Marathon is geen makkelijke shooter, maar wel Bungie in zijn kracht [Review]

woensdag, 01 april 2026 om 7:05

Mis geen gamingnieuws, techverhalen, LEGO-nieuws, F1-updates, deals, reviews, previews en entertainment meer. Voeg XGN toe aan je Google-favorieten.

Volg XGN op Google

Een veteraan binnen de industrie en een connaisseur binnen het shootergenre, het is één manier om Bungie te voorzien van een beschrijving. Maar de eens zo legendarische Halo-ontwikkelaar is zijn ‘shine’ de afgelopen jaren toch een beetje kwijtgeraakt. Of lijkt dat alleen maar zo? Marathon, de gloednieuwe extraction shooter van de studio, moet het antwoord bieden.

FAQ

Wat is Marathon?
Marathon is een extraction shooter waarin je in teams van drie loot verzamelt en probeert levend te ontsnappen, terwijl je het opneemt tegen AI‑vijanden en andere spelers.
Wat maakt Marathon bijzonder?
De game combineert een opvallende artstyle met ijzersterke gunplay. Vooral de constante spanning tijdens elke run en de ambitieuze endgame zorgen voor een shooter die duidelijk durft af te wijken van de massa.
Is Marathon moeilijk?
Marathon is een behoorlijk pittige first-person shooter, zeker als je als solospeler de game in duikt. Een goedgevuld team met twee vrienden en duidelijke communicatie is daarom aan te raden voor de beste ervaring.

Art Of Destiny

EUR30.99

Op voorraad

Koop op bol.

The The Art of Destiny: Volume 2

EUR36.0339.9

Op voorraad

Koop op bol.

Het is even geleden sinds we voor het laatst met een Bungie-shooter aan de slag mochten. 2017 welteverstaan, toen Destiny 2 op de markt verscheen. In de tussentijd is er veel veranderd en gaan de zaken niet bepaald voortvarend. Bungie kan dus wel wat succes gebruiken. Juist daarom lijkt een nieuwe multiplayershooter in een genre dat overloopt van de concurrentie niet bepaald een logische keuze.

Een stijl die van het scherm knalt

Daarbij speelt de studio alles behalve op ‘safe’. Waar je dat het eerste merkt, is bij de artstyle. Marathon ziet er heel anders uit dan het gros van de andere shooters. De game gebruikt felle kleuren, strakke vormen en een futuristische stijl die meteen heel onderscheidend is. En die stijl is overal in doorgetrokken, van de spelwereld zelf tot aan het titelscherm aan toe.

Die lik verf moet net in de smaak vallen, maar wij zijn enthousiast. Daarbij moet wel de kanttekening geplaatst worden dat het op sommige punten duidelijk vorm boven functie is en daar zal je in het begin flink aan moeten wennen. Vooral de menu’s voelen de eerste paar uren hopeloos onoverzichtelijk aan. Denk aan Factions, je Vault, het bouwen van een loadout. De tutorial knalt je in drie minuten door alle schermen heen en vanaf daar ben je op jezelf aangewezen.

Het is een kwestie van: laat het over je heen komen en dan klikt het hopelijk vanzelf wel. Iets wat ook geldt voor je avonturen op Tau Ceti IV, de planeet waarop Marathon zich afspeelt. De game gooit je in het diepe en schopt de zijwieltjes er meteen van af. Zoals het een extraction shooter beaamt, begin je een match met vrijwel lege zakken en enkel de gear die je mee hebt genomen vanaf de start.

Marathon gooit je keihard in het diepe

Met een team van in totaal drie spelers land je op een van de in totaal drie maps: Perimeter, Outpost en Dire Marsh (we rekenen de end game-map hier niet mee, daarover later meer). Aan jou de taak om het level te verkennen, goede loot in je zakken te stouwen en veilig te extracten op de daarvoor aangewezen punten op de kaart (voor de timer afloopt).

Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, want jij bent met jouw team niet de enige groep die op zoek is naar die glimmende loot. Per match spawnen er tot wel vijf vijandige teams in hetzelfde gebied. Los van de vele AI-bestuurde vijanden, moet je dus altijd op je hoede blijven voor andere runners.

Het is hier waar Marathon, zeker als solo speler, geen geweldige eerste indruk achterlaat. Zeker de eerste paar potjes krijg je echt het gevoel dat je maar wat doet en je gaat zonder genade keihard afgeslacht worden. Hoe stom het misschien klinkt, je moet door deze beginperiode heenbijten. Want zodra de puzzelstukjes in elkaar vallen, merk je dat Bungie met Marathon echt iets moois in handen heeft.

Bungie laat met gunplay zijn klasse zien

Door te spelen kom je er bijvoorbeeld achter welk van de zes klassen het best op jouw speelstijl aansluit. Elk van deze runner shells heeft zijn eigen plus- en minpunten tijdens een run. De Destroyer is bijvoorbeeld bedoeld om frontaal in de aanval te gaan, terwijl een Triage als medic-rol meer rondom support geven is gebouwd. Elke klasse heeft zijn eigen unieke vaardigheden om mee te stoeien en is een radertje in een groter plaatje. Een effectief team stemt die rollen af met teamgenoten, om zo veelzijdig mogelijk te zijn in combat.

Toch blijven jouw kunsten met de verschillende wapens ook een belangrijke graadmeter over hoe jouw run gaat eindigen. En hier weet Bungie, wellicht zoals vanouds, heerlijke gunplay voor te schotelen. Of je nou luitjes van een afstand neerknalt met een dikke sniper of close-quarters gehakt maakt van een andere runner, bijna elk wapen voelt fijn om te gebruiken.

Wapens reageren goed op jouw input en geven een stevige kick. Je krijgt een goed gevoel van impact wanneer de trekker wordt overgehaald. Combat in Marathon voelt hierdoor altijd heel bevredigend aan, of je tijdens een run nou wel of niet leven de eindstreep haalt. En dat is maar goed ook, want je gaat die wapens hard nodig hebben.

Elke run is spannend tot de laatste seconde

Marathon draait naast schieten namelijk ook om spanning. Eén verkeerde keuze kan meteen grote gevolgen hebben, want de ‘time-to-kill’ ligt er laag. Een paar rake kogels en je hebt iemand neer (net als dat jij vrij snel op je gat ligt als een tegenstander raak schiet).

Een slim plan kan daardoor in een paar seconden veranderen in pure chaos. Je weet nooit wat er achter de volgende hoek verstopt zit en dat maakt elke run in Marathon retespannend. Zelfs met een dikke loadout en flink wat speeltijd achter de kiezen weet je nooit precies wie of wat je tegen gaat komen. En daardoor blijft het kriebelen, waarbij 'ach nog één potje' meermaals de revue passeerde. Een duidelijk teken dat de gameplayloop van Marathon werkt.

En dan hebben we het nog niet over de end-game gehad. Cryo Archive, het vierde en tevens meest gecompliceerde level in de game, houdt de volle potentie van Marathon tegen het licht. Tegelijkertijd is dit ook het moment waarop de game voor sommige spelers misschien net iets té ingewikkeld en meedogenloos wordt. Cryo Archive is namelijk niet zomaar een extra map met betere loot, maar een gelaagde lite versie van een Destiny raid die onverbiddelijk moeilijk is en zonder een goed op elkaar ingespeeld team ben je eigenlijk nergens.

Endgame is meedogenloos

En je komt niet zomaar binnen. Zo moet je minimaal level 25 zijn, alle zes de facties in de game hebben vrijgespeeld en een loadout dragen die minstens 5.000 credits waard is. Dat klinkt streng, maar het is eigenlijk voor je eigen veiligheid. Cryo Archive gooit namelijk de sterkte vijanden jouw kant op, terwijl je ook nog eens moet rond puzzelen én andere spelers van je af moet trappen. En ook hier tikt de timer constant af. Rustig op adem komen zit er dus niet in.

Je werkt je met jouw squad steeds dieper de map in, schakelt vijanden uit, activeert systemen en bouwt clearance op om uiteindelijk bij de eindbaas en de ziekste loot in de game uit te komen. Dat klinkt overzichtelijk, maar in de praktijk is Cryo Archive vooral een chaotisch en genadeloos doolhof waarin communicatie het verschil maakt tussen progressie boeken of compleet vastlopen.

Solo-denken werkt hier simpelweg niet. Als je team niet goed samenwerkt en rollen niet op elkaar zijn afgestemd, word je zonder pardon afgestraft. Cryo Archive onderstreept nogmaals dat Marathon echt ontworpen is voor een team van drie dat goed met elkaar communiceert. Kun je die teammates optrommelen, dan is Marathon een verademing om te spelen. Maar als solospeler ga je het zwaar krijgen en zal de uiteindelijke afdronk van de spelervaring een stuk minder zijn.

Sony PS5 DualSense Draadloze Controller – MARATHON Limited Edition

EUR80

Op voorraad

Koop op bol.

Marathon Review - Geen makkelijke shooter, wel een goede

Marathon is daarmee allesbehalve een veilige comeback voor Bungie, maar wel eentje die echt zijn eigen stempel op het extraction genre weet te drukken. De game voelt in het begin onnodig stroef en intimiderend aan, mede door de overdaad aan informatie en de onoverzichtelijke interface. Maar breek je door die eerste laag heen, dan ontdek je een extraction shooter met stijl, spanning en vooral ijzersterke gunplay.

Shooterfans zullen smullen van al het wapengeweld die in de game gestopt zit. Tegelijkertijd vraagt Marathon veel van zijn spelers en daar zal niet iedereen het geduld voor kunnen opbrengen. En dat is jammer, want achter die frustratie zit een tactische shooter die echt een eigen smoel durft te tonen. En in een markt vol sequels is dat een meer dan welkome afwisseling.