Iedereen denkt de Street Fighter film te begrijpen, maar deze details veranderen alles

zondag, 25 oktober 2026 om 17:08

Mis geen gamingnieuws, techverhalen, LEGO-nieuws, F1-updates, deals, reviews, previews en entertainment meer. Voeg XGN toe aan je Google-favorieten.

Volg XGN op Google

Volg ons op Google Nieuws

Videogameverfilmingen werden lange tijd gezien als gegarandeerde flops aan de kassa, maar na het succes van Sonic the Hedgehog en Resident Evil van dit jaar voelt het alsof het tij is gekeerd.

Helaas krijgen sommige films nog steeds kritiek omdat ze niet goed genoeg zouden zijn, zoals de Uncharted-film met Tom Holland. Deze maand kreeg Street Fighter gemengde reacties van critici en fans. Critici vonden de film verschrikkelijk, maar veel fans lijken er juist van te genieten. Wat is hier aan de hand?

Hier volgt een korte uitleg van wat mensen verkeerd begrijpen aan de film, en hoe je toch plezier aan Street Fighter (2026) kunt beleven als de film niet was wat je ervan verwachtte.

Het is camp (oftewel: het is bedoeld om grappig te zijn)

‘Camp’ is een heel bijzonder filmgenre: films die worden beschouwd als ‘zo slecht dat ze goed zijn’. De oorspronkelijke Street Fighter uit 1994 werd als een slechte film gezien, maar is in de loop der jaren op de een of andere manier uitgegroeid tot een komisch meesterwerk, met Raul Julia als Bison en een Amerikaanse Guile die niet eens op een natuurlijke manier Engels kan spreken.

Street Fighter uit 2026 lijkt zich hiervan bewust en omarmt zijn campy karakter. De film neemt zichzelf qua verhaal niet al te serieus, en veel scènes zijn bedoeld om te lachen: van Bison met zijn voetfetisj tot Ken die huilt bij de urn van Master Gouken, die de vorm heeft van een LEGO-hoofd.

Cammy is niet de Cammy die je kent

Als er één ding is waar mensen het over eens zijn, dan is het dat de film veel personages goed neerzet. De broederband tussen Ryu en Ken staat centraal, en Chun-li schittert als een krijger die uit is op wraak. Een veelgehoorde klacht is echter de manier waarop Cammy White wordt neergezet door Mel Jarnson: ze is een nogal cartooneske dominatrix die er vooral lijkt te zijn om Eric Andre dwars te zitten.

Hoewel Cammy in de film uit 1994 een heldin was en in de reeks meestal als een goed personage wordt beschouwd, is haar oorsprong eigenlijk die van een gehersenspoelde kloon die deel uitmaakte van Bison's elitetroepen, de Bison Dolls. Pas in Street Fighter Alpha 3 kiest ze definitief voor het goede, wanneer ze dankzij Dhalsim haar conditionering doorbreekt.

Fans die de lore van SF kennen, weten dat de Cammy in de film nog steeds Bison's wapen Killer Bee is. Als er een vervolg komt, zien we haar misschien van kant wisselen en haar kenmerkende groene outfit met rode baret krijgen.

Personages en gevechten belangrijker dan het verhaal

Bij fighting games ligt de nadruk vaak op de personages, hun speciale aanvallen en de manier waarop je ze speelt. Het verhaal en de lore zijn er meestal alleen om de personages meer diepgang te geven, ze vormen niet de hoofdmoot.

Dat geldt ook voor Street Fighter (2026). Het belangrijkste is om de personages tot leven te brengen en ze op het scherm met elkaar te laten vechten. Het verhaal dient vooral om te verklaren waarom ze met elkaar op de vuist gaan en niet om het geheel diepgang te geven. Het maakt bijvoorbeeld niet uit waarom Ryu tegen Honda vecht; belangrijker is dat het gevecht plaatsvindt op een locatie zoals een badhuis, zodat we Honda zijn Hundred Hand Slap zien uitvoeren en Ryu hem uitschakelt met een Tatsumaki Senpu-kyaku.

Het is eigenlijk indrukwekkend dat ze een samenhangend achtergrondverhaal voor Ryu en Ken hebben weten te bedenken — en zelfs dat wordt soms voor de grap gespeeld.

Het is Kung Fu Hustle, geen Lord of the Rings

Omdat veel fans als kind verliefd worden op de Street Fighter-franchise, vergeten ze gemakkelijk hoe absurd het hele concept van de game eigenlijk is. Het is een spel over mensen die vuurballen naar elkaar kunnen gooien, terwijl de bad guy van de reeks de sterkste vechters wil verzamelen om zijn ‘Psycho Power’ te vergroten.

Het lijkt erop dat veel kritiek op de film uit 2026 afkomstig is van mensen die een serieus, rechttoe rechtaan verhaal verwachten over krijgers met een missie. Maar het uitgangspunt van Street Fighter lijkt veel meer op een B-film vol actie, met slecht acteerwerk en een klein budget, net als Mortal Kombat.

Je vermaakt je met de film misschien het beste als je deze bekijkt met de verwachting dat je iets als Kung Fu Hustle krijgt: alles behalve serieus maar vol spektakel en actie. Als je iets zoals Lord of the Rings verwacht, met zware thema's en serieuze karakterontwikkeling, zul je teleurgesteld de bios uit gaan.