Het verleden heeft altijd een manier van terugkomen. Dat
blijkt maar weer in het nieuwste deel van Life is Strange: Reunion. Het leven
van Max Caulfield krijgt een nieuw hoofdstuk dat alles met vuur, passie en het
verleden te maken heeft. Maar is dit een vreugdevuur of meer een waakvlammetje?
Ontdek het in deze Life is Strange Reunion Review.
Ontwikkelaar Deck Nine en Square Enix hadden na Life is
Strange: Double Exposure iets goed te maken bij de community. De game viel
namelijk bij lang niet iedereen goed. Toch is er een vervolg op het verhaal dat
het een en ander aan elkaar praat, zorgt voor meer (veel meer) Chloe en een
gloednieuw drama om op te lossen.
FAQ
-
Wat is Life Is Strange?
Een verhalende game waarin je keuzes maakt die het verhaal beïnvloeden, met een sterke focus op emoties en relaties.
-
Wie is de hoofdpersoon?
Max Caulfield, een student fotografie die de tijd kan terugspoelen.
-
Waarom is de game zo populair?
Door het meeslepende verhaal, herkenbare personages en de impact van keuzes die je maakt.
Brandjes blussen
Het verhaal van Life is Strange Reunion trapt af ongeveer
een jaar na de ellende uit
Double Exposure. Chloe heeft haar leven inmiddels een nieuwe wending
gegeven en regelt optredens van een punkband, terwijl Max haar carrière als
fotograaf een boost probeert te geven.
Intussen is het contact tussen de twee nagenoeg niks, maar
dat gaat heel snel veranderen. Terwijl Chloe namelijk druk is met haar band
managen, krijgt ze steeds dezelfde visioenen, waar Max alles mee te maken
heeft. Ze ziet geen andere optie dan Max opzoeken om de visioenen te laten
stoppen.
Intussen krijgt Max te maken met een heel nieuw drama bij de
universiteit waar ze lesgeeft. Terwijl ze weg is, krijgt ze verontrustende
melding dat de school compleet in brand staat met talloze studenten die
gevangen zijn in brandende gebouwen.
Ze schiet te hulp en moet daarbij gedwongen haar krachten
opnieuw inzetten. Het is de aftrap van een nieuw avontuur van ongeveer 10 uur,
waarbij oude vriendinnen elkaars krachten moeten bundelen om elkaars leven en
dat van vele anderen te redden. Bovendien krijg je een soort whodunnit vibe van
het verhaal, wat erg vermakelijk is.
Nieuw verhaal, nieuwe keuzes
Wat meteen opvalt, is dat de game je opnieuw veel keuzes
voorschotelt. Dit begint met de keuzes die je gemaakt hebt in voorgaande delen.
Life is Strange Reunion kan namelijk niet je eerder gemaakte beslissingen
overnemen. Aan de ene kant is dat jammer, maar aan de andere kant een kans. Nu
kun je namelijk je beslissingen ongedaan maken voor ‘een nieuwe start’.
Daarna trapt het verhaal af met een heel scala nieuwe keuzes
die je moet maken. De ene keuze redt een leven en de andere keuze beïnvloedt
direct jouw relatie met anderen. Maar lang niet alles heeft impact.
Veel beslissingen die Max en Chloe maken voelen vooral
cosmetisch of hebben slechts kleine gevolgen. De momenten waarop je wél een
belangrijke keuze maakt, zijn duidelijk merkbaar en kunnen het einde of het lot
van personages beïnvloeden, maar dat aantal ligt relatief laag. Daardoor kan
het gevoel ontstaan dat je minder invloed hebt dan je zou verwachten.
Sterke thema’s strijden met elkaar
Zoals altijd is Life is Strange een verhaal gedreven game.
Daarbij is het ongelooflijk belangrijk dat het verhaal sterk geschreven is en
goed in elkaar steekt. Gelukkig is dat bij dit deel zo, al komt het niet in de
buurt van de eerste games.
De dialogen zijn goed uitgewerkt en de thematiek, met name
rondom verlies, dood en de gevolgen van gebeurtenissen in eerdere games, komt
krachtig naar voren. In het begin van de game ben je nog niet meteen gegrepen,
maar naarmate het verhaal vordert weet het je steeds meer mee te slepen.
De emotionele lading wordt goed opgebouwd en vooral de
momenten waarin Max probeert het verleden te veranderen, zorgen voor sterke en
soms confronterende scènes. Wel had het verhaal op bepaalde momenten iets meer
diepgang mogen hebben in de interacties tussen Max en Chloe. Hun hereniging en
alles wat daarbij komt kijken, voelt soms wat onderbelicht.
Zeker gezien hun gedeelde verleden en alles wat ze hebben
meegemaakt, had daar nog wat meer tijd voor genomen mogen worden. Nu is daar
wel aandacht voor, maar voelt het wat onderbelicht door andere issues die er
spelen. En dat is jammer, want de band tussen de twee had veel sterker over
kunnen komen.
Als franchise gegroeid
Doordat Deck Nine in Life is Strange Reunion een soort complete
terugblik van het verhaal tot nu toe geeft met de daarbij behorende graphics,
krijg je goed mee hoe de franchise is gegroeid. Er zijn flink wat stappen gemaakt
op grafisch gebied.
Visueel ziet deze game er dan ook erg gelikt uit. De stijl
blijft trouw aan wat de serie kenmerkt: een combinatie van een licht
gestileerde en toch een realistische uitstraling. Vooral de omgevingen springen
eruit, met sfeervolle belichting en veel oog voor detail.
Over ogen gesproken: die zien er in deze game opvallend goed
uit. Vooral de ogen van Max en Chloe stralen emotie uit. Toch is het niet
allemaal perfect.
Niet alles komt even goed uit de verf
Tijdens het spelen vallen er namelijk een aantal technische
en grafische minpunten op. Zo ogen sommige gezichtsanimaties wat onnatuurlijk.
Personages kunnen een wat glazige blik hebben en bewegen soms houterig, wat de
immersie licht doorbreekt.
Daarnaast zijn er momenten waarop textures opnieuw moeten
laden, vooral bij scene-overgangen. Dit zorgt ervoor dat omgevingen tijdelijk
wazig worden voordat alles weer scherp in beeld komt. Dat kan storend zijn,
zeker tijdens emotionele of belangrijke scènes.
Ook haaranimaties gedragen zich niet altijd zoals je zou
verwachten. Soms lijkt het alsof kapsels plotseling verspringen of onnatuurlijk
bewegen wanneer een personage in beeld komt. Dit geeft af en toe het gevoel dat
de game nog niet volledig geladen is of dat de rendering net niet helemaal
klopt.
Ondanks deze minpunten blijft de game gedurende het hele
verhaal sterk. De combinatie van visuele stijl, muziek en camerawerk zorgt
ervoor dat de game een duidelijke eigen identiteit behoudt en visueel indruk
maakt.
Partners in time
De gameplay helpt daar enorm bij. De gameplay blijft
grotendeels trouw aan wat je van de Life is Strange serie mag verwachten. Je
houdt je vooral bezig met rondlopen en dingen in de omgeving ontdekken, met
allerlei mensen praten, kiekjes maken en het maken van keuzes.
Max beschikt opnieuw over haar bekende krachten om de tijd
terug te draaien. Dit wordt gebruikt in puzzels en gesprekken, waarbij je
beslissingen kunt herzien om een andere uitkomst te krijgen.
Dit mechanisme werkt nog steeds goed en zorgt voor
interessante situaties, vooral wanneer je probeert de “beste” uitkomst te
vinden.
Chloe heeft een andere speelstijl. Zij kan tenslotte niet zo
veel met tijd, maar is ook niet op haar mondje gevallen. Haar gameplay om
confrontaties en dialogen waarin je de juiste antwoorden moet kiezen om een
discussie te winnen.
Dit systeem werkt verrassend goed en zorgt ervoor dat haar
segmenten anders aanvoelen dan die van Max. Omdat je hier geen fouten kunt
terugdraaien, voelen deze keuzes directer en definitiever en dat maakt de game
spannend. Want wat nou als jouw keuzes voor een rel zorgen?
Conclusie Life is Strange Reunion Review
Life is Strange Reunion is een game die veel goedmaakt ten opzichte van het tegenvallende vorige deel,
maar laat ook zien dat er nog meters gemaakt kunnen worden. Deck Nine heeft Max en Chloe
weer samengebracht en dat is een mooie belofte voor de toekomst. Hoewel de game
duidelijke minpunten heeft, sleept het verhaal je mee tot aan de aftiteling.
Het whodunnit verhaal wordt daarbij duidelijk gedragen door
Max en Chloe die er samen ook voor zorgen dat je benieuwd wordt naar wat er nog
meer kan komen.
7.5