Rayman is terug: nostalgische platformer viert 30 jaar met verrassend lastige comeback

Ubisoft gaat de laatste tijd niet door een makkelijke  periode. Projecten worden uitgesteld, games verkopen soms minder dan gehoopt en fans vragen zich regelmatig af waar de magie van vroeger is gebleven. Toch verscheen er onlangs ineens een opvallende release: Rayman 30th Anniversary Edition.

Voor jongere spelers is Rayman misschien vooral een naam uit het verleden, maar in de jaren 90 was het een van de belangrijkste platformhelden naast Mario en Sonic. En je zou haast vergeten (of het simpelweg niet weten) – dat dit knaapje alweer 30 jaar bestaat. Hoog tijd om het dus over dit personage én game te hebben.

Rayman is één van de bekendste mascottes van Ubisoft. De eerste Rayman verscheen in 1995 op onder andere de PlayStation, Atari Jaguar en Sega Saturn en werd ontwikkeld door Ubisoft onder leiding van Michel Ancel.

In die game speel je als de ledematenloze held die het moet opnemen tegen de schurk Mr. Dark om de balans in zijn wereld te herstellen.

De game viel meteen op door zijn unieke stijl. Rayman had geen armen of benen, maar zwevende handen en voeten. Dat zorgde niet alleen voor een herkenbaar personage, maar gaf animatiemaker ook veel vrijheid om de bewegingen extreem vloeiend te maken.

Daarnaast zag de game er voor die tijd simpelweg prachtig uit. De levels zaten vol kleur, ze hadden gedetailleerde achtergronden en de animaties leken eerder op een tekenfilm dan op een videogame.

De ontvangst was dan ook zeer positief. Rayman werd een van de bestverkochte PlayStation games van zijn tijd en groeide uit tot een van de belangrijkste franchises van Ubisoft. Misschien ken je nog wel een van deze iconische titels: Rayman 2: The Great Escape, Rayman 3: Hoodlum Havoc, Rayman Origins en Rayman Legends.

Vooral Rayman Origins uit 2011 en Rayman Legends uit 2013 kregen enorm veel lof vanwege  de prachtige handgetekende stijl en indrukwekkende leveldesign.

Wat wellicht jammer is, is dat je niet met een van deze games aan de slag gaat. Verwacht bijvoorbeeld geen collectie met dit soort Rayman-games met een flinke oppoetsbeurt. Dat zou pas écht tof geweest zijn.

Wat krijg je wel? Rayman 30th Anniversary Edition is niet meer en niet minder een uitgebreide viering van de originele klassieker.

De basis van de collectie is namelijk het originele Rayman-avontuur uit 1995, maar Ubisoft heeft daar verschillende extra’s aan toegevoegd.

Zo kun je meerdere versies van de originele game spelen, inclusief ports die op verschillende systemen verschenen. Dat klinkt misschien klein, maar voor fans is het interessant om te zien hoe dezelfde game op verschillende platformen net anders aanvoelt.

Daarnaast bevat de jubileumeditie een bijzonder stuk geschiedenis: een speelbare prototypeversie van een nooit verschenen SNES-versie van Rayman. Voor retrofans is dat een soort archeologische vondst. Het geeft een kijkje in hoe de game er op een compleet ander systeem uit had kunnen zien.

Daar blijft het niet bij. De collectie bevat ook extra levels en een uitgebreide documentaire waarin ontwikkelaars terugkijken op het ontstaan van Rayman en het succes van de franchise. Je speelt dus niet alleen Rayman, maar je leert ook hoe Rayman ooit gemaakt werd.

Daarmee is de game welicht voor een kleine groep mensen bedoeld. Want niet iedereen zit hierop te wachten. Zie het als een fanservice-game en precies deze fans weten hoe ontzettend moeilijk Rayman vroeger was. Die lag namelijk behoorlijk hoog.

De levels zitten vol lastige sprongen, vijanden die precies op het verkeerde moment verschijnen en platformstukken waarbij timing dé sleutel tot succes is. Denk nooit dat een ‘faal’ aan de game ligt. Nee, jij timede iets verkeerd.

En precies dat timen was in de jaren 90 heel normaal. Games moesten lang meegaan en spelers hadden vaak maar een paar titels per jaar, dus moeilijkheid werd gebruikt om de speelduur te verlengen. Moderne spelers zijn vaak gewend aan iets meer vergevingsgezinde gameplay.

Niet getreurd. Want deze Rayman game is een stuk makkelijker dan vroeger. Ubisoft heeft namelijk een terugspeelfunctie in de game zitten, iets wat je de laatste jaren veel vaker ziet bij dit soort games.

Maak je een fout vlak voor het einde van een moeilijk platformstuk? Dan spoel je simpelweg een paar seconden terug en probeer je het opnieuw. Het klinkt misschien als een kleine toevoeging, maar het verandert de ervaring behoorlijk. Zo blijft de game uitdagend, maar voelt alles net even minder frustrerend aan.

Voor veel spelers zal dat het verschil maken tussen onmogelijke gameplay en de game nog een kans gunnen. 

Als je eenmaal begint met spelen, zie je de charme van deze game. Het platformen is origineel en uitdagend en datzelfde geldt voor allerlei vijanden die de game rijk is. Voor een game die al zo oud is, zou het nog steeds een originaliteitsprijs kunnen winnen.

Al met al is het dan ook een mooie collectie die je een trip down to memory lane geeft. Maar we moeten wel eerlijk zijn: als je 30 jaar bestaat, verwacht je fanbase misschien wel meer. Nu krijg je een game met meerdere keren min of meer hetzelfde spel. Het was veel beter geweest om iconische Rayman games opnieuw uit te brengen en die als collectie uit te brengen.

Anders had je als Ubisoft er ook gewoon voor kunnen kiezen om een documentaire te maken en dat uit te brengen. Maar dat kan natuurlijk niet, want dát kost geld. En precies van dat is er net iets meer nodig...

Meer lezen van onze recensies? Check dan onze review pagina.