Het begint er op te lijken dat we ook met de UFC delen bijna jaarlijks een nieuwe game van EA voorgeschoteld krijgen. Voor de Ultimate Fighting Championship fans is dat natuurlijk iets goeds, en ook voor de nieuwelingen biedt dit de kans om kennis te maken met de sport en de details die erbij komen kijken. Toch zijn er een paar punten waar EA toch wat steken heeft laten vallen.

Al betekent dat niet meteen dat UFC 3 een slechte game is, sterker nog: het is een hele vermakelijke game. Helemaal als je fan bent van de Ultimate Fighting Championship en alle vechters die daarbij komen kijken. Vrijwel de hele top van het roster, zowel mannelijk als vrouwelijk is te vinden in de game, in hun respectievelijke gewichtsklasse. Ook de Nederlanders Alistair Overeem en Stefan Struve zijn te vinden in game.

UFC 3 Review

De octagon in

Laten we de octagon betreden, wat gebeurt zodra je de game start. The Notorious Connor McGregor tegen Tony Ferguson. Een leuke introductie voor de game. Je kan wat aanrommelen met de controls, het vechten. Alles voelt prettig en vloeiend aan. Je merkt wel dat de game een stukje trager is dan de voorgangers, maar dat is zeker geen verkeerde ontwikkeling.

Doordat je gelijk met McGregor aan de slag kan, merk je meteen wat er allemaal mogelijk is in de game en dat is een boel. Deel een paar fikse haymakers uit en de OEH's en AH's vliegen je om de oren. Zorg ervoor dat een roundhouse kick op Ferguson terechtkomt en de spetters vliegen van je beeldscherm af. Wat een heerlijk, spectaculair gevoel, zelfs als je zelf heerlijk onderuit gezakt op de bank zit.

Door middel van verschillende knoppencombinaties kan je allerlei verschillende soorten stoten en trappen uitdelen, afhankelijk van wat jouw sterkste punten zijn. Zolang je face-to-face blijft staan met je tegenstander is er altijd spanning en zit je op het puntje van je stoel om je tegenstander op gevloerd op het canvas van de octagon te krijgen.

Tenminste, tot het moment daar is dat je door je tegenstander naar de grond wordt gewerkt en het tijd is voor de ground game. Voor de nieuweling schiet er een vlaag van verbazing over je heen. Want eerlijk, de grondgevechten zijn niet eens rommelig, zoals we schreven in de UFC 2 review. Het is dit keer ronduit slecht.

UFC 3 Review

Naar de grond gewerkt

Door middel van de rechter stick manoeuvreer je je weg naar een andere positie of counter je de manoeuvre van de tegenstander en om eerlijk te zijn komt het allemaal heel willekeurig over. Het wordt vrij snel duidelijk dat je je rust moet pakken en je kalm een weg moet werken naar een, voor jouw vechter, sterke positie. Of dat nou bovenop is of dat je moet gaan staan. De weg om daar te komen is hoe dan ook een en al frustratie.

Geduld is bij dezen een schone zaak. Zorg dat je stamina meter gevuld is en dat je grappling advantage hoog is en je maakt goede kans om te verplaatsen, maar het is niet ideaal uitgewerkt en dat voel je meteen. Om nog maar te zwijgen over de submissions. Deze mini-game raakt helemaal kant noch wal, want je bent maar gewoon in het wilde weg met je rechter stick aan het sturen, hopende dat er iets positiefs uitkomt.

Hoge learning curve

Het wekt veel frustratie op als je in een gevecht zit en de schade die je aanricht en de soepelheid die in het gevecht zit, totaal het zwijgen wordt opgelegd door de ground game. Hierdoor is de instap voor nieuwe spelers bij UFC 3 erg hoog en de learning curve daarbij ook.

Om die curve wat te verlagen probeert de game je continue te helpen met controls en hoe die uit te voeren. Dat is erg prettig. Je voelt je daardoor niet volledig in de steek gelaten, waardoor je gemotiveerd bent om verder te spelen. Dat scheelt, want er is genoeg te ontdekken in de game.

UFC 3 Review

Op weg naar de top

Zo is er bijvoorbeeld een carrière om te volgen. In de career mode ben jij je weg aan het werken om de G.O.A.T. te worden, The Greatest Of All Time. Een leuke modus waar je veel tijd in kan stoppen, je eigen personage tot in de details kan creëren en je langzaam je weg vecht naar de top van de UFC. Eigenlijk is het jammer dat UFC 3 niet een modus heeft vergelijkbaar aan The Journey in FIFA 18 of Long Shot van Madden 18, want daar leent deze game zich perfect voor. Wellicht een puntje voor UFC 4?

Je raadt het nooit, maar UFC 3 heeft ook weer Ultimate Team, de cash cow van EA. Hierin probeer je een roster op te bouwen van fighters in vier verschillende gewichtsklassen. Je begint met een aantal basiskaarten/basisvechters en probeert met kaarten die je uit packs krijgt, je vechters te upgraden. Zo kan je nieuwe skills toevoegen of andere boosts die jou het voordeel moeten geven in online gevechten tegen andere Ultimate Teams of in solo challenges. Het werkt prima, maar het samenstellen van je eigen roster zal nooit de voldoening geven van het het maken van je eigen team in bijvoorbeeld FIFA.

Opvallend aan de game is hoeveel aandacht er is geschonken aan het zo echt maken van de game, de UFC licentie is hierbij perfect benut. Het is tof om te zien dat alle tatoeages bij de deelnemers kloppen en dat is gelet op de kleine details bij hun vechtstijlen en de manier waarop ze juichen bij de overwinning. Hierdoor krijg je wel echt het gevoel dat je zit te kijken/deelneemt aan een echt UFC gevecht.

UFC 3 Review

UFC 3 Review - Leuk, maar soms frustrerend

Het klopt, er zijn veel negatieve punten die er uit springen bij deze game, maar gelukkig wordt dat gecompenseerd door een aantal vermakelijke modi, het sterk gebruik van de UFC-licentie en vooral het staand vechten houdt deze game echt in leven.

Hoe zonde is het dat het staand vechten zo in diskrediet wordt gebracht door de frustrerende ground game. Het is lastig om onder de knie te krijgen,ondanks dat dat het plezier van een goed geplaatste trap niet weg kan nemen. De structuur van de game zit op zich prima in elkaar en er is genoeg te doen. Dus of je nou een fervent UFC-fan bent of een nieuweling bent in de octagon, met UFC 3 kan je zeker je slag slaan.