De nieuwste film met Robbert Pattison draait nu in de bioscoop: Primetime. Wij checkten de film alvast. Is deze film HOT or NOT?
Primetime is gebaseerd op een waargebeurd verhaal waarbij Chris Hansen pedofielen opspoort en op camera ontmaskert.
De afspraak is simpel: Rox en Theo bespreken een nieuwe film en mogen allebei twee punten nomineren en aangeven of ze dat ‘hot’ or ‘not’ vinden. Daar rolt dan een telling uit en daarna bestempelen we de film als HOT ór NOT.
Hot – Drama met een griezelig tintje
Primetime draait om Chris Hansen en zijn show How to Catch a
Predator. Hoewel de film een drama is, voelt het al meer dan dat. Wat begint
als een kritische blik op sensatie-tv, verandert langzaam in een beklemmende
nachtmerrie waarin de grens tussen goed en kwaad steeds verder vervaagt. Met
een grimmige stijl, ongemakkelijke confrontaties en een bijna bovennatuurlijke
dreiging krijgt dit drama een behoorlijk griezelig tintje. I like it!
HOT – David Lynch vibe
Hoewel Lance Oppenheim de regisseur is, vroeg ik me tijdens het kijken regelmatig af in hoeverre hij beïnvloed is door David Lynch. Het is precies wat Theo zegt: er hangt een griezelig sfeertje rond de film. Qua sfeer deed hij me dan ook denken aan Blue Velvet. De tv-wereld en de manier waarop Chris Hansen (Pattinson) zich presenteert, voelen erg gekunsteld aan. Alles lijkt volledig onder controle, maar achter die perfecte buitenkant schuilt iets duisters. Ook vond ik het erg cool hoe er verschillende technieken zijn gebruikt om de film die ouderwetse uitstraling te geven. En Robert Pattinson is weer ijzersterk! Let vooral eens op hoe hij keer op keer een ander accent opzet!
NOT – Veel gemiste kansen om meer te laten zien
Primetime laat veel zien van de bizarre dingen die Chris Hansen aan het licht heeft gebracht, maar richt zich vooral op wat er rondom de show gebeurt. Als de film wat meer aandacht had besteed aan de duistere en bizarre kanten van de verhalen zelf, had dat volgens mij een nog grimmigere en beklemmendere film opgeleverd. Nu heb je een idee van wat Hansen deed met de show, maar de daders
komen eigenlijk vooral in een soort ‘montage’ voorbij.
Het is is niet echt een fout van de film, maar ik vind het
wel smakeloos als je bedenkt dat er op een soort entertainment manier pedo’s in
de spotlight worden gezet. Ik kijk ernaar en denk: wat is hier nu belangrijker?
De inhoud van het verhaal of de persoon in kwestie die de boel presenteert, in dit geval dus Hansen. In
het dagelijkse leven val ik daar vaak ook over: dat media personen zichzelf
belangrijker lijken te vinden dan de inhoud van journalistieke verhalen. Maar goed, is het
dan een NOT van de film? Niet echt. Als ik ‘m dan toch moet omdopen tot NOT,
vind ik dat er meer diepgang in had mogen zitten.
Conclusie: Primetime is HOT en NOT
Met twee tegen twee is Primetime een HOT én NOT. De film
heeft interessante punten, zoals de sfeer, maar we zijn het er ook over eens
dat er veel gemiste kansen zijn. Qua diepgang had er meer in dit project
gezeten.