Fire Emblem: Fortune’s Weave is eindelijk
hier. We kunnen dus weer lekker strategisch vechten op een grid en relaties
opbouwen om ons leger te vergroten. Maar is het de aanzienlijke tijdinvestering
ook waard? Dat zochten wij voor jullie uit.
Wat is Fire Emblem: Fortune’s Weave?
Fortune’s Weave is het vijftiende deel in de
Fire Emblem-hoofdserie. Als je een terugkerende fan bent, dan heb je dus al een
aardig idee wat je kan verwachten. Voor de nieuwe spelers onder ons: Fire
Emblem combineert strategische combat op een grid met relatiemanagement dat wat
wegheeft van een dating sim.
De Fire Emblem-games staan elk helemaal op
zichzelf. Je hebt dus geen voorkennis nodig van eerdere delen. Wel herken je
misschien wat plaatsen, wapens en zelfs een paar figuren als je Three Houses of
hebt gespeeld. Fódlan, het land waar die game zich afspeelde, is namelijk ten
noorden van deze setting.
Fortune’s Weave begint in een dorre wereld
waar nauwelijks nog leven is. Ondoden hebben het land van Dagda overgenomen.
Met de hulp van Fortuna word jij terug in de tijd gestuurd om vier
sleutelfiguren te observeren en te beschermen wanneer dat nodig is. Zo hoop je
te leren wat heeft gezorgd voor deze duistere tijden, terwijl je ook de vier
helden wil rekruteren in de toekomst.
Ben jij een fan van de Fire Emblem-serie? Hou
je van strategische gevechten die je lekker uit kan denken? Vind je het
interessant om een verhaal van meerdere kanten te bekijken? Heeft een grote
cast van kleurrijke personages toegevoegde waarde voor jou? Dan is deze review
voor jou!
Dagda, land van de Goden
De game speelt zich af in het keizerrijk Dagda,
wat ook bekend staat als het land van de Goden. Dat is omdat het land wordt
geregeerd door Godkeizer Solel, met zijn zussen, broers en dochter als adviseurs
en hoogste officieren. Dit zijn daadwerkelijk Goden, afgezant van de ‘Progenitor
God’ Sothis. Ze regeren al honderden jaren en een zegening van één van hen
heeft machtige effecten.
Religie speelt daarom een grote rol in Dagda. Hoofdstad
Dagsion, waar het gros van de game zich afspeelt, heeft aan het hart een tempel
voor elk van de Goden, met de zetel van Solel helemaal aan de top. Goede daden
uitvoeren voor een tempel staat centraal in het dagelijkse leven van de
bevolking. Ook jij moet daaraan geloven, want alleen door te helpen in de tempels
krijg je zegeningen die je flink helpen op je avontuur.
Misschien is het wel om deze reden dat de
makers veel inspiratie opdoen uit de Romeinse cultuur. We zien gewelfde pilaren,
gladiussen en borstplaten die haast rechtstreeks uit de geschiedenisboeken
komen. Het voelt misschien een beetje raar als je bedenkt dat het verhaal van
Fortune’s Weave zich bijna driehonderd jaar na Three Houses afspeelt. Die
setting voelde een stuk moderner.
Maar het is alleen een visuele stijl. De
technologie is inderdaad verder ontwikkeld. Denk late middeleeuwen, behalve dan
dat er nog geen vuurwapens zijn. Het is een stijl die minder vaak wordt gekozen.
Maar als je kijkt naar Dagsion, dan begin jij je af te vragen waarom dat
eigenlijk is. De stad is een genot om te verkennen en dat is voor een groot
gedeelte omdat het er zo gaaf uitziet.
Ook erg Romeins is de versmelting van
culturen. De bevolking van Dagda kleedt zich als een Romein, maar dat geldt
niet voor iedereen. Bezoekers van Fódlan zien eruit als middeleeuwse ridders, de
krijgers van Saramis doen meer denken aan klassiek Grieks. Dit past bij de
achtergrond van Dagda. Ze hebben het continent veroverd, maar laten de volken
grotendeels hun culturen en religies behouden. Ook dit is weer erg Romeins.
Een zwaard, een boog, een spreuk
Gevechten in Fire Emblem: Fortune’s Weave gaan
voornamelijk op een grid. Eerst ben jij aan de beurt. Je mag dan alle
personages aan jouw kant verplaatsen en er een enkele actie mee uitvoeren. Door
slim gebruik te maken van het terrein en de vaardigheden van jouw personages,
kom je hopelijk zonder kleerscheuren uit het gevecht.
Hiervoor is een slimme balans tussen verschillende
soorten klassen belangrijk. Een boogschutter kan op een krijger schieten zonder
dat die de kans krijgt terug te slaan, maar ze zijn wel kwetsbaar als die
krijger eenmaal binnen bereik is. Dus bescherm je die met een bepantserde
ridder. Die vangt wel wat klappen, dus een magiër om ze af en toe te genezen is
ook belangrijk. Deze magiërs omzeilen ook de hoge verdediging die ridders
hebben met hun aanvalsmagie, dus dat komt meteen mooi uit.
Maar alles wat jij kan, dat kan de vijand ook.
Bovendien ben je meestal in een zware minderheid. Je denkt misschien dat je
hiervoor compenseert met helden die een stuk sterker zijn. Maar dat valt vies
tegen. Daarom is het belangrijk dat je goed gebruikmaakt van positionering en
zwaktes in de formaties van je tegenstander.
Dit uitvogelen is een heerlijke puzzel die de
gemiddelde strateeg zeker zal waarderen. Je krijgt zelfs de kans om de
moeilijkheid lekker op te krikken en zelfs perma death aan te zetten voor
personages. Je kan het jezelf dus lekker moeilijk maken. Gelukkig kun je ook
het tegenovergestelde doen, voor als jij games meer speelt voor het verhaal.
Een ander soort gevecht
Niet alle gevechten vinden plaats op een
gridkaart. Er zijn ook kerkers die je kan bezoeken. Hier nemen gevechten meer
de vorm aan van een traditionele JRPG. In jouw beurt kies je een personage,
waarmee je dan een enkele aanval uitvoert. De vijand valt dan dat personage aan
als reactie. Door de juiste personages te kiezen kun je grote klappen uitdelen,
terwijl jij zelf de juiste verdediging hebt om schade te beperken.
Deze kerkerbezoeken zijn niet super. Ze zijn
simpel en zelden uitdagend. Het voelt daarom meer als een tussendoortje of een
minigame die je soms speelt voor wat afwisseling. Je hebt zelfs de optie om een
gevecht over te slaan en direct naar het eindresultaat te gaan. Dat geeft wel
een beetje aan hoeveel vertrouwen de makers hadden in deze segmenten.
Dit zou prima zijn als de kerkers alleen
optioneel zijn. Voor een hoop is dit inderdaad het geval. Het is nog steeds een
goed idee om ze te bezoeken, want je vindt een hoop waardevolle materialen en
zelfs unieke wapens. Maar als je echt een hekel hebt aan de gevechten, dan kun
je prima wegkomen met ze volledig vermijden.
Datzelfde geldt niet voor aardig wat
verplichte kerkerbezoeken. Zeker als het een wat groter gebied betreft, waarin
je wel even rond aan het lopen bent. Aan de ene kant wil je dan zo snel
mogelijk naar de uitgang. Maar aan de andere kant mis je dan die unieke wapens
en dat is ook weer zonde. Dus dan maar wat meer tijd besteden aan de ietwat
ongeïnspireerde en saaie segmenten van het spel.
In Fire Emblem: Three Houses moest je kiezen
tussen drie huizen, elk met een eigen verhaal en einde. In Fortune’s Weave
werkt dit anders. Er zijn vier clans, maar je zal ze allemaal moeten spelen.
Deze keer krijg je dus gegarandeerd elk verhaal te zien. Je hoeft dus niet het
spel meerdere keren uit te spelen om alles mee te maken.
Elke clan is een deelnemer in de ‘Heroic Games’,
een groot toernooi dat zich over een jaar afspeelt. De winnaar mag een enkele
wens doen die Godkeizer Solel uit moet laten komen. Dat is een grote prijs, dus
krijgers van het hele land maken hun weg naar Dagsion om zich te bewijzen. Ook
de hoofdpersonages, of ‘Flame Lords’, hebben allemaal hun eigen doel.
Fire Emblem: Fortune’s Weave is eigenlijk een
enkel verhaal, maar verteld vanuit vier perspectieven. Elk van de Flame Lords
leert iets over het complot dat op de achtergrond gebeurt, maar pas als jij
alle vier de paden speelt krijg je een beeld van het volledige plaatje. Hierdoor
raak je snel geïnvesteerd in de mysterieuze gebeurtenissen.
Het helpt ook met het leren kennen van
personages. Net als in eerdere Fire Emblem-games moet je krijgers rekruteren
voor je clan. Ze hebben leuke ontwerpen, maar je weet aan het begin nauwelijks
wie ze zijn. Het gaat dan puur om wat voor vaardigheden jouw team het meeste
gaan helpen. Tot je een ander pad bespeelt en ziet dat je favoriete personage
ook hier weer beschikbaar is om te rekruteren. Zelfs de originele aanhang van
een Flame Lord staat in sommige gevallen open voor een sollicitatiegesprek, als
je aan specifieke eisen voldoet.
Vrije tijd in je vrije tijd
Dit rekruteren doe je in je vrije tijd. Voor
de volgende hoofdmissie krijg je altijd een aantal dagen, die elk zijn
opgedeeld in drie beurten. Jij kiest helemaal zelf hoe je deze tijd indeelt en
je kan er een hoop mee doen. Ga je op zoek naar gevechten voor XP, of wil je
specifieke statistieken trainen, zodat je betere wapens kan gebruiken?
Een groot gedeelte van deze vrije tijd gebruik
je om jouw band met andere personages te versterken. Een hechter team werkt
beter samen en je zal ook bevriend moeten worden met een personage voor je die
kan rekruteren voor je clan. Dus geef je ze cadeaus en neem je ze mee uit eten.
In deze momenten leer jij als een speler ze ook beter kennen, waardoor het spel
een stuk meer karakter krijgt.
Dit is ook de plek waar je meer leert over
Dagda, de Heroic Games en zelfs delen van het complot die je niet ontdekt in
het hoofdverhaal. Je hebt ook meer tijd dan je in eerste instantie denkt. Je
mist de deadline voor een zijmissie eigenlijk alleen als je die volledig
negeert. Ze kunnen bijna allemaal in een later hoofdstuk nog gedaan worden,
terwijl je met wat focus alles in een enkel hoofdstuk gedaan krijgt.
Richting het einde wordt deze vrije tijd wel een
beetje langdradig. Zeker omdat de meeste zijmissies voor alle vier de
tijdlijnen hetzelfde zijn. Gelukkig kun je aardig vooruitspoelen door bij de
herberg tijd over te slaan. Je kiest dan per personage of die XP verzamelen,
specifieke statistieken gaan versterken, of op zoek gaan naar geld en
materialen. Je zal alleen nog wel handmatig tempels bezoeken en cadeaus
uitdelen.
Je hoeft de game dus niet meerdere keren uit
te spelen om het verhaal van alle kanten te zien. Maar dit komt ook wel met een
nadeel. Fire Emblem: Fortune’s Weave is erg lang. Met alleen het hoofdverhaal
ben je al een uur of 120 zoet. Dit wordt gauw tweehonderd als je alles wil doen.
Dat is een behoorlijke tijdinvestering waar je wel voor open moet staan.
Er zijn ook best delen die onnodig aanvoelen.
Alsof het padding is om aan een urenaantal te komen. Dit is in kortere games al
jammer en als je er zo veel tijd aan moet besteden om het uit te spelen al
helemaal. Zeker als de momenten weinig of zelfs niets toevoegen aan het
verhaal. Neem bijvoorbeeld de ‘War Chapter’ die zich aan het einde van elke
tijdlijn afspeelt. Die is vier keer praktisch hetzelfde, maar je bent er wel
elke keer weer vijf tot tien uur mee bezig. Je kan het overslaan, maar dan kom
je wel in het laatste hoofdstuk aan met clanleden die erg zwak zijn.
Wij ervaarden zeker een Fire Emblem burn-out
waarin we absoluut geen zin hadden in de game. Nu is dat wel een beetje anders,
aangezien wij de game in een paar weken uit moesten spelen voor een review. Jij
kan er wat meer de tijd voor nemen. Maar we raden zeker aan om tussendoor ook
andere spellen te spelen, zodat het niet volledig je neus uitkomt.
Aan de andere kant is Fortune’s Weave eigenlijk
perfect om te spelen in de trein. Je kan gemakkelijk wat progressie maken als
je een uurtje onderweg bent. Zeker buiten gevechten kun je gewoon rustig je weg
door je vaste taken banen. Hierdoor is de game eigenlijk ideaal voor mensen die
dagelijks moeten reizen en daarbij niet aan het stuur zitten.
Fire Emblem
Fortune’s Weave: wat is het lot?
Is Fire
Emblem: Fortune’s Weave jouw tijd waard? Dat ligt een
beetje aan hoeveel uren jij hebt om te vullen. Zoek je iets waar je de komende
maanden zoet mee bent? Dan zit je hier goed. Zeker als je veel reist in de
trein en iets te doen wil hebben in het OV. Maar de game is wel erg lang en het
laat zeker her en der een steek vallen.
Speel Fire
Emblem: Fortune’s Weave vanaf 17 september op Switch 2.
Moet ik andere delen van Fire Emblem spelen om Fortune’s Weave te waarderen? Hoewel je misschien wat sneller in de strategische gevechten raakt en her en der een plaats herkent, heb je geen voorkennis nodig om Fire Emblem: Fortune’s Weave te spelen.
Hoelang duurt het om Fire Emblem: Fortune’s Weave uit te spelen? Met Fire Emblem: Fortune’s Weave ben je wel even zoet. Het is zo’n 120 uur voordat je de game uitspeelt als je focust op het verhaal. Als je alles wil doen voor het einde, gaat dit richting de 200 uur.
Welke clans zijn er in Fire Emblem: Fortune’s Weave? Er zijn vier speelbare clans in Fire Emblem: Fortune’s Weave, elk geleid door een ander hoofdpersonage. Cai is een tiener van het platteland die op reis gaat om zijn vader te redden. Dietrich heeft de zee afgereisd op zoek naar een uitdaging. Theodora is een koningin die vecht voor een betere toekomst voor haar volk. Leda is een muzikant en danseres die wraak wil nemen voor de moord op haar vader.