Review Primetime: Robert Pattinson duikt op in een duister waargebeurd verhaal

De nieuwste film met Robbert Pattison draait nu in de bioscoop: Primetime. Wij checkten de film alvast. Is deze film HOT or NOT? 

Primetime is gebaseerd op een waargebeurd verhaal waarbij Chris Hansen pedofielen opspoort en op camera ontmaskert. 

De afspraak is simpel: Rox en Theo bespreken een nieuwe film en mogen allebei twee punten nomineren en aangeven of ze dat ‘hot’ or ‘not’ vinden. Daar rolt dan een telling uit en daarna bestempelen we de film als HOT ór NOT.  

Primetime draait om Chris Hansen en zijn show How to Catch a Predator. Hoewel de film een drama is, voelt het al meer dan dat. Wat begint als een kritische blik op sensatie-tv, verandert langzaam in een beklemmende nachtmerrie waarin de grens tussen goed en kwaad steeds verder vervaagt. Met een grimmige stijl, ongemakkelijke confrontaties en een bijna bovennatuurlijke dreiging krijgt dit drama een behoorlijk griezelig tintje. I like it!

Hoewel Lance Oppenheim de regisseur is, vroeg ik me tijdens het kijken regelmatig af in hoeverre hij beïnvloed is door David Lynch. Het is precies wat Theo zegt: er hangt een griezelig sfeertje rond de film. Qua sfeer deed hij me dan ook denken aan Blue Velvet. De tv-wereld en de manier waarop Chris Hansen (Pattinson) zich presenteert, voelen erg gekunsteld aan. Alles lijkt volledig onder controle, maar achter die perfecte buitenkant schuilt iets duisters. Ook vond ik het erg cool hoe er verschillende technieken zijn gebruikt om de film die ouderwetse uitstraling te geven. En Robert Pattinson is weer ijzersterk! Let vooral eens op hoe hij keer op keer een ander accent opzet!

Primetime laat veel zien van de bizarre dingen die Chris Hansen aan het licht heeft gebracht, maar richt zich vooral op wat er rondom de show gebeurt. Als de film wat meer aandacht had besteed aan de duistere en bizarre kanten van de verhalen zelf, had dat volgens mij een nog grimmigere en beklemmendere film opgeleverd. Nu heb je een idee van wat Hansen deed met de show, maar de daders komen eigenlijk vooral in een soort ‘montage’ voorbij.

Het is is niet echt een fout van de film, maar ik vind het wel smakeloos als je bedenkt dat er op een soort entertainment manier pedo’s in de spotlight worden gezet. Ik kijk ernaar en denk: wat is hier nu belangrijker? De inhoud van het verhaal of de persoon in kwestie die de boel presenteert, in dit geval dus Hansen. In het dagelijkse leven val ik daar vaak ook over: dat media personen zichzelf belangrijker lijken te vinden dan de inhoud van journalistieke verhalen. Maar goed, is het dan een NOT van de film? Niet echt. Als ik ‘m dan toch moet omdopen tot NOT, vind ik dat er meer diepgang in had mogen zitten.

Met twee tegen twee is Primetime een HOT én NOT. De film heeft interessante punten, zoals de sfeer, maar we zijn het er ook over eens dat er veel gemiste kansen zijn. Qua diepgang had er meer in dit project gezeten.

Heb jij primetime al gezien?

Wil je meer zien van onze HOT or NOT? Check ons overzicht.