Foto: The CW Network

Meestal beginnen superheldenseries met het verhaal over hoe iemand een held is geworden en gaan ze vervolgens door op wat diegene dan met zijn krachten besluit te doen. Neem bijvoorbeeld Arrow waarin Oliver Queen na jaren gevangenschap op een eiland besluit om een superheld te worden en zijn stad veilig te houden. Een ander voorbeeld is Barry Allen door blikseminslag ineens supersnel blijkt te zijn en, net als Oliver Queen, zijn krachten inzet om de misdaad te bestrijden. Black Lightning breekt met deze ‘gewoonte’ door midden in het verhaal in te springen.

Black Lightning seizoen 1 review

Een andere insteek

Black Lightning begint wanneer schoolhoofd Jefferson Pierce (Cress Williams, Hart of Dixie) zijn krachten om elektrische energie op te nemen en als wapen in te zetten opnieuw besluit te gebruiken nadat deze negen jaar afgezworen heeft om superheld te spelen. Hoe hij in de eerste instantie aan zijn krachten is gekomen blijft lange tijd in het midden. Ze zijn er gewoon. Pierce was in de negen jaar dat hij zijn krachten niet gebruikte simpelweg een schoolhoofd in het stadje Freeland die naast zijn carrière zijn dochters Anissa (Nafessa Williams) en Jennifer (China Anne McClane) opvoedt.

Hij is naast een schoolhoofd een voorbeeld voor de, grotendeels Afrikaans-Amerikaanse, gemeenschap. Hij heeft zijn leven perfect op orde en datzelfde geldt voor zijn gezin. Zijn (ex) vrouw (Christine Adams) is een arts, en zijn dochters zijn voorbeeldige studentes. Op een dag gebeurt er iets waardoor Pierce niet anders kan dan zijn krachten in te zetten. De lokale bende, The One Hundred, is namelijk volop aan het rellen in Freeland en er is ineens een mysterieuze nieuwe drug genaamd Green Light in omloop.

Daar bovenop is de meedogenloze aartsvijand van Black Lightning Tobias Whale teruggekeerd naar Freeland. In de eerste paar uur van het 13 afleveringen tellende seizoen wordt dit goed duidelijk gemaakt, terwijl je inzicht krijg in de sociale problemen van Freeland. De gemeenschap heeft namelijk te maken met etnische ongelijkheid, waarbij de gekleurde mensen door de politie mishandeld worden en demonstraties over ongelijkheid aan de orde van de dag zijn.

Black Lightning seizoen 1 review

Minder duister dan de gemiddelde DC-serie

Daarbij geven deze eerste afleveringen goed weer hoe donker de wereld rondom de One Hundred is. De duistere kant die we gewend zijn uit DC-series is voor Black Lightning wat meer naar de achtergrond geschoven en beperkt zich vooral tot de krochten van de bende en hun albino leider Tobias Whale ( Marvin ‘Krondon’ Jones III). In het leven op de school van Freeland en in het privéleven van Pierce is het op dat moment nog redelijk oppervlakkig wat verhaallijn betreft.

Later in het seizoen wordt de duisterne vlek in de serie uitgebreid en langzaam maar zeker neemt Black Lightning de donkere sfeer die we uit de DC-series kennen over. Toch is het geheel een stuk lichter dan we gewend zijn van een serie in dit universum. Black Lightning neemt daarbij de tijd om je aan iedereen voor te stellen. Dit moet ook wel, want de cast van Black Lightning kent een heleboel interessante en belangrijke karakters die direct vanaf het eerste moment meespelen.

Langzaam maar zeker worden de karakters in de serie uitgediept. Black Lightning heeft zijn goede vriend en mentor Peter Gambi (James Remar) opgezocht die als een equivalent van Alfred uit de Batman franchise fungeert. Gambi zorgt bijvoorbeeld voor de nodige informatie als Black Lightning buiten de deur kont boeven aan het vangen is en hij heeft daarbij onder andere het nieuwe uniform voor de held ontworpen.

Black Lightning seizoen 1 review

Net even te flitsend

Voor de kostuums in de serie is overigens een wat vreemde keuze gemaakt die ook niet helemaal aansluit bij het karakter Black Lightning. Waar Arrow en Flash bijvoorbeeld een pak hebben dat behoorlijk lijkt op dat uit de comics, wijkt Black Lightning hier wat vanaf. Het pak is namelijk een soort harnas dat aan de voorkant met enorme bliksemschichten versierd is. Tot zover klopt het nog wel met de stripverhalen, maar als je vervolgens ziet dat deze bliksemschichten en een aantal andere onderdelen van zijn outfit een fel licht geven en dat het masker van Black Lightning een soort opplakbrilletje is, zorgt dat in eerste instantie voor een harde lach.

Het pak maakt Black Lightning allerminst geloofwaardig en laat hem als een soort neonbord door de stad rennen. Daarbij schiet Black Lightning tijdens een paar afleveringen dikke bliksemschichten uit zijn ogen zoals Superman dat met zijn laserstralen doet. Zijn plastic brilletje zou deze voltages, die vijanden duidelijk verbranden, nooit in één stuk overleefd hebben. Soortgelijke gekke dingen zien we terug bij Thunder, Black Lightnings sidekick. Haar outfit is een stuk geloofwaardiger wat betreft superheldenkostuum en bevat geen overbodige elementen zoals verlichting.

In de bonuscontent die op een van de schijfjes te vinden is wordt onder andere door het Comic-Con panel uitgelegd waarom bepaalde keuzes, onder andere voor outfits, in de serie gemaakt zijn. Daarnaast zie je de bloopers van Black Lightning en krijg je wat verwijderde scènes te zien. De laatste feature die in de extra’s bij dit seizoen zit is ‘A Family of Strength’, waarin ingedoken wordt op het gezin van Black Lightning. Deze feature is wel interessant om te zien, maar vertelt de boodschap die we ook al in de serie zelf krijgen.

Black Lightning seizoen 1 review

Waarden van een gezin sterk overgebracht

De waarden van het Pierce gezin in de serie komen namelijk behoorlijk sterk bovendrijven in de afleveringen. De acteurs die het gezin vormen zijn goed op elkaar ingespeeld en vertolken allemaal een ijzersterk karakter. Vooral Nafessa Williams en Cress Williams zetten een goede rol neer als vader en dochter die tevens superhelden zijn.

De verschillende acteurs weten ook (zo blijkt uit de bonuscontent op de DVD's) hun persoonlijke ervaringen goed in de serie te mengen, waardoor een en ander nog overtuigender uit de verf komt. Onder andere hierdoor is Black Lightning een succes geworden en kent de serie inmiddels al een tweede seizoen.

Black Lightning seizoen 1 review

Black Lightning seizoen 1 review – Bliksemse actie met genoeg diepgang

Het eerste seizoen van Black Lightning kent een aantal ongeloofwaardige elementen, zoals de outfit van de voornaamste superheld. Aan de andere kant bevat de serie genoeg ijzersterke features om je door de dertien afleveringen heen te slepen. Mede door de diepgang die de serie je biedt en de insteek die net wat afwijkt van andere DC-series blijf je doorkijken.

De serie komt in een warm nest terecht tussen series als Arrow en The Flash en schittert door zijn volwassen aanpak. Black Lightning kent namelijk sterke, goed uitgewerkte, thema’s zoals etnische ongelijkheid en giet deze vernuftig in een superheldenserie. Daarbij hoort sterke actie en een heldenduo die als donderslag bij heldere hemel afrekenen met de schimmige onderwereld van Freeland.