in overvloed

    En de wapens? Die voelen nog altijd goed. Capcom weet duidelijk nog altijd hoe hun Monster Hunter-spellen werken, want weinig games geven ons meer voldoening. De harde klap van een opgeladen True Charge Slash met de Greatsword brengt nog altijd kippenvel. Bovendien is rondvliegen met de Insect Glaive nog steeds heerlijk.

    En de toevoegingen van Iceborne zijn niet helemaal weg. Goed, ze hebben een iets andere vorm aangenomen met de Wirebug. En de versatiliteit van de slinger zijn we kwijt. Maar de nieuwe aanvallen die alle wapen kregen zijn er nog. Het is niet meer mogelijk een onderdeel van een monster tijdelijk kwetsbaar te maken of het beest te forceren tegen een muur aan te rammen. Maar daar staat tegenover dat het gemakkelijker is dan ooit om op de rug van een monster te klimmen en het tegen de grond te duwen. Waar de Clutch Claw iets nodig had om aan vast te klampen, heeft de Wirebug namelijk geen hulp nodig. Spelers kunnen met L2 + rondje zo de lucht in schieten, waarna ze een luchtaanval uit kunnen voeren.

    En het doet meer dan dat. Het trekt de kaart helemaal open. Voorheen ging Monster Hunter toch weinig de hoogte in. Maar nu kunnen we klimmen zover onze hartjes begeren. En onze hartjes begeren erg ver. Er komt haast een hele dimensie bij nu we kunnen springen. Na de Wirebug tweemaal gebruikt te hebben moet je wel even wachten tot het weer beschikbaar is, maar zo lang is het wachten niet. En als de trailers een indicatie zijn kunnen we dit zelfs gebruiken om de thuisbasis te verkennen, hoewel we dat in de demo niet konden uitproberen. Monster Hunter Rise is inderdaad de juiste titel voor dit vervolg!

    Kat en hond

    Er was nog een toevoeging waar wij mee moechten spelen. Je nieuwe metgezel, de Palamute, is zowaar een verbeterde versie van de Palriders. Een rijdier die eruit ziet als een gave hond? En het vecht ook nog eens mee? Doe ons daar maar twee van. Nou ja, toch maar een. Want tegen de katachtige metgezel Palico zeggen wij voorlopig nog geen gedag.

    De Palamute moet je zelf sturen, wat in contrast staat met de Palriders die een spoor volgen. Aan de ene kant is dat fijn, want spelers hebben veel meer controle. Aan de andere kant moet je nu sturen terwijl je je wapen aan het slijpen bent. En ja, je moet nog altijd je hamer slijpen om het weer scherp te maken. Maar gelukkig heeft je Palamute geen bezwaar tegen de vonken.

    Tijdens het gevecht is de Palamute een iets minder nuttige versie van de Palico. Het valt aan, maar het heeft geen toegang tot gereedschap. Dat betekent dat het jou niet kan genezen als je een foutje maakt. Wel doet het de monsters meer pijn. In de demo mochten we niet kiezen wat voor metgezellen we mee op jacht nemen. Je hebt een Palico en een Palamute. Maar in Monster Hunter Rise mogen spelers ook twee Palicos, of twee Palamutes meenemen. De combi werkte wel erg goed, dus wij waren tevreden.

    Instapdrempel

    Waar Monster Hunter Rise nog altijd tekort schiet is de instapdrempel. Dat het een moeilijk spel is, is niet een minpunt. En een belangrijk onderdeel van de serie is dat spelers hun wapens en de monsters moeten leren kennen. Zo wordt het echt een reis waarbij je langzaam maar zeker een geharde monsterjager wordt. Dat geeft een groot gevoel van voldoening. Maar het brengt ook bepaalde nadelen met zich mee. Het is bijzonder moeilijk om erin te komen. Er zijn veertien verschillende soorten wapens, die elk hun eigen controls hebben. Wij zijn er al aan gewend, maar een nieuwe speler zal gauw door de wapens het arsenaal niet meer zien.

    En dat is precies waar je het diepe in gegooid wordt. De demo van Monster Hunter Rise heeft wel een tutorial, maar die leert spelers over basisprincipes. Er zijn geen tutorials voor de individuele wapens. Het is wel mogelijk de besturingen te lezen, maar dat is toch niet hetzelfde. Dat je met ZR + A een Foresight Slash uitvoert zegt een beginner toch erg weinig. En dat je een Foresight Slash uit moet voeren als je Spirit Meter vol zit om je aanvallen krachtiger te maken, staat er ook niet bij. Niet dat dat een goed idee was geweest... Zien en doen leert het ons veel beter. Natuurlijk hebben we geen zin om veertien tutorials door te spitten, maar de keuze om een van die veertien (of meerdere) te doen was toch wel welkom geweest. Die tutorials zitten waarschijnlijk wel in Monster Hunter Rise zelf, maar is een demo nou niet juist voor spelers die de games niet al kennen en het even uit willen proberen?

    De onvermijdelijke conclusie

    Wij genoten volop van de Monster Hunter Rise-demo. Het bewees dat de veranderingen goed zijn, en dat de ontwikkelaars goede aspecten van World erin hebben gehouden. De Wirebug is leuk en het geeft een nieuwe dimensie aan de wereld. En de Palamute maakt het reizen van A naar B aanzienlijk korter. Grafisch gezien doet het een stapje achteruit, maar daar staat de belofte van de grote hoeveelheid monsters van Generations Ultimate tegenover. En alles dat de serie goed maakt, zit er nog steeds in. Het slaagt er daarom prima in om veteranen weer terug naar de Monster Hunter-wereld te doen terugkeren.

    Maar of het veel nieuwe spelers zal trekken, daar twijfelen we nog over. Het gebrek aan optionele wapentutorials is toch echt... nou ja, een gebrek. De toch behoorlijk hoge instapdrempel is hierdoor misschien wat te hoog. Wij hadden weinig de neiging wapens die we niet al een beetje kenden uit te proberen, en we vermoeden dat dit ook zal gelden voor spelers die er geen kennen... Waar de demo wel in slaagt is ons erg enthousiast te maken over de aankomende game. Wij kunnen niet wachten!

    Speel Monster Hunter Rise vanaf 26 maart op Nintendo Switch. De demo is nu beschikbaar.

    Loading...
    x

    © 2005 - 2021 XGN B.V. Alle rechten voorbehouden.