Waarom iedereen nú massaal Crimson Desert speelt: 5 redenen die je niet wilt missen

Als je op zoek bent naar een next-gen RPG die je volledig in zijn greep houdt, dan wil je Crimson Desert zo snel mogelijk opstarten. Wat maakt de game zo ongelooflijk aantrekkelijk en waarom moet je deze spelen? Wij geven je 5 redenen om vandaag de wereld van Pywel in te duiken.

Crimson Desert wordt wel eens omschreven als een mix van The Legend of Zelda, Red Dead Redemption en Elden Ring. Dat is helemaal niet vergezocht.

Ontwikkelaar Pearl Abyss, die ook Black Desert Online maakte, heeft verschillende bekende elementen aan elkaar gesmeed tot een gevaarlijk goede én verslavende mix.

Laten we beginnen met hoe de game eruitziet, want dat is werkelijk om door een ringetje te halen. Crimson Desert laat je afreizen naar Pywel, een fictieve wereld die in het universum van Black Desert Online, die andere game van Pearl Abyss. 

Deze wereld is een visueel meesterwerk dat je keer op keer met open mond een omgeving laat bewonderen, zo mooi is het uitgewerkt. De wereld bevat verschillende onderdelen, zoals enorme uitgestrekte bossen, meren, enorme steden met kastelen en burchten en massieve berggebieden.

De kunst blijft niet bij variatie in de omgeving alleen, want wat er op je scherm gebeurt is ware magie. De game ondersteunt 4K, ray tracing en 120 fps en dat is overal in terug te zien. Wij waren op pad in Pywell en tijdens ons bezoek zagen we talloze zonsondergangen en opkomsten. De wereld is prachtig.

Zelfs wanneer de zon ver weg is, middenin de nacht, is de wereld betoverend mooi. Als je dan in een van de vele bosgebieden loopt, dansen de vuurvliegjes om je heen, terwijl het enige teken van leven een vuurtje van een kamp in de verte is. Deze wereld is niet zomaar tot in de puntjes uitgewerkt, maar is een betoverende plek waar je simpelweg de tijd uit het oog verliest.

Bonustip: Let op de details. Pear Abyss heeft bij het maken van de game op de kleinste details gelet en onze tip is dat jij dat ook moet doen. Loop je bijvoorbeeld door Hernand en stoot je per ongeluk iemand aan, dan zal deze je voor rotte vis uitmaken.

Als diegene dan bijvoorbeeld wat laat vallen, raapt hij of zij dat ook daadwerkelijk op. Het zijn dit soort details die de game ver boven de gemiddelde RPG uit laten steken.

In de wereld van Pywell ontvouwt zich een verhaal dat je minimaal 50 uur bezighoudt. Wij speelden de game al tientallen uren en ontdekten dat de veelzijdigheid ervan. Het verhaal begint met een intense gebeurtenis, waarna je op wraak uit bent.

Al snel merk je dat het verhaal een wending krijgt en verandert naar iets groters dan wraak alleen. Na een aantal uur in het verhaal ontdek je ineens dat de wereld nog een heel stuk groter is dan je al dacht.

Je kunt de wereld te voet of te paard ontdekken of fast travelen naar een magische luchtwereld. En later in de game kom je nog een andere manier tegen om snel te reizen die nog even een tikkeltje epischer is: een draak.

Het verhaal van de game is slechts het begin. Je bent hier minstens 50 uur zoet mee, maar zult aan heel snel het dubbele of misschien wel driedubbele aantikken. Er zijn namelijk honderden zijmissies en plekken om te ontdekken in de wereld die je werkelijk van alles laten doen.

In het begin van de game is het een bekend liedje dat Crimson Desert zingt. Je mag bijvoorbeeld een boodschap voor iemand doen, brieven bezorgen, een potje voor een ander koken, een kat begeleiden en iets voor iemand zoeken.

Al snel veranderen de zijmissies in iets anders dan dat, wat vele malen vermakelijker is. Dan moet je ineens mensen gaan opsporen, ontdek je complotten, bevrijd je complete dorpen én ontdek je nieuwe gebieden. Waar je nieuwe plekken ontdekt, kom je bijvoorbeeld ook weer allerlei nieuwe NPC’s tegen en die hebben zo hun eigen missies voor je.

Daar horen ook de nodige baasgevechten tegen die je het nodige vuur aan de schenen leggen. Zo krijg je het aan de stok met een boorrobot in een afgraving en moet je het opnemen tegen een razendsnelle ridder die een neusje voor vuur heeft.

Die zijmissies van Crimson Desert zijn natuurlijk niet verplicht, maar vormen een ‘endgame’ die op zijn zachtst gezegd indrukwekkend is. Je kan zo nog makkelijk 100+ uur extra aan de game besteden. De game heeft zoveel om te ontdekken dat de verhaallijn peanuts lijkt.

En dan is er de combat van Crimson Desert. Dit is misschien wel dé reden dat je de game niet meer weglegt of juist bijna ontploft van frustratie. Hoe prachtig Pywel ook is en hoeveel er te doen is, vechten is overal in verweven.

Regelmatig word je geconfronteerd met iemand of iets dat jou in stukjes wil hakken. De gevechten zijn soms klein van schaal, maar zijn meer dan eens episch. Je staat ineens midden in een oorlog te vechten met duizenden vijanden. Je doel: iedereen in mootjes hakken om uiteindelijk in een brandend kasteel de eindbaas met zijn eigen schild om te leggen.

Een andere keer is er meer dan één vijand en jij degene die opgejaagd wordt in een enorm veld vol tarwe. Elke baas doet iets anders, maar ze hebben één ding met elkaar gemeen: ze zijn moeilijk te verslaan als je niet messcherp bent. Snoozen is er niet bij, want de bazen pakken je ongenadig hard aan.

Crimson Desert zet sterk in op gevechten die niet alleen spectaculair zijn, maar ook voelbaar, tactisch en intens. Dat betekent dat elke stap een gevolg heeft en elke klap mogelijk de beslissende kan zijn.

Die intensiteit wordt alleen maar versterkt door de vrijheid die je krijgt in hoe je vecht. Je begint als Kliff Macduff met een zwaard en schild, maar al snel breidt je arsenaal zich uit met speren, bijlen, longswords en zelfs de mogelijkheid om met twee zwaarden tegelijk te vechten.

Elk wapen voelt uniek en dwingt je om je speelstijl aan te passen: agressief, berekend of ergens daar tussenin. En elk wapen heeft zijn eigen voor- of nadeel. Speren hebben veel bereik, maar zijn minder wendbaar. Met twee zwaarden vechten, betekent geen schild en dus minder goed blocken.

Kliff beschikt bovendien over een breed scala aan aanvallen waarmee je vloeiende combo’s kunt maken. Maar let wel op, want sommige aanvallen kosten stamina en niet alles is meteen beschikbaar. Soms moet je skills unlocken in de skill-tree en soms leer je moves door ze simpelweg te zien.

Het blijft verder niet bij simpel hakken en slaan: je gebruikt magie, grijpt vijanden vast, werkt ze tegen de grond en slaat ze desnoods neer met alles wat je kunt vinden, zelfs een boomstam (dit is langzaam maar doet ongelooflijk veel schade). Het vechten in Crimson Desert is belangrijk, maar geweldig uitgewerkt.

Met deze vijfde reden om de game te kopen, sluiten wij af. Of je nou komt voor het verhaal of voor de spectaculaire gevechten: de game heeft een element waardoor je door wil spelen. Een ding is zeker: als je eenmaal begint is stoppen geen optie meer.

Meer weten over Crimson Desert? Check dan onze hub.