Een mix van The Legend of Zelda: Breath of the Wild, The Witcher 3: Wild Hunt, Red Dead
Redemption 2 en Black Desert Online. Zo wordt Crimson Desert omschreven. Maakt
de game de hype waar? Wij leefden een paar weken in Pywel
en vertellen alles in deze uitgebreide Crimson Desert Review.
Met Black Desert Online gooide ontwikkelaar Pearl Abyss al
enorm hoge ogen. Deze online game zag er geweldig uit en hield games honderden uren lang
bezig. Met Crimson Desert wilde de ontwikkelaar dit succes overtreffen met een singleplayer game, maar
lukt dat ook?
FAQ
-
Wat voor game is Crimson Desert?
Een open-world actie-RPG van Pearl Abyss met focus op verhaal, combat en vrijheid.
-
Is Crimson Desert moeilijk?
Op momenten is de game behoorlijk uitdagend. Vooral baasgevechten zijn bruut en doen denken aan Dark Souls.
-
Hoelang duurt Crimson Desert?
Ongeveer 50 uur voor het verhaal, met extra uren voor zijmissies.
Voor deze review heeft onze redacteur meer dan 50 uur in Pywel doorgebracht en het hoofdverhaal van de game volledig uitgespeeld.
Een verhaal vol wendingen
Aan het begin van de game wordt meteen de toon gezet met een
enorme veldslag. De Greymanes, een clan van huurlingen waar jij onderdeel van
uitmaakt, zijn volop in oorlog met de Black Bears en het ziet er niet goed uit
voor je. De een na de ander wordt bruut afgemaakt en uiteindelijk gaat je groep
ten onder.
Je overleeft het ternauwernood en begint daarna snel aan een
missie om je clan te herbouwen. Het uiteindelijke doel is wraak, maar dat
verandert al heel snel als je in aanraking komt met een mysterieuze dimensie
genaamd The Abyss.
Vanaf dan neemt de game langzaam maar zeker een wending,
waarbij bovennatuurlijke en het futuristische elementen worden gemixt met brute
combat van de middeleeuwen. Dat klinkt als een recept voor een fantastisch
verhaal dat je in enkele uren meesleept en niet meer loslaat. Die enkele uren klopt niet, maar de rest wel. Je wordt namelijk ondergedompeld in een ‘actie
avonturengame’ die je minimaal 50 uur, maar makkelijk langer bezighoudt een zeer toffe game.
Niet plat, maar ook niet diepgaand
Het verhaal dat
Crimson Desert vertelt is niet oppervlakkig,
maar mist de diepgang die je misschien zou verwachten. De rode draad is Kliffs zoektocht en dat zit goed in elkaar. Alleen dit wordt omringd door ontzettend
veel elementen en plotwendingen dat het geheel soms wat onnodig complex aanvoelt.
Vanaf het begin tot aan het einde worden voortdurend nieuwe personages en verhaallijnen geïntroduceerd, waardoor het verhaal in de eerste helft wat versnipperd en zelfs licht warrig overkomt. Daardoor blijft de emotionele impact in dit deel van het verhaal een beetje achter.
Pas in de tweede helft van de game krijgt de verhaallijn wat meer focus en weet Crimson Desert je wat meer te grijpen. Toch is het is geen The Witcher 3: Wild Hunt op dit gebied. Hoewel er
duidelijk elementen uit andere games zoals The Legend of Zelda: Breath of the
Wild te vinden zijn, is Crimson Desert een game die indruk maakt met een eigen gezicht.
Dompel jezelf onder in een magische wereld
Dat gebeurt onder meer met de bizar goed uitgewerkte spelwereld
die je te voet of te paard verkent. Die slokt je namelijk meteen vanaf het begin
op. De wereld van Pywel is reusachtig van formaat. De map is bijvoorbeeld groter
dan die uit Red Dead Redemption 2.
Je start redelijk centraal in Hernand, een gebied waar je je
avontuur ‘rustig’ aftrapt na het heftige begin. Het is meteen duidelijk dat dit
geen lege sandbox is, maar dat de wereld barst van de variatie. Denk aan fluitende
vogeltjes, dartelende herten, kabbelende beekjes en uitgestrekte weilanden en dorpen
en steden die vol mensen zitten.
Elke regio heeft daarnaast een eigen karakter. Van dichte
bossen en droge woestijnen tot ruige berggebieden en besneeuwde vlaktes: elk
gebied voelt uniek en zorgvuldig uitgewerkt. Ook is er in elke regio wel een
eigen ‘huis’, wat aan Game of Thrones doet denken.
Aan de kleinste details gedacht
Wat vooral indruk maakt, is hoe geloofwaardig alles
aanvoelt. NPC’s lopen niet doelloos rond, maar lijken echt een leven te hebben.
Zo zijn er bedelaars die je om geld vragen en kinderen die rondrennen en spelen. Verder kom je verschillende avonturiers tegen die gebruik maken van dezelfde dingen als jij: ze gaan naar de
smid, kopen dingen in de vele winkels en praten met elkaar.
Als je iemand aanstoot, wordt diegene boos op je en word je uitgefoeterd. En als
diegene intussen iets laat vallen, wordt dat ook weer opgeraapt. Het zijn kleine
details waardoor de game levensecht aanvoelt.
En dat is niet alleen bij de NPC’s zo. Pywel zit boordevol kleine details die om van te smullen zijn, zoals insecten die daadwerkelijk
rondkruipen. De wereld ademt echt. De game geeft ook een duidelijke boodschap af: jij bent niet dé held die voorbijkomt om de wereld te redden zoals in de Zelda games. Je ben hier simpelweg onderdeel van iets dat er al eeuwen was voordat je überhaupt
ten tonele verscheen.
Crimson Desert: alles behalve lineaire gameplay
Tussen de missies door is het eenvoudig om compleet te
verdwalen in de wereld. Overal is iets te ontdekken en bijna elke afslag leidt
naar iets nieuws.
De ene keer is dat een boerderij waar duidelijk ooit iets vreselijks
gebeurd is, een nieuw dorp of een oude ruïne met een mysterieus geheim. Op dit soort plekken
ligt vaak een puzzel op je te wachten met een mooie beloning aan het einde.
Een andere keer wander je midden in een enorm bos met opvallende bewoners, nieuwe
zijmissies die je toevallig ontdekt en grotten vol kostbaarheden en bijzondere uitrusting.
Maar pas wel op, want de wereld is niet alleen maar lief en mooi.
Pearl Abyss heeft van Crimson Desert een game gemaakt die je
uitdaagt. Sommige vijanden zijn moeilijker te verslaan dan anderen en niet elk
gebied is zomaar toegankelijk.
Er zijn bijvoorbeeld bandieten die iedereen afmaken die
bij jou de buurt komt. Als je te ver van je doel afgaat, kan het zomaar zijn dat je daar
ruzie mee krijgt. Bovendien is de kans groot dat je een van de vele optionele bazen tegen het lijft loopt en die zijn niet zomaar te verslaan.
Een complex vechtsysteem
De gevechten in Crimson Desert zijn rauw, spectaculair en soms
ronduit chaotisch. Het systeem is toegankelijk genoeg om snel mee te beginnen,
maar heeft de diepgang van een MMORPG zoals Black Desert Online. En dat is iets
dat je echt onder de knie moeten krijgen.
Het vechtsysteem voelt soms complex en zelfs wat
overweldigend, maar gaandeweg je dit gebruikt went het wel. Het is geen
kwestie van op een paar knopjes drukken en je slaat iemand de grond in.
Combinaties,
timing en het managen van je meters spelen een grote rol. Stamina bepaalt je
mobiliteit, Spirit geeft toegang tot speciale aanvallen en een verkeerde timing
kan direct afgestraft worden.
Tijdens gevechten kun je nieuwe technieken leren door vijanden
te observeren, maar XP verdien je niet tijdens gevechten. Je moet je armor en je wapens upgraden
om sterker te worden en daarom moet je dingen ontdekken en missies voltooien.
Een gesloten cirkel
Door je op deze manier sterker te laten worden ontstaat er een soort cirkel waarin alles met
elkaar samenhangt. Je wordt namelijk continu gedwongen om in jezelf te investeren. Dat
gebeurt niet alleen door betere uitrusting te verzamelen en te versterken. Je kunt jezelf ook ontwikkelen via de skilltree, waarin statistieken zoals
gezondheid, stamina en spirit een steeds grotere rol gaan spelen.
Als je die skilltree negeert, loopt je al snel tegen een muur
aan. Bazen veranderen dan in uitputtende gevechten die aanvoelen als bergop
fietsen met een lekke band: traag, frustrerend en nauwelijks vol te houden.
Zonder upgrades aan je uitrusting ontbreekt simpelweg de kracht om door te breken,
terwijl het niet beheersen van je moves ervoor zorgt dat fouten zich
opstapelen.
Oh, hello Dark Souls
Daardoor voelt progressie natuurlijk en gekoppeld aan wat je
daadwerkelijk meemaakt in de wereld. Vijanden die je tijdens je missies tegenkomt
versla je doorgaans zonder al te veel moeite, maar
Crimson Desert is niet
altijd in balans op het gebied van de moeilijkheidsgraad.
Bazen in deze game heten niet voor niets zo. Boss fights zijn
een absoluut hoogtepunt en dat geldt niet alleen qua formaat. Deze gevechten
zijn groots, uitdagend en vragen om inzicht en timing. Hier laat de game echt
zien wat het is.
Crimson Desert gedraagt zich tijdens deze intense gevechten namelijk
meer als een soulslike dan een actie-avonturengame. Fouten worden genadeloos
afgestraft en een paar verkeerde beslissingen zijn vaak al genoeg om het einde
te betekenen.
Er zijn zelfs bazen die je in één klap dood kunnen slaan en je
het gevoel geven dat je ruzie met One Punch Man hebt.
Vooral in de beginfase kan dat ongebalanceerd aanvoelen.
Waar standaard vijanden weinig weerstand bieden, kunnen bazen je binnen enkele
seconden uitschakelen.
De leercurve is daardoor steil en kan op momenten
behoorlijk frustrerend zijn, maar juist dat doet een overwinning telkens als
een echte zege aanvoelen. En dat zorgt ervoor dat je door wil spelen en op gaat naar die volgende battle.
Gratis tip: Ga vooral meteen in het begin al veel zijmissies spelen en plekken ontdekken om zo je uitrusting sterker te maken. Zo voel je je minder als David tegen Goliath.
Conclusie Crimson Desert Review
Hoewel de balans bij de baasgevechten soms zoek lijkt, is Crimson Desert een game die je grijpt en niet meer loslaat. Pearl Abyss zet een enorm avontuur neer in een betoverende wereld vol contrasten, die net zo goed terugkomen in de gevechten.
De mix van brute, sterke combat en uitdagende momenten maakt het tot een ervaring die je soms afstraft, maar in elk geval óók bijblijft.
8.5