Review: Control Resonant doet iets met New York wat we nog nooit hebben gezien

vrijdag, 18 september 2026 om 15:00

Mis geen gamingnieuws, techverhalen, LEGO-nieuws, F1-updates, deals, reviews, previews en entertainment meer. Voeg XGN toe aan je Google-favorieten.

Volg XGN op Google

Volg ons op Google Nieuws

De Federal Bureau of Control, of FBC, is weer terug en we stappen opnieuw in de schoenen van een Faden. Deze keer spelen we niet als directeur Jesse Faden, maar haar broer. De lang verloren Dylan mag eindelijk zijn cel uit. Is dit een grote fout van de FBC? Of hebben ze te veel haast gemaakt na Alan Wake 2? Lees daarvoor gauw verder.

Wat is Control Resonant?

Control Resonant is het tweede deel in de serie. Jij speelt Dylan Faden, de broer van hoofdpersonage Jesse uit deel één. Als je ontwaakt uit een coma, ontdek je dat je celdeur openstaat. Al gauw ontdek je een scheur in de muur van het gebouw en ben je voor het eerst sinds je een kind was buiten. Maar waar is Jesse en waarom is New York helemaal verdraaid?

Waarom was Dylan in een coma en in een cel? Waarom is hij van kind af aan opgesloten in ‘The Oldest House’? Wie is Jesse? Voor antwoord op deze vragen moet je eigenlijk het vorige deel spelen. Dit is namelijk een direct vervolg dat doorgaat waar zijn voorganger eindigde. Gelukkig is er een recap die je kan kijken vanaf het hoofdmenu. Die vat alles prima samen, zodat jij weer weet wat ook maar weer de situatie is.

Lees ook

Het genre verandert ook een beetje. Control is een rare mix tussen een shooter en een hack-and-slash-game, met metroidvania-elementen. Resonant is geen shooter meer. In plaats daarvan omarmt de game de hack-and-slash-elementen en gaat het daar dieper op in, terwijl het ook een ware metroidvania is. Verwacht dus lekker brute actie waarin jij lekker op tientallen monsters in hakt. Maar verwacht niet dat de game minder vreemd is.

Dus, ben jij een terugkerende fan van Control? Hou jij van uitdagende en adrenaline-pompendende actie? Vind jij power fantasies waarin jij het gevaarlijkste beest in de ruimte bent leuk? Ben jij een fan van vreemde sciencefictionwerelden? Kan jij altijd lachen om de duistere, vreemde humor van Remedy? Dan is deze review voor jou.

Alles onder controle

De Hiss, de monsters die ook de hoofdantagonist waren in Control, zijn uit de quarantaine gebroken en nemen New York over. Gelukkig was de FBC de stad al aan het evacueren, want een paar dagen eerder waren er sporen van een andere Altered World Event, of ‘AWE’. Het goede nieuws is dus dat de meeste burgers veilig zijn. Het slechte nieuws is dat niets onder controle is en er nu twee groepen aan monsters rondstruinen.

Gelukkig zijn de twee niet zo’n fan van elkaar. The Oldest House, het hoofdkantoor van de FBC, was al zeven jaar in quarantaine, omdat ze niet wisten hoe ze de Hiss moeten bestrijden, maar deze AWE, die ze ‘Resonant Patterning’ noemen, lijkt ze te bestrijden. Door de Patterning te onderzoeken en de Resonants te verslaan, hoopt de FBC aan data te komen die ze kunnen gebruiken om hun Hiss-probleem op te lossen. Nu de Resonant Patterning zelf nog…

Mocht het je nog niet zijn opgevallen, er worden inderdaad een hoop termen jouw kant op gesmeten. Nu kun je jouw brein uitzetten en Resonant gewoon spelen als een simpele actiegame. Maar als je de tijd neemt om de wereld te leren kennen, dan ontdek je dat het eigenlijk best interessant is. Het heeft absurde sci-fi-elementen die doen denken aan series zoals Twin Peaks, Fringe of Dark.

De humor is sarcastisch, ironisch en subtiel. Als je dat niet gewend bent, dan heb je niet eens door dat er grappen gemaakt worden. Dat is ook niet zo erg, want de sombere toon van Control Resonant is genoeg om je in het spel te houden. Aan de andere kant zijn de grappen verrassend goed en leveren ze op belangrijke momenten een beetje verlichting.

Build-a-Dylan

Jesse Faden had de Service Weapon, een wapen dat zich voornamelijk presenteert als een pistool. Daarom zat je in Control aardig wat te schieten en dekking te zoeken. Jesse kon ook flinke meppen uitdelen, dus de gameplay was een beetje een mix tussen gunplay en hack-and-slash. Maar je werd zeker beloond als je wat voorzichtiger speelde.

In Resonant is dit niet meer het geval. Als er een gevecht begint, dan is het beste dat je kan doen erin duiken. Dylans wapen is gemaakt om te slaan of te steken, dus jij moet constant dichtbij genoeg zijn om dat te doen. Aan het begin is de enige manier om levenspunten terug te krijgen vijanden verslaan. Later heb je wat extra opties, maar het is nog steeds de beste. Dus moet je hakken, hakken, hakken.

Hoe dit hakken precies werkt, dat bepaal jij zelf. Aan het begin mag je kiezen uit drie basisvormen, die bepalen wat je doet als je normale aanvallen uitvoert. Dan zijn er drie opties voor je speciale aanval. Tenslotte kies je uit drie opties voor je combo-finisher, die je uitvoert aan het einde van je normale combo. Wat voor aanvallen je gebruikt, dat is helemaal aan jou. Je kan all-in gaan op een specifieke speelstijl, of juist aanvallen kiezen die elkaar mooi dekken in verschillende situaties.

Na de eerste paar gevechten krijg je de optie om eenmaal gratis je setup te veranderen. Daarvoor mag je in een soort trainingsruimte lekker experimenteren en ontdekken wat jij fijn vindt. Daarna kun je nog steeds van gedachten veranderen, maar nu kost het een resetpunt. Deze vind je af en toe in de stad en je kan ze ook kopen in winkels. Wat je ook kiest, Dylan besturen voelt fantastisch. Hij is een brute krijger die van aanpakken weet en Remedy weet dit goed te vertalen naar de gameplay. Aanvallen hebben impact.

New York Inception

Control Resonant is een metroidvania. Je zal met regelmaat geheime paden en goodies zien die je op dat moment nog niet kan bereiken. Daarvoor moet je eerst een nieuwe kracht vrijspelen. Aan het begin ben je al aardig mobiel. Je hebt een double jump en je kan een stuk zweven. Daarmee leg je al behoorlijke afstanden af. Het voelt niet zo goed als het webslingeren van Spider-Man, iets wat je wel voelt, omdat de games zich afspelen in dezelfde stad. Maar je voelt je wel machtig terwijl je rondvliegt tussen de gebouwen.

New York zelf is ook een stuk minder interessant. Alles is donker en grijs. Dit geeft de huidige noodsituatie goed weer, maar het is wel een beetje eentonig om te verkennen. Veel plekken lijken op elkaar en er zijn weinig iconische gebouwen om te ontdekken. De paar keer dat dit wel gebeurt, springen er daardoor wel meer uit, maar we hadden toch liever meer gezien.

De wereld wordt een stuk groter als je die nieuwe krachten krijgt. Je hebt de standaard haak die je gebruikt om jezelf naar andere plekken te trekken, al ziet die er hier natuurlijk heel anders uit. De echte ster van de show, dat is Gravity Shift. Net als in die ene scène van Inception is New York helemaal verdraaid. Straten gaan omhoog en zitten soms zelfs op de kop. Met Gravity Shift kun je de zwaartekracht aanpassen naar een andere grond. Muren zijn ineens paden die je kan verkennen. Het voelt dan alsof je de hele wereld draait.

Dit is een beetje desoriënterend. Zeker aan het begin, als je er nog niet aan gewend bent. Maar dat wennen, dat komt verrassend gauw. Dan is het ineens heerlijk om te experimenteren met deze nieuwe kracht. Je bekijkt de wereld letterlijk vanuit een andere hoek. Zeker als je deze krachten ook in gevechten gaat gebruiken om de monsters te slim af te zijn.

Je weet altijd wanneer je een nieuwe kracht gaat krijgen. In een Fault krijg je een nieuwe kracht die je de wereld op een nieuwe manier laat verkennen. Als je een nieuwe gevechtskracht wil, dan moet je een Resonant verslaan. De Faults zijn verplicht, want op een gegeven moment heb je die krachten nodig om verder te komen in het spel. De eerste Resonant is ook verplicht, maar daarna zijn ze allemaal optioneel. Wel zijn ze aan te raden. Niet alleen zijn het heerlijk uitdagende baasgevechten, de krachten die je van ze krijgt zijn leuk om te gebruiken.

Dylan en Zoe

Kort nadat Dylan ontsnapt uit The Oldest House, ontmoet hij Zoe de Vera. Zij is een FBC-agent. Maar omdat ze voornamelijk een veldagent is, was zij niet in The Oldest House toen de quarantaine zeven jaar geleden begon. Daarom herkent ze jou niet meteen en accepteert ze Dylans hulp. Dat is net genoeg tijd voor Dylan om zichzelf te bewijzen, want als ze daarna alsnog ontdekt wie hij is, besluit ze om zijn handler te worden. Zo kan Dylan alsnog helpen in de buitenlucht en wordt het gevaar wat beperkt.

Dylan werd namelijk besmet door de Hiss in de vorige game. Dit, in combinatie met zijn psychische krachten, was genoeg om honderden mensen om het leven te brengen. Pas toen Jesse hem vond en haar eigen krachten gebruikte om de Hiss uit hem te drijven, werd de rust wat hersteld. Daarom zien de meeste leden van de FBC Dylan als een monster.

Zoe heeft wat meer begrip voor hem. Zeker omdat ze weet dat hij als een tienjarig jongetje door de FBC is gekidnapt en werd gedwongen om zijn krachten te trainen in totale isolatie. Dylan kent niet anders, dus is het nog niet tot hem doorgedrongen dat ze een heel leven van hem hebben ontnomen. Zoe weet dit wel en doet haar uiterste best om hem te helpen. Bijvoorbeeld door haar favoriete muziek met hem te delen.

De relatie tussen de twee staat centraal in Control Resonant. Dylan leert langzaam Zoe’s sarcastische humor te waarderen, terwijl hij ook zijn eigen muzieksmaak begint te ontwikkelen dankzij haar inzet. Zoe ziet steeds meer dat Dylan niet het monster is waar de FBC hem voor uitmaakt, nadat ze ziet hoeveel alle dood en verderf om hem heen hem deert. Ze begint zelfs haar orders te negeren en risico’s te nemen om haar vriend te helpen.

Lekkere muziek

Over de muziek gesproken, die is heerlijk. Als je andere games van Remedy hebt gespeeld, dan weet je dat ze daar een goede smaak voor hebben. De Old Gods of Asgard, de fictionele band die de games verbindt met originele muziek, is weer terug met een selectie bangers. Daarnaast zijn er een aantal andere muzikanten die ook wat toppers hebben gemaakt. Zoe deelt die smaak met ze en laat haar favoriete nummers maar wat graag horen.

Als je een nummer eenmaal gehoord hebt, wordt het toegevoegd aan je archief. Vanaf dan kun je dat nummer afspelen wanneer je wil. Helaas werkt dit niet zoals de radio's in de Fallout-games. Je kan alleen naar de muziek luisteren in het menu. Dit is een beetje jammer. Zeker omdat je opnames met informatie wel kan luisteren terwijl je speelt. Dus waarom kan dit niet met de muziek?

Lees ook

Er is ook niet een epische set piece die volop gebruikmaakt van de muziek. Denk aan de Ash Tray Maze van Control, of het muzieklevel van Alan Wake. Er is wel een segment in Resonant waar de hele tijd lekkere muziek draait, maar het heeft niet dezelfde impact. Dit is wel een gemis, aangezien deze segmenten altijd zo episch zijn. Aan de andere kant is het wel goed dat Remedy niet te veel dingen standaard maakt.

Tegelijkertijd speelt de muziek eigenlijk de hele game lang een belangrijke rol. Het staat symbool voor de vriendschap tussen Dylan en Zoe. Elke keer dat die dieper wordt, heb je een nieuw nummer om toe te voegen aan je collectie. Op die manier heeft het ook wat nostalgisch. Bovendien is het leuk om de muziek samen met Dylan te ontdekken.

Control Resonant: een absolute topper

Als je houdt van actie, dan is Control Resonant eigenlijk een must-play. De hack-and-slash-gameplay is heerlijk en sci-fi-fans zullen de Twin Peaks meets Inception-sfeer zeker waarderen. Natuurlijk is de game niet perfect, maar het zou ons verbazen als de game niet een sterke kanshebber is voor Game of the Year. Zelfs in het jaar van GTA 6.

Speel Control Resonant vanaf 22 oktober op PlayStation 5, Xbox Series X/S en pc. Voor deze review speelden wij op de PS5.

8,5

FAQ

Moet je de andere games van Remedy spelen om Control Resonant te begrijpen?
Control Resonant is een direct vervolg op Control en voorkennis helpt zeker met begrijpen wat er allemaal aan de hand is. Gelukkig is er een recap die je kan bekijken vanaf het hoofdmenu.
Hoelang duurt het om Control Resonant uit te spelen?
Als je focust op het hoofdverhaal, dan ben je zo’n dertig uur zoet met Control Resonant. Een completionist mag dat ongeveer verdubbelen naar zestig.
Is Control Resonant een soulslike?
Control Resonant is geen soulslike. Het heeft meer weg van hack-and-slash-spellen zoals Devil May Cry of Bayonetta. Wel is de game een 3D-metroidvania.