Review In the Grey: Henry Cavill en Jake Gyllenhaal stelen de show in knallende actiefilm

Strakke maatpakken, snelle dialogen en een flinke dosis gitzwarte humor. In the Grey is momenteel populair op Prime Video en laat Guy Ritchie op zijn best zien. Een film waarin de kogels even snel vliegen als de kurkdroge opmerkingen.

Dat Britse lef en een herkenbare signatuur hand in hand gaan, bewijst regisseur Guy Ritchie wederom. Wie aan zijn oeuvre denkt, weet direct hoe laat het is: cynische oneliners en strak geregisseerde bravoure regeren het scherm. Al vanaf de openingsscène in de jeep met de veiligheidschef van Salazar wordt de toon gezet en spat de energie er meteen vanaf. Deze film mikt bewust niet op een zware, serieuze spionagethriller, maar kiest voluit voor een vermakelijke achtbaan waarin actie en ironie elkaar constant afwisselen.

Toch kent de film een opvallend rustige start. Wie direct vuurwerk verwacht, komt bedrogen uit. Het eerste deel voelt meer aan als een slimme heist film waarin de focus ligt op de plannen en de evacuatie van ‘mom’ op het eiland. Het narratieve gedeelte en de vele voice-overs (vooral rondom Eiza González) hadden flink ingekort of weggelaten mogen worden. Het haalt wat vaart uit het verhaal, zeker omdat het plot op papier behoorlijk dun is.

Gelukkig wordt dat ruimschoots goedgemaakt door het absolute topduo van de film: Jake Gyllenhaal (Bronco) en Henry Cavill (Sidney). De chemie en het wederzijdse spelplezier tussen deze twee heren spatten onmiskenbaar van het scherm. Ze vullen elkaar naadloos aan.

Waar de een wat meer op de vlakte blijft, vult de ander het direct aan met een even zo droge blik of opmerking. Het voelt nergens geforceerd aan, maar juist alsof ze al jaren samen misdaden oplossen of op pad zijn. Hun onverschillige koelte tilt het simpele script eigenhandig naar een hoger niveau.

Zo levert de film unieke momenten op waar je hard om moet lachen, zoals het hilarische moment waarop Bronco een hartaanval krijgt en Sidney heel nuchter concludeert: "Low blood pressure. Needs sugar" en prompt een lolly tevoorschijn tovert.

Ook de korte, intrigerende interactie met Maggie (Rosamund Pike), die op haar loopband compleet overvallen wordt wanneer Bronco en Sidney plotseling in haar kantoor opduiken, laat die scherpe, nerveuze dynamiek perfect zien.

Naarmate de speelduur vordert, schroeft In the Grey het tempo flink op en maakt de dialoog plaats voor bikkelharde actie. De caféscène is hier het schoolvoorbeeld van. Strak ingestudeerd, kort, krachtig en perfect afgewerkt. Richting de ontknoping barst het geweld pas echt los. De eindscène is puur vermaak.

Toegegeven, het is Hollywood op zijn stilst als een klein groepje van zes man het opneemt tegen een legertje en bijna ongeschonden ontkomt. Maar wie stoort zich aan dat soort overdreven heldenfeiten als de actie en de humor elkaar zo strak opvolgen?

In the Grey scoort op papier misschien geen punten voor een diepgaand of origineel script en is de opbouw te langdradig. Maar dankzij de ongeëvenaarde chemie tussen Gyllenhaal en Cavill, de typische Guy Ritchie-stijl en de geniale, gitzwarte humor is het een heerlijke no-nonsense actiefilm geworden. Ideaal vermaak voor wie houdt van stijlvolle actie waarbij je niet te diep hoeft na te denken.

In the Grey combineert een trage start met overbodige narratieve elementen, om vervolgens te ontpoppen tot een stijlvolle actiefilm vol droge humor en ijzersterke chemie tussen de hoofdrolspelers die dankzij de bloedstollende finale precies levert waar liefhebbers van dit genre op hopen.

Ken je onze HOT or NOT-rubriek al?