GTA-bedenker Dan Houser waarschuwt voor AI: ‘We zitten in een periode van enorme overdrijving’

Dan Houser stond jarenlang aan de wieg van grootheden als GTA en Red Dead Redemption, maar inmiddels bouwt hij aan een compleet nieuw universum. In een exclusief interview met XGN vertelt hij over zijn nieuwe boek, zijn kijk op AI én onthult hij dat er al een nieuwe game in de maak is.

Vooral omdat ik de uitdrukking mooi vind - ik vind het prettig klinken. Er zit een paradox in die ik interessant vond. Natuurlijk kan er geen beter paradijs bestaan - het paradijs is absoluut - maar het voelt alsof technologie daar altijd naar op zoek is. Daardoor vat de uitdrukking enkele thema’s van het boek samen: het onophoudelijke zoeken, zinloos perfectionisme en het verlangen om een derderangs god te zijn, terwijl je verandert in een vijfderangs mens.

Ik zie hem niet zozeer als iemand die bij uitstek symbool staat voor Gen Z, maar eerder als een vertegenwoordiger van iedereen die is opgegroeid na het einde van het communisme en de geboorte van het internet. Hij is dus opgegroeid in een wereld waarin technologie, en niet ideeën, oppermachtig is - en steeds machtiger is geworden. Daardoor voelt hij zich doelloos en ontworteld, omdat het systeem wil dat je je nutteloos en leeg voelt, zodat het je spullen kan verkopen. Zijn vergissing is dat hij denkt dat hij, als hij eenmaal achter de schermen kan kijken, op de een of andere manier bevrijd zal worden doordat hij begrijpt hoe alles werkt. Maar hij raakt alleen maar meer in de war en vindt niet wat hij zoekt - met andere woorden: hij lijkt op iedereen die in de technologiesector ging werken om rijk te worden.

Allebei. De veranderingen zullen opmerkelijk zijn, maar ook langzamer gaan dan mensen nu zeggen. Op dit moment zitten we in een periode van enorme overdrijving en een goudkoorts om rijk te worden, waarin ongelooflijke omwentelingen worden beloofd maar nog niet worden waargemaakt. Echte transformaties duren altijd langer en zijn heel moeilijk te voorspellen. Doorgaans maken technologische innovaties zowel het beste als het slechtste in ons mogelijk, en ik neem aan dat AI daarop geen uitzondering zal zijn. Ik geloof dat mensen gebrekkig zijn maar in wezen goed, dus ik ga ervan uit dat de netto-impact van AI positief zal zijn - met onderweg ook genoeg rampen, gewoon om het interessant te houden.

Ik wilde een conflict verbeelden dat volgens mij in deze tijd aan het ontstaan is, waarin de strijd niet tussen mensen wordt uitgevochten, maar binnenin henzelf. Het internet van ongeveer de afgelopen 15 jaar lijkt ontworpen om ons te verwarren en depressief te maken zodat het ons dingen kan verkopen, en ik probeerde me voor te stellen hoe dat zich in de nabije toekomst zou ontwikkelen.

Dank je. Ik probeerde me voor te stellen wat het internet van mensen zou vinden - wat het van mij zou vinden, als het bewustzijn had en zowel extreem intelligent was als totaal onwetend over elke vorm van menselijkheid die niet op het internet te vinden is. Het zou mensen zien als wezens die geobsedeerd zijn door vakanties, katten, opscheppen en onzekerheden, en als volkomen bizarre wezens die worden beheerst door verlangens en herinneringen. Daarna probeerde ik het een stem te geven met een bijna oneindige intelligentie, die enigszins wordt afgeremd door een absoluut gebrek aan wijsheid en kennis van de wereld!

Binnen Een hoger paradijs zou dat NigelDave zijn. Terwijl ik hem schreef, veranderde hij van een vrij negatieve antagonist in iets dat ik veel interessanter vond. Ik ben ook erg gesteld op Yaroslav, het hackerpersonage.

Ik vind ze allemaal leuk, ieder op een andere manier. John Tyburn-Smith is meelijwekkend, maar ik voel wel sympathie voor hem. Daisy is heldhaftig en verward en ik mag haar erg graag - ze is sterk zonder dat zelf te beseffen - maar ik houd eigenlijk altijd op verschillende manieren van al mijn personages. Elke fictieve creatie moet immers menselijk aanvoelen, en ieder mens heeft het gevoel de hoofdpersoon van zijn eigen verhaal te zijn.

Ik hoop dat ze aanvankelijk enigszins onsympathiek zijn en gaandeweg sympathieker worden, of in elk geval begrijpelijker, naarmate lezers ontdekken waarom ze zo verward en boos zijn en beginnen te zien dat het verdwaalde mensen zijn die een weg vooruit proberen te vinden. John is bijvoorbeeld aan het begin bijzonder onsympathiek, maar ik denk niet dat zijn stem daardoor minder interessant wordt. Ik probeerde een groep zeer verdwaalde en verwarde personages te laten zien - en ik hoop dat de lezer zich in sommige van hun gevoelens kan inleven en zich kan vermaken met sommige van hun tirades, meer dan dat hij ze per se aardig hoeft te vinden. Ik ben niet bijzonder geïnteresseerd in mensen die op een conventionele manier sympathiek zijn - ik ben geïnteresseerd in interessante en verwarde mensen, dus dat is iets wat ik wil onderzoeken.

We werken al aan een game die zich in dit universum afspeelt en waarin enkele personages uit het boek voorkomen, maar het is niet zozeer een rechtstreekse bewerking als wel een aanvullend werk dat vanuit een heel ander perspectief wordt verteld dan vanuit het hoofd van deze personages.

Ik zou zeggen: aangezien het laatste waar ik aan werkte over cowboys ging en het project daarvoor over gangsters, voel ik me óf aangetrokken tot clichés, óf ben ik er - hoop ik - goed in om ze te ondermijnen. Ik geloof dat we iets fris en interessants te zeggen hebben over AI. Daarnaast wilde ik echt over de game-industrie schrijven vanuit een positie van kennis en begrip, dus ik denk dat het anders aanvoelt dan alles wat ik heb gelezen. Ironisch genoeg begon het verhaal vorm te krijgen vóór de huidige AI-boom en is het daar niet door beïnvloed. Het speelt zich af in de toekomst - de nabije toekomst, maar met AI die verder ontwikkeld is dan wat we vandaag hebben.

Ja - ik werk aan een vervolg.

Meer weten over Dan Houser? Bekijk dan ons overzicht of bestel zijn boek.