Review: Star Wars fans hebben hier 27 jaar op moeten wachten

We hebben er veel te lang op moeten wachten: een racegame die de gloriedagen van Ridge Racer en het epische Star Wars Episode I: Racer weet te combineren tot een adembenemende racer op volle snelheid. Dat lijkt Fuse Games toch gelukt met de nieuwe Star Wars: Galactic Racer. Dat niet alleen, de studio heeft ook goed gekeken bij roguelikes als Hades. Een roguelike racegame, kan dat wel? Ja hoor, het bewijs ligt op tafel.

Star Wars Episode 1 betekende in 1999 de terugkeer van Star Wars na een hiaat van meer dan 15 jaar. De meeste fans willen deze film over de ontdekking van Anakin als kind het liefste vergeten, maar één ding staat in het collectieve geheugen gegrift: de podrace. Op duizelingwekkende snelheid sturen de podracers hun door twee jet engines aangedreven pods over het oppervlak en door de spelonken van Tatooine. De halsbrekende toeren vergen bovenmenselijke stuurmanskunst en de wedstrijden zijn dan ook levensgevaarlijk.

Dat is de basis voor Star Wars Galactic Racer. De game is gesitueerd in The Outer Rim na de val van The Empire en de races zijn een nieuw leven ingeblazen. Jij bent Shade, en wordt min of meer gedwongen mee te doen aan de roekeloze races van wat de Galactic Races heten. Jouw doel: Kestar Bool van de troon stoten. Daarvoor zal je veel races moeten zien te overleven en je door de kwalificaties en het kampioenschap zien te worstelen, om uiteindelijk Bol uit te mogen dagen. 

De podraces hebben plaats gemaakt voor wat toegankelijker voertuigen, te weten landspeeders, speeder bikes en skim speeders, een soort hybride tussen de eerste twee. Voordat je die allemaal mag besturen zal je dat recht eerst moeten verdienen, en daarbij komt het roguelike gedeelte om de hoek kijken. 

Fuse Games heeft heel goed gekeken bij games als Hades en andere roguelikes en dat slim weten te vertalen naar deze racegame. Je begint heel sobertjes met alleen de landspeeder en wordt in het diepe gegooid van de races. Elke race maakt onderdeel uit van een serie, waarbij je als speler enige keus hebt in het pad dat je wil volgen. 

Met een race kan je een token winnen en credits om je racer uit te bouwen. Kies je voor een extra uitdagende race, dan zijn de beloningen groter, maar als je buiten de top-3 eindigt is het meteen einde oefening en mag je opnieuw beginnen. Dat geldt ook als je tijdens de race te vaak crasht. Daarnaast kan je ontmoetingen met onbekenden arrangeren of kiezen voor een testrit. Daarmee krijg je een vaste uitdaging die je een beloning kan opleveren of niet, maar verder geen consequenties heeft.

Heb je vier races of uitdagingen overleefd, dan mag je de planeet verlaten naar een volgende planeet, waar het verhaal zich voortzet. Elke planeet heeft zijn eigen uitdaging. Soms race je vlak langs poelen met corroderende vloeistof, over een planeet vol lava of juist door gangenstelsels vol pilaren om tegenaan te botsen. Persoonlijk hoogtepunt is Jakku, waar de race letterlijk door het binnenste van een Star Destroyer loopt. 

Telkens als je op een nieuwe planeet landt kan je een redelijk klein terrein rondlopen waar je je mede-racers tegenkomt en soms een praatje mee maakt, kan je tegen betaling reparaties uit laten voeren of juist extra onderdelen aankopen. Met die extra onderdelen bepaal je je winkansen in de race en de opties zijn vrij ruim. Wil je je turbo verlengen, krachtiger maken of sneller laten opladen, je racer robuuster maken of beter bestand tegen warmte of kou? Je kan zelfs een autopilot kopen die tijdelijk het stuurwerk van je overneemt. Zo bepaal je zelf hoe je de races aanvliegt en elke keer zijn de opties anders. 

Ben je uitgeschakeld en moet je opnieuw beginnen, dan kan je je tokens inzetten om de speeder bike of skimspeeder te ontsluiten, of om je landspeeder op te waarderen. Ook kan je ‘favors’ selecteren als je vrienden hebt gemaakt met collega-racers of toeschouwers en een perk kiezen die al dan niet bij je speelstijl hoort. 

Je leest het, de variabelen zijn eindeloos en dat maakt elke ‘run’ uniek. In de eerste Act bezoek je uiteindelijk vier planeten, waarna je je eindelijk kan kwalificeren voor het hoofdtoernooi. Even waren we bang dat je, eenmaal uitgeschakeld tijdens het hoofdtoernooi (wat Act 2 is), helemaal opnieuw zouden moeten beginnen, maar dat is niet het geval. Eenmaal gekwalificeerd is dat je nieuwe startpunt.

De races zelf zijn een waar genot. Je start met een pre-race check om je motoren op te warmen, waarna het meteen vol gas los gaat. De races geven een bevredigend gevoel voor snelheid, vooral als je de turbo aanslingert. De controls zijn simpel: één knop (R2) voor gasgeven, eentje (X) voor de turbo en eentje (L1) voor je speciale abilities, waarbij je met de d-pad kan switchen tussen de abilities. Dan is er nog de mogelijkheid om extra scherpe bochten te maken, waarbij je je racers fysiek ook aanpast. Zo zal de skimspeeder op zijn kant draaien om de bochten extra aan te kunnen zetten. 

Zodra je gewend bent aan de layout van het circuit, de besturing en de benodigde timing voor het bochtenwerk wordt het racen echt heerlijk, zoals in de gloriedagen van Ridge Racers. 

Grafisch kan Galactic Racers de halsbrekende snelheden prima bijhouden. De levels flitsen onder je door en langs je heen. Op een enkele pop-up als de horizon helemaal vrij was na hebben we geen vreemde grafische effecten gevonden.

Wat gameplay betreft hebben we nog wel wat oneffenheden gevonden. Een enkele keer werd onze racer halverwege de race ineens compleet onbestuurbaar en schuurde hij langs de randen van het circuit vooruit, wat uiteraard tot een verliesbeurt en in enkele gevallen zelfs tot het einde van onze tour leidde. Dat is vervelend, want een tour kan zo richting een uur in beslag nemen. 

Toch pakten we daarna zonder morren de controller weer op, de races zelf zijn namelijk enorm verslavend en adrenaline verhogend. 

Deze hebben we bewust tot het laatst bewaard. Leuk hoor, die speeder bikes, maar hoe zit dat met de podraces? Natuurlijk zijn die ook vertegenwoordigd, maar voordat je in die onmenselijke snelheidsmonsters mag plaatsnemen zal je je eerst moeten bewijzen. Tot die tijd zal je het moeten doen met de herinneringen van een zekere beruchte op zijn handen lopende racer. maar wees gerust, de podraces zijn zeker niet geskipt.

Fuse Games levert met Galactic Racer precies wat we al tijden missen: een ultra-snelle racegame die uitdaging koppelt aan een puik progressie-systeem. Het roguelike systeem is slim verwerkt in de constante loop waar hoofdpersoon Shade in gevangen zit, hoewel de tour zelf behoorlijk lang kan duren. Daardoor kan het extra pijn doen als je net voor het einde van de Act je laatste token verliest en de act opnieuw moet spelen. De kleine technische foutjes doen daardoor extra pijn, als je buiten je schuld de progressie van je run verliest. Maar gelukkig is er altijd nog een nieuwe tour. Galactic Racer voldoet aan onze verwachtingen en meer. De game biedt dat wat we al tijden missen: een halsbrekende race-ervaring en dat ook nog in een Star Wars setting. Wat wil een racer nog meer?

Meer gamingnieuws volgen? Check dan onze dagelijkse blog.