Na zes jaar
wachten is het eindelijk tijd voor The Outer Worlds 2. We duiken de ruimte in
en verkennen vreemde planeten. Dat is niet alleen de beste beslissing, het is
Auntie’s beslissing.
FAQ
Hoe
is The Outer Worlds 2 verbonden met zijn voorganger?
De games spelen zich af
in hetzelfde heelal en ze zijn dezelfde stijl aan game. Veel van de bekende
facties, monsters en wapens keren ook terug uit deel één. Maar ze spelen zich wel af in
volledig andere sterrenstelsels. Verwacht dus geen terugkerende personages.
Kan
ik The Outer Worlds 2 helemaal zonder geweld spelen?
Door te sluipen en te praten kun je geweld voor grote delen van het spel
vermijden. Er zijn alleen wel een paar verplichte gevechten.
Zijn
er weer leuke metgezellen in The Outer Worlds 2?
Er is een totaal van zes metgezellen die je rekruteert. Zij hebben allemaal hun
eigen persoonlijkheden, voorkeuren, vechtstijlen en speciale vaardigheden.
The Outer Worlds
2 is een RPG-shooter, waarbij er meer role-playing elementen dan shooter-elementen inzitten. Verwacht dus
qua gameplay een beetje het tegenovergestelden van een game zoals bijvoorbeeld Borderlands.
Spelers krijgen
de vrijheid om zelf te kiezen hoe ze problemen aanpakken. Je kan je weg door
situaties werken met geweer in hand, maar je kan ook sluipen of gebruik maken
van je vlotte babbel. Je favoriete speelstijl versterk je met je build.
Wat ook centraal staat in The Outer Worlds 2, is een eeuwig sarcastische toon en constante
commentaar op kapitalisme. De game heeft namelijk een donkere vorm van humor die
sommigen hilarisch vinden, maar bij anderen niet altijd even goed vallen.
Houd jij wel een
beetje van zwarte galgenhumor? Speel jij RPG’s voornamelijk om ze op jouw
manier te spelen? Dan is deze review voor jou, helemaal als je het fijn vindt dat de combat wat minder op de voorgrond ligt.
Scheuren in de
ruimte
Maar waar gaat de game deze keer over? In The Outer
Worlds 2 speel jij als een geheim agent van de Earth Directorate, een factie
die zich inzet tegen onderdrukking.
Jij wordt gestuurd om de Protecterate in Arcadia te ondermijnen. Deze dictatuur zorgt namelijk vreselijk voor hun bevolking. Zelfs voor de kleinste fouten worden gedachtes en herinneringen gewist. Met een beetje pech wordt iemand zelfs direct geëxecuteerd.
Natuurlijk gaat
deze missie helemaal fout, anders hadden we geen game. Eén groot gevolg is dat
er een scheur in de ruimte opent die ruimtevaart in of uit het sterrenstelsel
onmogelijk maakt. Ook zal die scheur uiteindelijk Arcadia opslokken.
Het is jouw taak
om die weer te sluiten voor het te laat is. Helaas sta je er vrijwel alleen
voor, want je hebt geen contact meer met de rest van de Directorate.
Metgezellen
meegenomen
Dat is een hoop
hooi om in je eentje op je vork te nemen. Gelukkig zijn er metgezellen die je
kunnen helpen. Je begint meteen met Niles en V.A.L.E.R.I.E., de enige
overlevende agent van je team en jullie toegewezen healbot.
Op de eerste
planeet ontdek je al gauw Inez, een soldaat waarop geëxperimenteerd is. Door die experimenten gaat het niet zo goed met Inez, maar als je haar probleem verhelpt sluit zij zich bij je bemanning aan.
De rest van de metgezellen volgen niet veel later. Op de volgende
planeet maak je kennis met professionele moordenaar Marisol, hobbymoordenaar
Aza en hoge officier Tristan. Na wat werk sluiten zij zich allemaal aan bij je
bemanning. Nu is je bende compleet. Allemaal zijn ze leuk op hun eigen manier, dus iedereen rekruteren
is een aanrader.
Deze metgezellen
vormen eigenlijk het hart van The Outer Worlds 2. Ze hebben allemaal hun eigen
persoonlijkheden en geschiedenis, met missies die daar invulling aan geven. Ook
komen ze elk, met uitzondering van V.A.L.E.R.I.E., van een andere factie en bieden
ze zo een perspectief op een hoop verschillende kanten van Arcadia.
Een getalenteerde
boel
Helaas kun je
niet alles aan je metgezellen overlaten, je zal je eigen handen ook vies moeten
maken. Je zal dus sterker moeten worden.
Vrijwel alles dat
je doet levert XP op, wat op een gegeven moment allemaal samenkomt tot een
level. Elke keer dat je level-up gaat, krijg je twee vaardigheidspunten die je
kan verdelen in vaardigheden zoals ‘speech’, ‘guns’, ‘hack’ of ‘sneak’.
Dit levelen is
bekend. Het werkt hetzelfde in The Outer Worlds en Fallout-games voelen bijvoorbeeld ook vergelijkbaar. Het is misschien niet zo bijzonder, maar het systeem biedt jou wel
de vrijheid om jouw personage helemaal naar eigen wens te maken.
Alle talenten bieden je
verschillende manieren om problemen te omzeilen. Ze geven je dialoogopties en
soms kun je alleen bij specifieke goodies met de juiste punten. Het is ook niet alleen speech die inspeelt op gesprekken. Om een dokter te overtuigen kunnen bijvoorbeeld wat punten in medicine flink helpen.
Het is, zeker aan
het begin, onmogelijk om alles te hebben. Daarom zul je moeten focussen op je
eigen speelstijl.
Eéns in de twee
levels krijg je ook een ‘perk point’, die je kan spenderen aan perks die
krachtige voordelen bieden, maar waar je wel de juiste vaardigheden eerst voor
moet levelen.
Een imperfecte
protagonist
Er zijn ook
verborgen gebreken of ‘flaws’ die je kan krijgen door herhaaldelijke acties uit
te voeren. Loop je bijvoorbeeld veel gehurkt omdat je aan het sluipen bent, dan
krijg je slechte knieën.
Deze ‘flaws’
klinken als een nadeel, maar eigenlijk hebben ze meer weg van de perks.
Alleen hebben ze zowel een voor- als een nadeel. Met slechte knieën loop je
bijvoorbeeld sneller als je gehurkt bent, maar elke keer dat je een hurkhouding
in of uit gaat kraken je knieën. Je begrijpt het al: vijanden kunnen dit horen. Je kan flaws
afwijzen en als je eenmaal gekozen hebt, zit je aan je keuze vast.
Elke keer dat je
een flaw aangeboden krijgt, is het een interessante afweging. Ze zijn leuk, en
omdat je ze krijgt door handelingen uit te voeren die erbij passen, zitten ze
vaak ook prima in je build. Maar omdat ze ook met een nadeel komen, word je toch aan het twijfelen gebracht.
Je kan prima The Outer Worlds 2 spelen zonder flaws, maar ze brengen wel een hoop variatie naar het spel. Het maakt het wel zo dat geen twee
hoofdpersonages hetzelfde zijn. Dat is een behoorlijk pluspunt.
Een OK jasje
The Outer Worlds
2 komt in een jasje dat heel erg lijkt op dat van zijn voorganger. Het uiterlijk is een
beetje opgepoetst, maar terugkerende fans herkennen dit direct.
Aan de ene kant
is herkenbaarheid fijn, al is het ook een beetje zonde. De facties zijn
grotendeels hetzelfde, dus dat de gear en gebouwen er hetzelfde uitzien is
begrijpelijk. Maar hadden er niet op zijn minst wat meer nieuwe aliens in de games gestopt kunnen worden?
Naast deze teleurstelling, laat het uiterlijk ook wat te wensen over. De game is niet lelijk, maar dat Obsidian een kleiner budget heeft is helaas goed te zien. Dat is vooral jammer als je de game vergelijkt met een parel als Clair Obscur, dat ook met een kleiner budget
prachtige visuals kan maken.
Bij The Outer Worlds 2 is dat dus iets minder het geval. Gelukkig is het
nooit zo slecht dat het gaat irriteren. Je kan prima de hele game spelen zonder
dat je denkt aan het uiterlijk. The Outer Worlds 2 blinkt gewoon niet uit in
het visuele aspect.
Schieten en
sluipen
Deze talenten en
flaws spelen allemaal in op het toegegeven zwakste deel van het spel: de
gameplay.
Hoewel dchieten en
sluipen erg vermakelijk zijn, blinkt The Outer Worlds 2 nergens in uit.
Dit valt vooral op als je de vergelijking maakt met games die meer toegewijd zijn. Vooral het schieten voelt niet altijd lekker, helemaal als de
vijanden zoveel schoten kunnen absorberen dat het verveelt.
Het is ook jammer
dat je niet volledig op sluipen in kan zetten. Sommige gevechten zijn
onvermijdelijk. Dat voel je als jouw build er niet op gemaakt is.
Wat wel helpt,
is de aanwezigheid van de nieuwe krachten. In de vorige game had je alleen Tactical Time
Dillation (of TTD), waarmee je de tijd vertraagt en even goed kan mikken. TTD heb je nog steeds,
maar je vindt al gauw alternatieve krachten om in diezelfde plek te gebruiken.
Die kunnen meer aansluiten bij verschillende speelstijlen.
Een knotsgekke
wereld
Een hoop van de
humor in The Outer Worlds 2 richt zich op hoe de werkers van de middenklasse
zich verhouden met werk en hun facties. Daarom staan de vele facties ook
centraal.
Ze zijn allemaal
twijfelachtig op hun eigen manieren, maar wat ze allemaal met elkaar gemeen
hebben is dat ze niet zo goed zorgen voor hun mensen.
Auntie’s Choice
is bereid iedereen op te offeren voor de winstmarge, de Protecterate dient
allemaal een incapabele dictator die doet waar hij op dat moment zin in heeft
en The Order heeft misschien goede intenties, maar ze zijn zien door de
theoriebomen het praktische bos niet meer.
Dit is bijzonder
grappig door de overdreven aard, maar stiekem ook door hoeveel het eigenlijk
overeenkomt met onze wereld. De bedrijven waar we voor werken hebben meestal
niet het beste met ons voor. Zeker als Auntie Cleo het wereldbedreigende
probleem van de scheuren afschuift op anderen voelt dit verdacht veel als onze
huidige situatie met klimaatverandering.
De toon wordt
aanzienlijk versterkt door radiokanalen. Elke factie heeft zijn eigen kanaal
vol propaganda, gruwelberichten en verrassend vermakelijke muziek. Afwisselen
tussen de zenders is leuk en eigenlijk zet je de radio zelden uit.
Het spelen waard
The Outer Worlds
2 is een bijzondere RPG vol karakter en charme. De game blinkt weinig uit in
gameplay en vormgeving. Maar dat zien we allemaal door de vingers dankzij de
heerlijke humor, de bijzondere wereld en de leuke personages.
Speel met de Premium Editie The Outer Worlds 2
vanaf 24 oktober op PlayStation 5, Xbox Series X/S en pc. De reguliere versie
is beschikbaar vanaf 28 oktober. Voor deze review speelden wij op PS5.