Final Fantasy Resonance is je warme deken dit najaar

Square Enix wist met de Octopath Traveler-reeks een compleet nieuwe stijl van turn-based RPG’s af te leveren. De HD-2D artstyle werd in leven geroepen, maar voor de grootvader van JRPG’s werd het stijltje steeds niet gebruikt. Final Fantasy Resonance brengt daar verandering in. Je leest er alles over in de Final Fantasy Resonance Review.

Het wordt koud buiten, blaadjes vallen van de bomen en er verschijnen weer tal van games. Dan moet het wel herfst zijn. Ook de grootvader van de JRPG, Final Fantasy, is terug met een nieuwe game… Soort van. Final Fantasy Resonance is een adaptatie van de eerste arc van Final Fantasy Brave Exvius, de mobiele game uit 2015.

Een gloednieuw verhaal is het dus niet, al zal het voor velen de eerste keer zijn dat het verhaal van Rain, Lasswell en de mysterieuze Fina wordt verteld. Tijdens hun reis ontmoeten ze allerlei nieuwe kompanen en samen moeten ze voorkomen dat de Sworn Six of Paladia de verschillende kristallen in de wereld vernietigen.

Het is een prima begin van een grote queeste, zoals een JRPG betaamt, al heeft Resonance wel wat tijd nodig om op gang te komen. Elk hoofdstuk brengt je naar een ander continent, maar de vroege hoofdstukken van het spel leunen veel op motieven die andere games beter uitvoerden.

Het is niets ten nadele van de spelwereld en haar personages zelf. Steden als Grandshelt en Zoldaad, die groots en belangrijk ogen in vergelijking met kleinere (soms verlaten) dorpjes die slechts een handjevol inwoners tellen. Ook bouw je met de teamleden die je gaandeweg het verhaal verzamelt mooie banden op, die via side quests nog verder uitgediept worden.

Resonance zit ook boordevol bekende gezichten. Helden (en schurken) uit eerdere Final Fantasy-games kun je als Visions toekennen aan Rain, Lasswell en je andere teamleden. Hiermee breid je het arsenaal aan aanvallen flink uit, die je via het turn-based vechtsysteem selecteert.

Iedere Vision heeft zijn eigen specialiteit, in de game een Role genaamd. Zo is Cloud een Breaker en fysieke aanvaller. Daarmee past hij goed bij Lasswell, aangezien hij dezelfde Role heeft en ook excelleert als fysieke vechtersbaas. 

Het voegt mooi wat extra gelaagdheid toe in hoe je je teamopstelling bepaalt. Al helemaal doordat je met elk personage iedere Vision kunt levelen. Zo speel je weer passieve vaardigheden vrij, waardoor je jezelf compleet kunt verliezen in het maken van builds om vijanden in luttele seconden kapot te maken. 

Dat er een laag extra nostalgie bij komt kijken als je eerdere Final Fantasy-games hebt gespeeld, maakt het feest compleet. Je moet iedere Vision zien te vinden in de overworld of vrijspelen via zijmissies, waarbij het telkens een verrassing is wie je nu weer aan je arsenaal toevoegt. Net alsof je telkens weer een cadeautje open mag maken, maar je geen idee hebt welk lid van de Avengers nu je team komt versterken.

Van een knalfuif kunnen we alleen niet spreken, want die HD-2D-stijl slaagt niet volledig. In het ongeveer 45 uur durende avontuur valt één ding steeds weer op: het spel heeft geen volledige HD-2D-stijl. Resonance speelt een beetje vals, want alleen de personages en monsters in de gevechten zijn opgebouwd uit prachtige pixels.

Daar schittert de stijl en word je overspoeld met nostalgische gevoelens van de oude 8- en 16-bit-games. Omgevingen, menu’s en sommige cutscenes kennen andere stijlen, waarbij alleen de CGI-cutscenes voor speciale Visions-aanvallen wat uit de toon vallen. Andere artstyles voor bijvoorbeeld de achtergronden en omgevingen ogen prima, maar het eerste HD-2D-avontuur van Final Fantasy had wel een stapje verder mogen gaan met de pixelplaatjes. 

Het is zonde, want de game weet middels het camerawerk erg goed het verhaal over te brengen. Verschillende perspectieven in zowel de gameplay als cutscenes brengen belangrijke momenten extra goed over. De gewichtigheid en ernst van bepaalde scènes komen tevens beter binnen.

Zoals een Final Fantasy-game betaamt, is ook de muziek uitstekend. Er zijn tal van oorwurmen die heerlijk doordreunen in je gedachten, lang nadat je de game hebt uitgezet. En ook zitten daar wat nostalgische nummers die ervoor zorgen dat Resonance een echte viering van Final Fantasy is.

Square Enix heeft er weer een parel bij, zelfs al is Final Fantasy geen volledige HD-2D-game. Het verhaal is een lekkere achtbaan met een goede cast, zelfs al moet het spel even op gang komen. Tel daar slim camerawerk en uitstekende muziek bij op en je hebt een avontuur dat je tientallen uren vermaak biedt.

Waar Resonance echt straalt, is met het Visions-systeem, wat in de eerste plaats een feest van herkenning is. Het verkapte Job-systeem verweeft zichzelf heerlijk in het vechtsysteem.  Met de turn-based gevechten verveel je je daardoor geen moment, terwijl er zat ruimte is om tactische builds te maken waarmee je je oppermachtig voelt. 

Wanneer komt Final Fantasy Resonance uit en op welke platformen?
Final Fantasy Resonance verschijnt op 22 oktober op PlayStation 5, Xbox Series-consoles, Nintendo Switch (2) en PC.

Is Final Fantasy Resonance een nieuwe Final Fantasy-game?
Hoewel Final Fantasy Resonance een nieuwe Final Fantasy-game is, heeft het niet een compleet nieuw verhaal. Het verhaal, de setting en personages zijn gebaseerd op het eerste seizoen van de mobiele game Final Fantasy Brave Exvius.

Is er een Final Fantasy Resonance demo?
Ja, je kunt nu alvast gratis de Final Fantasy Resonance demo downloaden en het eerste hoofdstuk van de game volledig spelen. Daarin kun je de personages al naar level 15 brengen en een aantal Visions verzamelen. De save data kun je meenemen naar de volledige release.