Column: Dit is waarom LEGO-fans januari financieel niet overleven

Januari stond ooit bekend als de maand van rust. Geen feestdagen meer, geen cadeaulijsten, geen impulsaankopen, maar vooral even niets. Die tijd ligt achter ons. Want terwijl de meeste mensen hun goede voornemens nog proberen te onthouden, dumpt LEGO in januari een vrachtlading nieuwe sets waar je portemonnee spontaan zenuwtrekjes van krijgt.

En dan hebben we het niet over 1 of 2 aardige bouwdozen. Nee lieve mensen, het gaat hier om grote releases. Sets waarvan je rationele brein zegt “dit is onverstandig” en je innerlijke kind fluistert “maar kijk dan hoe mooi”. Die voetbalbokaal, die wil ik, dat snap je. En die tortelduifjes ook. 

Het probleem is niet dat er nieuwe LEGO-sets aankomen. Het probleem is dat ze (bijna) allemaal tegelijk komen. Januari voelt inmiddels als een soort LEGO Black Friday, maar dan zonder korting en met meer emotionele schade.

Ga je voor die ene set die mooi in je kast past, maar waarvoor je een maand op crackers leeft? Of kies je 2 kleinere sets, zodat je jezelf kunt wijsmaken dat je “verstandig” bezig bent?

En wat gebeurt er als er ook nog een set aankomt van een franchise waar je eigenlijk afscheid van had genomen, maar die nu ineens weer relevant voelt? Snap je mijn probleem? Ik heb keuzestress.

Voor veel gamers is januari al geen goedkope maand. Want de tijd dat er geen games in het nieuwe jaar verschijnen ligt ook al even achter ons. Er is altijd weer wat moois wat uitkomt.

De prijzen helpen ook niet mee. LEGO is allang niet meer iets wat je “erbij” koopt. Het is een investering geworden. Eentje die je blijft verdedigen met zinnen als: “Hij stijgt vast in waarde” of “Dit is goedkoper dan een weekendje weg”.

Technisch gezien is dat misschien waar, maar je bankrekening heeft daar weinig boodschap aan.

Het echte gevaar zit in FOMO (fear of missing out). Want LEGO heeft ons uitstekend getraind. Sets verdwijnen en prijzen stijgen. Wat vandaag duur lijkt, voelt over één jaar ineens als een gemiste kans.

Dus koop je soms niet omdat je het nu wilt, maar omdat je bang bent dat je het later niet meer kunt krijgen. Besef je wat daar gebeurt? Het voelt bijna als een psychologisch experiment…

Dus vertel ik mezelf: er is maar 1 manier om januari te overleven. Ik moet gewoon accepteren dat een mens niet alles kan hebben. Ik mag misschien één set kiezen of samen met partner twee. En de rest? Dat is voor ooit.

Toch?