Predestination Review - Hersenkrakende Griekse Sci-Fi Tragedie

    Als je terug in de tijd reist en dan je eigen grootvader vermoordt, wat gebeurt er dan met jou? Als je te lang over tijdreizen nadenkt lopen je hersenen onvermijdelijk vast. Onvermijdelijkheid is ook het thema van Predestination, een film die nog lange tijd in je gedachten zal rondspoken.

    Predestination is gebaseerd op een kort verhaal van Robert Heinlein, die het in één dag schreef in 1958. Heinlein is ook bekend van Starship Troopers, wat door Paul Verhoeven is verfilmd.

    De broers Michael en Peter Spierig besloten om van dit Heinlein's verhaal All You Zombies hun derde film te maken. Hun eerste film, de zomkom Undead, werd slecht ontvangen. Daybreakers daarentegen, ook een zombiefilm, werd geprezen om zijn originaliteit en was een stuk succesvolller.

    Paradoxaal verhaal

    Het is moeilijk om over deze Australische productie te schrijven zonder het over een paar plot-twists te hebben, maar wees gerust want deze review is spoiler-vrij! Ethan Hawke speelt een 'temporal agent', belast met het redden van miljoenen levens door aanslagen te voorkomen, nadat ze gebeurd zijn. Dit brengt natuurlijk de klassieke tijdreis problematiek met zich mee.

    Je denkt meteen aan The Butterfly Effect; als je op een vlinder stapt kan dat jaren later een exponentieel nadelig effect hebben. Kun je dit voorspellen? Is het überhaupt mogelijk om het verleden te veranderen? Ontstaan er verschillende tijdslijnen? Predestination gaat hier niet te veel op in, maar zorgt er wel voor dat je hier zelf over gaat nadenken.

    In de wereld van Predestination is in elk geval besloten dat voorkomen beter dan genezen is, en is de grote vijand de zogeheten "Fizzle bomber". Deze persoon laat in New York City een bom afgaan die aan tienduizenden mensen het leven kost. Ethan Hawke kan dit niet laten gebeuren en reist terug in de tijd naar vóór de ramp, om de Fizzle bomber te vinden en te stoppen.

    Wanneer hij terugreist naar de jaren 60 en daar undercover als barman werkt, ontmoet hij The Unmarried Mother, gespeeld door Sarah Snook.

    Predestination Review

    Snook en Hawke als fundament

    Het gesprek dat vervolgens tussen die twee ontstaat is even bizar als fascinerend, en beslaat al gauw de helft van de film. Dat is lang, maar sterke dialoog gecombineerd met een paar flashbacks zorgen ervoor dat dit geheel boeiend blijft. Ethan Hawk bewees in de Before Sunrise trilogie al dat hij een meester is in het natuurlijk doen overkomen van dialoog en schittert wederom in Predestination.

    Zijn tegenspeler Sarah Snook kan er trouwens ook wat van. Ze vertelt het extreem ingewikkelde levensverhaal van The Unmarried Mother, maar ze lijkt het zonder moeite te kunnen representeren. Als ze dezelfde veelzijdigheid kan herproduceren kan ze nog wel eens heel beroemd worden.

    Noah Taylor, bekend van Game of Thrones en Edge of Tomorrow, speelt ook een goede rol als de geheimzinnige directeur van het tijdreisbureau.

    Predestination Review

    Drama met sci-fi tint

    De film draait, zoals je al merkt, vooral om het acteerwerk en het plot. Visueel is het ondanks een klein budget prima in orde, met een paar geslaagde special effects hier en daar. De actiescènes in de laatste akte zijn wat onverwacht en passen niet helemaal bij de drama setting waar we daarvoor mee in zee zijn gegaan.

    Een kleine verhaallijn waarin Sarah Snook meedoet aan de selectie om een soort concubine voor NASA astronauten te worden dient om haar persoonlijkheid te rechtvaardigen, maar voelt ook geforceerd en is eigenlijk niet van belang voor de rest van de film. Ook een paar andere scènes voelen wat traag en leunen te veel op het geven van subtiele hints om het complexe verhaal te begrijpen.

    Desondanks is het slot van de film verre van teleurstellend. De term "mind blowing" is hier echt van toepassing en je wilt je theoriën eigenlijk het liefst met anderen bespreken, wat altijd een goed teken is. Het verhaal ontpopt zich tot een tijdreis paradox van jewelste en doet niet onder voor het gevoel van lotsbestemming en tragiek in de oude Griekse treurspelen.

    Predestination Review

    Conclusie Predestination

    De Spierig Brothers lijken een stijgende lijn te volgen, en we zijn zeer benieuwd naar wat ze hierna gaan doen. De Blu-Ray versie biedt een aantal leuke extras, zoals de featurette A Journey Through Time, waarin de cast en crew over de film praten. Een korte gag reel met bloopers, die kun je net zo goed op YouTube opzoeken. De documentaire All you zombies: Bringing Predestination to life is echter wel een substantiële extra en biedt 76 minuten aan (niet spoiler-vrije) achtergrondinformatie, waardoor de Blu-Ray versie de aankoop meer dan rechtvaardigt.

    Predestination is een uitermate intrigerende film die leunt op de klassieke pijlers plot en acteerwerk. Hoewel de film wordt gepresenteerd als sci-fi thriller, draait het meer om de beleving en het drama van een of twee personen. Hierdoor voelen de actiescènes wat geforceerd, maar dat slaat geen deuk in dit paradoxale fabelachtige pakje boter wat Predestination heet.

    8

    De plus- en minpunten

    • Sterke dialoog
    • Zet je aan het denken
    • Acteerwerk
    • Leuke Blu-Ray extra's
    • Actie voelt wat misplaatst
    • Paar trage scènes

    © 2005 - 2020 XGN B.V. Alle rechten voorbehouden.