Split Fiction Switch 2 Review - Co-op voor onderweg

Met de release van de Switch 2 zijn er ook meerdere ports uitgekomen, waaronder Split Fiction. Is de nieuwe titel van Hazelight Studios ook een geweldige co-op game om mee te nemen? Dat lees je nu in onze review.

Het is tegenwoordig bijna een zeldzaamheid dat je games in co-op kan spelen, maar Hazelight Studios brengt daar eigenhandig verandering in. Eerst kwam de studio met A Way Out, een co-op game voor twee spelers in een gevangenis, en in 2021 met het aandoenlijke It Takes Two. Beide titels zijn niet zomaar co-op games, je kan ze letterlijk alleen maar spelen met twee spelers. Er is geen singleplayer modus.

Ondanks dat opmerkelijke obstakel was It Takes Two gigantisch populair en voor Split Fiction volgt de studio daarom weer hetzelfde principe. Deze keer speel je alleen niet met een echtpaar dat weer moet leren samenwerken, maar twee worstelende schrijvers.

Zoe en Mio denken allebei dat ze eindelijk succes boeken met hun verhalen en stappen binnen bij Rader Publishing om een deal te sluiten. Maar in plaats van hun boeken uit te geven, heeft het bedrijf een nieuwe machine gemaakt om de verhalen van Zoe, Mio en andere schrijvers tot leven te brengen. Wanneer Mio de boel echter niet vertrouwt, gaat het alleen helemaal mis en komen zij en Zoe samen terecht in de machine.

Dat Zoe en Mio samen in de machine terechtkomen is een klein (lees: groot) probleem. De machine is daar namelijk niet voor bedoeld. En daar komt ook nog bij kijken dat de ideeën van beide schrijvers, waar de machine uit put, aan twee complete uiteinden van het spectrum liggen. Mio is namelijk een sciencefictionschrijver, terwijl de specialiteit van Zoe juist fantasy is.

Afwisselend wordt het tweetal geworpen in chaotische werelden, die de ene keer bijvoorbeeld draaien om een maffiabaas die uitgeschakeld moet worden in een Cyberpunk-achtige setting, terwijl ze de andere keer moeten ontsnappen aan trollen. Helemaal aan het begin van de game slaat de machine - en daarmee de gameplay - op tilt, waardoor je met ingehouden adem razendsnel door allerlei werelden rent, schiet en vliegt.

Elke wereld komt bovendien met zijn eigen mechanieken. Als cyberninja’s heeft Mio bijvoorbeeld een katana waarmee de zwaartekracht wordt aangepast, terwijl Zoe een zweep heeft om objecten te lanceren. En in een andere wereld is het duo weer een stel shapeshifters die kunnen veranderen in dieren. Met alle mogelijkheden moet er nauw worden samengewerkt tussen de twee spelers om obstakels te overkomen, puzzels op te lossen en bazen te verslaan, net zoals dat het geval was in It Takes Two.

In vergelijking met de andere versies van Split Fiction is de gameplay precies hetzelfde gebleven, al hebben de graphics wel een stapje terug moeten doen. Met name de schaduwen en belichting zijn minder gedetailleerd, waardoor al wat fletser overkomt.

In tegenstelling tot de voorgaande game van Hazelight Studios, is Split Fiction wel een tikkeltje moeilijker. It Takes Two was een ideale titel om nieuwe spelers te introduceren tot de wereld van gaming, maar Split Fiction komt al gelijk met relatief ingewikkelde mechanics en ook nog eens het eerder benoemde hoge tempo.

Hazelight is gelukkig genereus als het aankomt op respawns en checkpoints, maar er zijn momenten dat je gefrustreerd kan raken, helemaal als iemand nog niet heel goed bekend is met games. Denk bijvoorbeeld aan een drukke achtervolgingsscène of boss fights. Die laatste gevechten gooien flink wat elementen tegelijkertijd op je af en als je steeds van voor af aan moet beginnen, zal dat op den duur gaan vervelen.

Als alles eenmaal klinkt in Split Fiction voor beide spelers, dan is het een waar plezier. Maar die complexe elementen brengen alleen ook nog een ander ‘probleem’ met zich mee. Als je namelijk Split Fiction op één Switch 2 wil spelen, dan zal je nog wat extra’s mee moeten nemen. Doordat je meer dan een paar knoppen en één stick nodig hebt per speler, kan je Split Fiction namelijk niet met z’n tweeën op één setje Joy-Cons spelen.

Wil je dus op één Switch 2 spelen, dan heb je een extra setje Joy-Cons nodig of een andere controller, zoals de Switch Pro Controller of een optie van één van de third party fabrikanten.

Anderzijds is het ook gewoon mogelijk om op twee verschillende consoles te spelen. Je hebt daarvoor bovendien geen twee exemplaren van Split Fiction nodig. Bij elke versie van de game krijg je namelijk een Friend Pass, die een vriend of vriendin kan gebruiken om de game op zijn of haar Switch 2 te spelen.

Het is zelfs mogelijk om via Game Share de tweede speler te laten spelen op een originele Switch. Je moet alleen wel zorgen dat er een goede verbinding is tussen beide consoles en je dichtbij elkaar zit. Helaas zijn er ook veel klachten online te vinden van spelers die kampen met vertraging en freezes, die het spelplezier bederven.

Met een nieuwe console is het altijd even afwachten hoe de ports uit de verf komen en wat dat betreft doet Split Fiction goede zaken. De veelal chaotische gameplay loopt lekker op de Switch 2, of je de game nu in handheld modus of docked speelt, al zijn de graphics wel wat teruggeschroefd. De game is met de complexe gameplay bovendien niet zo geschikt voor alle co-op-paren als It Takes Two, dus houdt daar rekening mee.

Daarnaast kan je de game ook niet zomaar spelen op één Switch 2, je zal dan toch echt een andere controller mee moeten nemen. Gelukkig is het door Hazelight Studios wel zo makkelijk mogelijk gemaakt om een co-op partner te vinden via de Friend Pass en Game Share. Zoek je dus een heerlijk co-op avontuur om te spelen op de nieuwe console, dan is Split Fiction zeker een aanrader.