Op de PlayStation kun je al jaren ‘trophies’ jagen en op de
Xbox zijn dat achievements. Nintendo bleef altijd een beetje achter. Maar hoe staan
de zaken er voor in 2026? Boeit het ons gamers nog? Een rondje langs de
redactie.
Toen Microsoft met de Xbox 360 kwam in 2005 werden het behalen van
achievements (bepaalde prestaties in games) enorm populair. Sony volgde een paar jaar later met trophies op de PlayStation 3. Ook Steam heeft een beloningssysteem. Wat blijkt? Onder onze redactieleden is de hype voor dit soort punten inmiddels wel wat over. Lees je mee?
De jacht is over
Toen trophies geïntroduceerd werden op de PlayStation vond
ik dat helemaal geweldig. Een mooie manier om echt alles uit je games te halen
en een fraaie 100% bij te schrijven, met natuurlijk het bijbehorende virtuele
metaal.
Ik was destijds echt wat je een 'trophy hunter' noemt: ik
'bezat' zelfs 10% (!) van de hele PS Store (we spreken nog wel van de begintijd
van digitale games) en stond ik in de top-50 trophy bezitters van Nederland.
Helaas kwamen toen de ultra-korte games die je in veelvoud
kon kopen. Daarmee kon je in no-time een tiental platinum trophies 'kopen'.
Daarmee was voor mij de lol ervan af, het was absoluut geen prestatie meer om
platinums te scoren.
Inmiddels ben ik genezen en game ik vooral weer omdat ik het
leuk vind. Geen gejaag op virtueel metaal en een game halverwege wegleggen is
ook geen probleem meer. Wat een opluchting! Ik kan het iedereen aanraden:
negeer die achievements of trophies en speel de games die je echt léuk vindt! - Chris
Het verschilt per game
Voor mij is het wel belangrijk, maar het verschilt echt per
game hoe ver ik daarin ga. Sommige games vind ik zo goed, zoals de
Silent Hill
2 Remake, dat ik er echt alles uit wil halen. In dat soort gevallen ga ik dus
ook voor de platinum, omdat het dan voelt alsof je de game echt compleet hebt
uitgespeeld.
Tegelijkertijd kijk ik wel altijd naar hoe haalbaar het is.
Als je bijvoorbeeld heel veel specifieke dingen online moet doen of afhankelijk
bent van andere spelers, dan haak ik al snel af. Dat soort trophies vind ik
vaak meer frustrerend dan leuk.
Hoe belangrijk trophies of achievements voor mij zijn,
verschilt dus echt per game. Bij sommige titels ga ik er volledig voor, terwijl
ik het bij andere games juist loslaat en gewoon de game speel. - Lisa
Plezier staat voorop
Het is mij opgevallen dat trophies of achievements soms heel
veel herhaaldelijke acties eisen. Dat is echt niet mijn ding. Het belangrijkst
voor mij is dat ik plezier heb in het spelen van een videospel en de queestes
die het heeft. Dat bepaalt of ik als completionist alles eruit wil halen of
niet. - Simon
Doet er niet toe
Ik speel meestal het verhaal van een game uit en leg het dan
weg. De trofeeën doen in dat dus heel weinig voor mij. Met hoge uitzondering
wil ik nog wel eens voor de plat gaan als blijkt dat ik bijna alles al heb.
Zo was dat voor
Clair Obscur en Horizon: Zero Dawn. Voor
roguelikes/roguelites dacht ik dat dit anders zou zijn, maar eigenlijk doe ik
soort van hetzelfde. Ik wissel alleen 'verhaal' in voor 'hoogste
moeilijkheidsgraad op elk personage/wapen' en kijk verder helemaal niet om naar
de achievements.
Daar gaat genoeg tijd in zitten, dus meer is niet nodig. - Arran
Ooit verslaafd, nu niet meer
Er is een tijd geweest waarbij ik verslaafd was aan achievements
halen. Ik wilde minimaal 1000 punten per maand scoren en deed daar ook alles
voor. Ja, ook games spelen waar ik niets aan vond. Achteraf verklaar ik mezelf
voor gek. Maar verslavingen zijn vaak niet nuttig.
Nu heb ik daar überhaupt geen tijd meer voor en game ik
vooral wat ik leuk vind. Alleen in uitzonderlijke gevallen wil ik zo ver gaan
om alles te halen, zoals bij Brotato. Maar dat is dan puur omdat ik het leuk
vind. En ik kijk altijd even hoe creatief ontwikkelaars zijn geweest met de
achievements of trophies toebedelen. Dat verschilt enorm.
Ik weet nog goed hoe
ik die van Brothers a tale of two sons (de allereerste) de achievements enorm kon
waarderen. Wat een creativiteit. Een aanrader op dit vlak! - Rox