Review: The Blood of Dawnwalker - Om je tanden in te zetten!

Bloed drinken, veel te scherpe hoektanden en een totale nachtbraker; dat moet wel een vampier zijn. In The Blood of Dawnwalker krijg je er volop mee te maken in een goedgevulde open world game van de regisseur van The Witcher 3 Wild Hunt. En in onze The Blood of Dawnwalker review lees je of dat een geweldige game oplevert.

The Blood of Dawnwalker is het eerste spel van gloednieuwe studio Rebel Wolves. Die naam zegt je niks, maar het talent ken je wel. Ex-CD Projekt RED ontwikkelaars staken de koppen bij elkaar om de studio op te richten, waaronder The Witcher 3: Wild Hunt-regisseur Konrad Tomaszkiewicz.

Die rol vervult hij ook voor deze nieuwe open-world RPG die zich afspeelt in Vale Sangora, een fictieve dark fantasy-versie van het Middeleeuwse Zuidoost-Europa. Overal heerst de plaag, behalve in deze vallei waar hoofdpersoon Coen vandaan komt. 

Dat heeft een reden, want een groep vampiers aangestuurd door Brencis heeft de regio hardhandig overgenomen. Aan Coen om zijn familie te redden na een mislukte opstand tegen de dodelijke heersers van de nacht. Laat hij nou net (on)geluk hebben gehad en zelf kersvers vampier zijn geworden.

Toch is hij geen vampier, maar een Dawnwalker waardoor hij ook de zon op z’n huid kan voelen. Pas ‘s nachts komen de vampierinstincten en krachten bovendrijven. Zo heb je schaduwteleportatie om grote ravijnen over te steken of kun je tegen muren omhoog lopen. Je door deze open world heen bewegen als vampier is echt ontzettend leuk.

In zijn bewegingen, vechten en het ontdekken van de wereld lijkt Coen best veel op Geralt of Rivia. Alleen is eerstgenoemde nog een groentje wat betreft de wereld van monsters, vampiers en magie. Wel heeft Coen, net als Geralt, direct een soortgelijke detective-visie als je R2 indrukt. De wereld wordt zwart-wit, terwijl belangrijke objecten en details een gele gloed dragen.

Dat Rebel Wolves bestaat uit een team van oud-The Witcher 3-ontwikkelaars, merk je dan ook gelijk. Het ontwerp van de menu’s, UI en ook hoe de open world is opgebouwd zijn zeer vergelijkbaar. Tomaszkiewicz zal wel ge

Daar stopt het niet. De manier waarop het verhaal geschreven wordt, de quests ontworpen zijn met gewichtige keuzes en het gotische sausje dat Vale Sangora gevaarlijk doet aanvoelen op het moment dat je gewoon wat door de wereld struint. 

Ondersteboven gehangen lijken druppelen langzaam leeg, terwijl een bak vol bloed klaar staat om verzameld te worden. Alles wijst erop dat de volgelingen van de vampierheer Brencis een onschuldige nederzetting hadden leeg getapt en alleen nog het bewijs in de hens moest worden gezet. Het is één van de vele situaties die je zomaar tegenkomt als je simpelweg rondstruint door de wereld van The Blood of Dawnwalker. 

Jammer voor de soldaten kwam jij als hoofdpersoon Coen toevallig langs en heb je nog een appeltje te schillen met Brencis en alles waar zijn onderdrukkende vampierenheerschappij voor staat. Hij heeft immers je familie ontvoerd en alle kleine beetjes helpen in jouw queeste om je familieleden te redden.

Dat moet ook wel, want er is een tijdslimiet. Vanaf het moment dat je een zogeheten Dawnwalker wordt, heb je 30 dagen om je familie te redden. Deze zijn verdeeld over 16 tijdsblokken (acht overdag, acht ‘s nachts). Op het eerste gezicht is het een controversiële keuze om maar wat te verschillen van The Witcher, maar in de praktijk werkt het ontzettend goed.

Ineens moet je keuzes maken. Niet alleen in dialogen, wat compleet de uitkomst van een quest en dus het verhaal kan veranderen, maar ook in welke quests je überhaupt aanneemt. Jij moet inschatten of een bepaalde quest je de tijd waard is om Coens uiteindelijke doel te behalen: zijn familie redden.

Dit maakt het spel direct gewichtig en zet je op scherp. Is het dan wel waardevol om in de skill tree vaardigheden te ontgrendelen die je een dagdeel kost? Iedere keuze is gevoelsmatig heel waardevol en tegelijkertijd potentieel de verkeerde.

Zo sprak ik gedurende mijn playthrough met andere recensenten die compleet andere missies zijn tegengekomen. Hoe je Coens krachten gebruikt, heeft eveneens invloed. Geef je jezelf volledig over aan je nieuwe vampierkrachten, levert dit ook compleet andere keuzes op.

Ook de keuzes die je maakt in de dialogen maken jouw speelervaring compleet anders. Misschien is het schrijfwerk niet nét zo memorabel dat het een hoogtepunt oplevert als The Bloody Baron in The Witcher 3, maar de dialogen en verhalen in The Blood of Dawnwalker zijn consistent ijzersterk. 

En het zijn die compleet verschillende uitkomsten die gelijk motiveren om nóg een playthrough te starten, iets wat ondergetekende na het zien van de credits (na 24 uur) gelijk deed. In de latere uren van de game nam het aantal bugs en glitches wel iets meer toe, al leverde dat nooit crashes of écht grote problemen op en is Rebel Wolves nog steeds bezig met het oppoetsen van het spel.

Gedurende dat avontuur stond ook de combat centraal. Misschien soms wel meer dan gewenst, al heb je dat soms ook aan jezelf te danken door de keuzes die je maakt in de dialogen. Gelukkig verveelt dat combat systeem niet snel dankzij een kleine twist.

Je zwaardslagen moet je zelf sturing geven via de linkerstick op het moment dat je met R1 een slag wil uitdelen. Nu kun je constant dezelfde kant op slaan, maar dan weet een vijand deze vrij makkelijk op te vangen. En laat je dus ruimte voor vijandige ridders, vampiers of ander gespuis om jou aan te vallen.

Om te blokken moet je diezelfde directional input geven om zwaardslagen te counteren, waarna je een flinke parry kunt loslaten op al het gespuis. Het is dit kleine extraatje waardoor de third-person actie direct een stuk interessanter is. Daarbovenop krijg je als Coen nog een lading aan vaardigheden om te leren, waarvan je een deel tijdens combat kunt gebruiken.

Wat het combatsysteem af en toe wel frustrerend maakt, zijn de controls voor het wisselen tussen je active skills en items. Om deze te activeren gebruik je de D-padknoppen, maar om te wisselen tussen de skills en items moet je eerst de X-knop gebruiken. Dit werkt niet intuïtief, waardoor je vaker meer health verliest dan tijdens het zoeken naar een item dat je levensbalk moet aanvullen.

Qua vaardigheden heb je drie categorieën om uit te kiezen: hekserij, zwaardvechter of vampier. Elk deel van de skill tree is bekleed met leuke opties, zoals een zwaardvechter skill waarmee je in één klap iemands kop eraf hakt. Of een vampierkracht waarbij je iemand stunt door keihard te krijsen. 

Of je laatstgenoemde kunt gebruiken, hangt alleen af van je build. Kies je ervoor om je volledig over te geven aan je nieuwe leven als vampier krijg je daar tal van vaardigheden voor, maar er zijn bijwerkingen én die zijn alleen ‘s nachts te gebruiken. Hekserijkrachten werken juist alleen overdag.

Het uitbouwen van Coens vaardigheden door constant nieuwe boeken over hekserij te vinden nodigt nog verder uit om je gelimiteerde tijd te besteden aan allerlei activiteiten in de openwereld. Wat meer variatie in het aantal activiteiten die je op de kaart herkent aan een vraagteken had alleen niet misstaan. Hoewel de aanloop vaak verschilt, eindigen deze activiteiten vaak met één of meerdere grote gevechten.

Tel alles bij elkaar op en je hebt met The Blood of Dawnwalker een uitstekende game die haar inspiratiebron niet onder stoelen of banken schuift. Als je The Witcher 3 een geweldige open world game vond, kun je met deze titel je geluk niet op. Ondanks dat het soms duidelijk dat dit spel door een kleiner (en nieuw) team ontwikkeld is, is de game een voltreffer waar het belangrijk is.

Een geweldig verhaal, scherp schrijfwerk, keuzes met consequenties en een goedgevulde open world. Laatstgenoemde kon misschien iets meer variatie gebruiken in het verloop van de activiteiten, maar gelukkig verveelt dat combat systeem met een slimme twist eigenlijk nooit. Als de laatste bugs en problemen ook nog opgepoetst worden, zou dat de kers op de (bloederige) taart zijn.

Wanneer komt The Blood of Dawnwalker uit en op welke platformen?
The Blood of Dawnwalker verschijnt op 3 september op PlayStation 5, Xbox Series-consoles en PC.

Is The Blood of Dawnwalker een CD Projekt RED-game?
Nee, de game is gemaakt door nieuwe studio Rebel Wolves. Die studio bestaat uit een aantal voormalige ontwikkelaars van CD Projekt RED, waaronder The Witcher 3: Wild Hunt-regisseur Konrad Tomaszkiewicz.

Is The Blood of Dawnwalker te spelen in 60 fps?
Ja, het spel krijgt via een grote Day One Patch waarmee de 60 fps Performance Mode beschikbaar wordt gemaakt. Deze is beschikbaar voor PlayStation 5, PlayStation 5 Pro en XBOX Series X. Op PC hangt de framerate af van hoe krachtig je desktop is. De 60 fps-modus was tijdens het reviewen van de game nog niet beschikbaar.