Laten we eerst even een ding de wereld uit helpen. De The CW serie iZombie gaat niet over een Apple product of iets in die richting. De serie gaat wel daadwerkelijk over zombies. Althans, over eentje. Medisch studente Olivia Moore (Rose McIver) wordt door een collega uitgenodigd voor een feestje op een boot.

Een leven overhoop

Ze wil eigenlijk niet gaan, maar haar verloofde Major (Robert Buckley) moedigt haar aan toch te gaan. En daarop gaat Olivia dus alsnog naar het feestje. Maar op dat feestje gaat iets gruwelijk mis, waardoor Olivia ‘s morgens aanspoelt als zombie. Een gebeurtenis die haar leven zal veranderen.

Ze is dus niet in een standaard zombie veranderd uit de gemiddelde game als Resident Evil of een serie zoals The Walking Dead, maar is nu een dode versie van zichzelf met een constante drang om hersenen te eten. Verder proeft ze niks meer, tenzij het ontzettend pittig is. En omdat ze nu dood is zit Olivia ook diep in de put.

Ze verbreekt haar verloving met Major, zegt haar baan in het ziekenhuis op en neemt in plaats daarvan een baan in het mortuarium. Best slim, als je constant trek in hersenen hebt. Alleen haar collega Ravi Chakrabarti (Rahul Kohli) komt er al heel snel achter dat Olivia een zombie is. En hij accepteert dat volledig, als hij haar maar mag bestuderen.

Visioenen en andere bijwerkingen

Samen komen ze erachter dat, wanneer Olivia hersenen eet, er ook bijwerkingen zijn. Zo krijgt ze herinneringen van degene die eerst met het inmiddels opgepeuzelde brein rondliep, maar ook karaktereigenschappen en vaardigheden van de overledene. Deze trekken naar verloop van tijd wel weer weg.

Olivia ziet het niet echt als een probleem. Sterker nog, ze zet haar ‘kracht’ in om rechercheur Clive Babineaux (Malcolm Goodwin) moorden te helpen oplossen. Ze doet zich voor als een helderziende die zo nu en dan een visioen krijgt. Alleen de overgenomen karaktereigenschappen zijn lastiger dan Olivia denkt.

Soms werken de krachten van Olivia zeker in haar voordeel, maar soms ook niet. En tussendoor zorgt het ook nog voor grappige situaties, maar ook voor wat duistere scènes in de serie. Zo heeft Olivia in de ene aflevering een neusje voor kunst en is ze extreem hitsig en is ze in een andere aflevering weer agressief en moordlustig.

Voorspelbaar na een paar afleveringen

Een prima recept voor een steeds afwisselende serie zou je zeggen. Maar helaas is dat niet helemaal het geval. Waar iZombie een hele sterke insteek kent en de eerste afleveringen een redelijk tempo lijken aan te geven, zakt je interesse tijdens de 13 afleveringen die seizoen 1 kent, langzaam weg.

De serie heeft namelijk op de voorgrond telkens een ‘freak of the week’. Iedere aflevering is er een nieuwe moordzaak, wat iZombie een soort versimpeld CSI gevoel geeft. Het nadeel hiervan is dat de serie in herhaling dreigt te vallen en voorspelbaar wordt. Anderzijds is het ook een voordeel, want je kunt hierdoor ook makkelijk even niet kijken en de serie dan zonder problemen weer oppakken.

Op de achtergrond kabbelt het verhaal intussen stilletjes voort. Zo nu en dan gebeurt er iets wat je niet verwachtte en ben je er weer even bij, maar dan zak je weer weg. Verder krijgt Olivia in iedere aflevering opnieuw op de meest handige momenten een herinnering voorgeschoteld. Je kunt ze bijna aan horen komen. Het onderzoek begint en ze heeft een herinnering.

Als het onderzoek vastloopt komt er weer een aangezoefd en hetzelfde geldt wanneer het allemaal gevaarlijk dreigt te worden. Op die laatstgenoemde momenten komt vaak de donkere kant van Olivia tot uiting en gaat ze full zombie mode. Ze is dan sterker, maar ook ontoerekeningsvatbaar. Jammer genoeg gebeurt dit veel te weinig in de serie en zijn het ook steeds maar korte momenten waarop je dit te zien krijgt.

Laat je toch benieuwd achter

iZombie is dus een redelijk voorspelbare serie onder aan de streep. En zoals in de meeste series, gaat het verhaal ineens een stuk sneller in de laatste paar afleveringen. Een soort opzet voor seizoen 2 zeg maar. En eerlijkheidshalve word je in die afleveringen wel weer de serie in getrokken en ben je stiekem best benieuwd wat seizoen 2 gaat brengen.

Het acteerwerk draagt hier ook zijn steentje aan bij. De meeste acteurs in de serie, ook de bad guy zombie Blaine (David Anders – Alias, Heroes), weet als beste te overtuigen. Je weet vanaf moment één dat hij slecht nieuws is. Olivia, die natuurlijk de hoofdrol bekleedt, weet iedere aflevering een sterkere performance neer te zetten.

Haar acteerwerk is in het begin van iZombie al prima, maar je ziet haar in haar rol groeien gedurende het seizoen. De andere terugkerende acteurs zetten ook een prima performance neer, maar deze twee steken er echt bovenuit.

iZombie seizoen 1 Review – Wat middelmatige zombieserie

Ondanks het goede acteerwerk, de interessante twist op zombies en het sterke einde blijft het eerste seizoen van iZombie toch een ietwat middelmatige serie. Dit komt vooral doordat er een freak of the week concept gehanteerd wordt en de serie behoorlijk voorspelbaar wordt.

Aan het einde van het eerste seizoen loopt de spanning op en waar het in het midden wat oninteressant was, ben je toch benieuwd hoe het verhaal verder gaat. Een prima serie om eens te kijken dus, maar verwacht niet te veel.