Moeilijkheidsinstellingen
maken games toegankelijk voor gamers die wat minder ervaring hebben, of die lijden
aan beperkingen. Maar soms moet je gewoon doen wat de makers willen en hun
videogame beleven zoals zij dat willen. Als je eenmaal doorzet, dan krijg jij de kans
jezelf te bewijzen. Daarom hebben
wij hier vijf games zonder moeilijkheidsinstellingen. Wie houdt vol? Deze games kennen geen genade.
Saros is de spirituele
opvolger van Returnal. Het is een bullet hell roguelike in de ruimte. Jij
speelt als Arjun Devraj, een soldaat die op onderzoek uit
gaat als een kolonie op planeet Carcosa ineens alle communicatie verbreekt. Maar als je aankomt op Carcosa draait iemand
van je bemanning door. Hij saboteert je schip. In de hoop het schip te
repareren en antwoorden te vinden, volg je het signaal van de verloren kolonie.
Hoewel je wat
permanente upgrades vindt voor Arjun, zit progressie in Saros vooral in je
kennis. Door te leren over de aanvalspatronen van vijanden, wordt het steeds
gemakkelijker om hun aanvallen te vermijden. Ook weet je steeds beter wat je
moet doen om verder te komen. Zo werk je langzaam maar zeker naar het einde
toe.
Je hebt dus wat
doorzettingsvermogen nodig. Aan het begin zie je muren aan kogels op je afkomen
en weet je niet hoe je daar levend doorheen komt. Later dans je door vijandig
vuur alsof het niets is. Dat is maar goed ook, want zelfs met alle upgrades
maken de zwakste vijanden korte metten met je als je niet oppast.
Was Returnal voor jou
te veel? Misschien zit je dan met Saros goed. Daar krijg je door ietwat
versimpelde en verduidelijkte mechanieken de game namelijk een stuk sneller
onder de knie. Ook het verhaal is een stuk gemakkelijker om te volgen. Maar dat
betekent niet dat het je zomaar gegund is; je moet nog steeds bikkelen om het
einde van de game te zien.
Er zijn weinig games
die meer geanticipeerd werden dan Hollow Knight: Silksong. Sinds het spel werd
aangekondigd in 2019, kon je de comments van Summer Games Fest of The Game
Awards niet volgen zonder berichten te lezen met “Silksong when?” Nu hebben de
fans eindelijk waar ze naar vroegen. Maar ze werden ook afgestraft, want de
game is een stuk moeilijker dan zijn voorganger!
Hollow Knight:
Silksong is een 2D metroidvania. Hoofdpersonage Hornet werd ontvoerd, maar weet
te ontsnappen. Ze besluit haar weg naar het paleis van Pharloom te banen, op
zoek naar antwoorden. Onderweg ontdekt ze dat het koninkrijk is gevallen,
geplaagd door een mysterieuze ziekte. Veel bewoners die ze onderweg tegenkomt,
zijn hun verstand verloren en vallen iedereen om zich heen aan. Heeft dit iets
te maken met haar ontvoering?
Silksong staat bekend
om de uitdagende baasgevechten. De vijanden slaan hard en hebben diverse move
sets. Of ze roepen een hoop vrienden op om jou het leven zuur te maken.
Gelukkig is Hornet een stuk acrobatischer dan de Knight van deel één. Maar je
reactiesnelheid zal op de proef gesteld worden.
Toch kan bijna
iedereen met wat doorzettingsvermogen Silksong uitspelen. Door je wapen op te
waarderen en meer maskers (lees: hartjes) te verzamelen, wordt alles een stuk
gemakkelijker. Dit is een game waar verkennen wordt beloond. Zelfs zonder kan
de gemiddelde speler het einde bereiken. Je doet er alleen misschien wat langer
over.
Elden Ring is het
breinwerk van From Software en George R. R. Martin. Maar eigenlijk is het veel
belangrijker dat dit de eerste Soulsgame van Fromsoft is met een open wereld.
De wereld is gigantisch en de grote vrijheid is haast nog enger dan de vijanden
waar jij mee aan de stok krijgt.
Jij bent een
Tarnished, een soort ondode die steeds weer tot leven komt. Je blijkt niet de
enige te zijn, want ook vijanden blijven niet dood. Het is aan jou om de
kinderen van Goden te verslaan en de troon te claimen. Wat voor toekomst geef
jij aan de Lands Between?
Elden Ring zet je gauw
op het verkeerde been. De eerste baas in de ‘tutorial’ is verrassend
gemakkelijk. De ‘Soldier of Godrick’ is nauwelijks meer dan een normale vijand.
Dus stapten veel spelers vol zelfvertrouwen de grot uit. Enthousiast loop je op
de Tree Sentinel af, die in seconden jou platstampt. Oeps!
Net als in Silksong
wordt in Elden Ring verkennen beloond. Is een vijand te sterk? Ga even een
andere kant op en wie weet wat je vindt. Nieuwe gear, of op zijn allerminst xp
om mee te levelen. Dat is een hele andere insteek dan het ‘tegen de muur aan
blijven rennen tot het lukt’ van de Dark Souls-spellen.
We zijn weer terug bij
From Software. Deze keer met een game die plaatsvindt op eigen bodem. Sekiro:
Shadows Die Twice speelt zich af in een magische versie van feodaal Japan. Maar
het is wel Fromsoft, dus verwacht niet dat die ‘magie’ in de vorm van regenbogen
komt.
Jij bent ‘De Wolf’, de
persoonlijke lijfwacht van het Heilige Kind. Dus als een leger je thuisstad
binnenvalt om hem te ontvoeren, zet jij alles op alles om hem te beschermen. De
leider van het leger blijkt alleen te machtig. Hij verslaat je en neemt het
kind mee. Jouw taak is om het Heilige Kind weer te bevrijden.
Sekiro neemt de
bekende gameplay van de Souls-games en maakt het aanzienlijk agressiever. Dat
doet het door de staminabalk voor aanvallen weg te halen en door je een
speciale executie-aanval te geven als je de verdediging van een vijand breekt.
Ook kom je eenmaal terug van de dood voordat je daadwerkelijk het onderspit
delft. Het enige nadeel? De vijanden zijn ook een stuk gevaarlijker!
Als je van Dark Souls
komt, dan moet je even een knop omzetten. Daar is het belangrijk dat je
voorzichtig bent en je tijd neemt. In Sekiro wordt dit afgestraft. Veel
belangrijker dan de levensbalk van je vijand, is hun posture. Die herstelt als
ze even rust kunnen nemen, dus dat moet jij ze absoluut niet gunnen. Dus blijf
aanvallen en geef geen genade. Ook heeft Sekiro drie smaken aan aanvallen, die
je elk op een andere manier vermijdt. Je zal snel moeten reageren en dan de
juiste actie moeten ondernemen, anders sterf je meer dan tweemaal. Het vergt
wat oefening, maar dan worden de gevechten wel echt een kunst.
Black Myth: Wukong is
een losse adaptatie van Journey To The West, waarschijnlijk het beroemdste
klassieke verhaal van China. Hoofdpersonage Sun Wukong is de apenkoning. De
Goden hebben hem gestraft, omdat hij arrogant is. Dus moet hij zijn weg naar
India maken om verlichting te ontdekken en zijn onsterfelijkheid te herwinnen.
Jij speelt als ‘De Uitverkorene’, Wun Wukongs reïncarnatie, en moet zijn
zintuigen verzamelen om volledig te ontwaken.
Om dit te doen, vecht
jij je weg door hordes aan vijanden. De game heeft ruim tachtig bazen waar jij
korte metten mee moet maken! Daarom wordt de game ook wel gezien als een boss
rush, want er komt haast geen einde aan. Gelukkig is De Uitverkorene een machtige
krijger die zowel wapens als magie kan gebruiken. Black Myth: Wukong is een
pittige actie-rpg waarin jij constant je aanpak moet veranderen.
Wukong was niet alleen
een machtige krijger, hij was ook heel wijs. Het past dus bij het personage.
Dit betekent voor spelers wel dat je echt bekend moet worden met het
gevechtssysteem. Elke baas is anders en er is niet één strategie die overal
werkt. Daarom zul je, voordat je het spel hebt uitgespeeld, precies weten hoe
je krachten werken. Het is ook niet gek dat je oneindig veel gratis respecs
krijgt.
Hierdoor wordt
uitdaging net even op een andere manier gebracht. Je reactiesnelheid wordt nog
steeds op de proef gesteld, maar de game vraagt ook van jou de onderliggende
systemen echt te begrijpen. Bazen zijn bijna puzzels, die je wel op
meerdere manieren op kan lossen. Maar alleen als je weet wat je doet. Dus zul
je moeten oefenen.
Geduld, jonge krijger
Wat deze games
allemaal met elkaar gemeen hebben, is dat je geduld nodig hebt. Je zal een paar
keer doodgaan en dat is niet erg. Zolang je maar van je nederlagen blijft
leren. Uiteindelijk kom je er wel, zelfs als je niet de beste gamer bent. Je
hebt alleen wat doorzettingsvermogen nodig. De zoete smaak van succes, die zul
je alleen kennen als je eerst door de zure appel heen bijt. Git Good wordt vaak beledigend gebracht, maar eigenlijk is het advies; niemand is geboren als een pro gamer. Je wordt het als je doorzet.