Binnenkort kunnen spelers aan de slag met Hell Is Us, een nieuw IP in een brute en alternatieve aarde. Wij hebben de game al ruim en breed uitgepluisd, en hier is wat we ervan vinden.
FAQ
- Is Hell Is Us een soulslike?
Hell Is Us is een actie-rpg die, net als soulslikes, een staminabalk gebruikt voor aanvallen en verdedigen. Maar je verliest niets als je doodgaat, en de uitdaging ligt ook wat lager. De game staat dus een beetje op zichzelf. - Speelt Hell Is Us plaats in onze wereld, en rondom welk tijdperk?
De game speelt zich af in een alternatieve versie van onze wereld. Het voornaamste verschil, is dat er een extra land is ergens in Oost-Europa, en dat er daar om de één of andere reden monsters zijn. Hell Is Us speelt zich af in de jaren '90. - Is Hell Is Us deel van een bestaande serie, of gebaseerd op iets?
Hell Is Us is een volledig nieuwe IP, die niet verbonden is aan een gameserie of geadapteerd van een ander verhaal. Wel is de game sterk geïnspireerd door de Balkan-oorlogen van de jaren '90, een tijd waarin Oost-Europa werd geteisterd door burgeroorlogen.
Wat is Hell Is Us?
Hell Is Us speelt zich af in de jaren '90 op een aarde die grotendeels hetzelfde is als de onze. Het enige verschil is dat er ergens een extra land is dat Helia heet. Helia had lange tijd zijn grenzen gesloten voor de buitenwereld. Maar als de dictator overlijdt, breekt er een bloedige burgeroorlog uit en betreden vredeshandhavers het land om de boel te sussen.
Hoofdpersonage Rémi is als kind het land ui gesmokkeld door zijn moeder, en kan zich er nog weinig van herinneren. Daarom meldt hij zich aan bij de vredestichters om naar binnen te glippen. Daar ontdekt hij niet alleen de gruwelijke misdaden die een burgeroorlog met zich meebrengt, maar ook vreemde monsters die over het land dwalen. Kan hij de geheimen van Helia achterhalen en zijn ouders vinden?
Hell Is Us is een vlotte actie-rpg met een verrassende focus op de wereld, en dan met name de burgeroorlog en de monsters. De game deinst niet terug van de wreedheid die mensen op elkaar uitoefenen en voegt bij die bittere realiteit nog een beetje mysterie en fantasie toe.
Ben jij op zoek naar een actiegame die een beetje tussen een hack-and-slash en soulslike in zit? Vind jij dat de gewelddadige aard van mensen, en de gevolgen daarvan, besproken moet worden? Houd jij wel een beetje van mysterie en griezelige fantasie? Dan is deze review voor jou.
Geen gebrek aan wreedheid
Dat Hell Is Us niet wegdeinst voor de duistere kant van de mensheid, wordt meteen duidelijk gemaakt. Het eerste dat je vindt, is een drietal graven van broers die vermoord zijn door soldaten. Die soldaten hebben ze daar niet begraven, dat deed de vader zelf toen hij hun lichamen vond. In latere rapporten en opnames hoor je niet alleen wat de soldaten de jongens allemaal aandeden, maar vooral ook hoeveel plezier ze er in hadden.
Later vind je de 'familieboom' van een stadje, waar een heel gezin is opgehangen. Van dit tafereel heeft de locale bevolking vol trots een muurschilderij gemaakt. Ondertussen hebben soldaten van de andere kant het stadje overgenomen. Daar wordt een overlevende vrouw elke nacht gestraft voor haar daden.
Als je denkt dat dit allemaal vergezocht is, dan moet je misschien nog even goed naar onze eigen maatschappij kijken. Hell Is Us is losjes gebaseerd op de Balkanoorlogen van de jaren '90 - 2001 en er zijn genoeg gelijkenissen te trekken in Israël, Oekraïne en andere landen. Volken zoeken, hoeveel ze ook op elkaar lijken, altijd redenen om elkaar te haten.
Zo is het ook in Helia. Er zijn twee volken. De verhouding tussen de twee kun je grofweg vergelijken met Rooms-Katholieken en Protestanten. De verschillen zijn minimaal, maar de haat voor de ander zit generaties diep ingebakken. Gooi daar bovenop dat Helia in essentie een gigantische gevangenis was waar niemand in of uit mocht, en je begint in te zien dat de burgeroorlog haast onvermijdelijk was.
Een hoogfunctionerende sociopaat
Het is belangrijk te begrijpen hoe heftig deze wereld is, want als dat je niet ligt is Hell Is Us niet voor jou. De gruweldaden zelf komen nooit in beeld, maar de nasleep is niet te missen. Er wordt niet mee gepronkt, en eigenlijk behandelt de game deze realiteit erg goed. Het legt een lens op oorlog en de wrede kant van onze aard. Maar als je er niet naar wil kijken, dan zit je hier goed.
Daarom voelt het in eerste instantie een beetje raar hoe weinig Rémi erop reageert. Alle terreur doet hem weinig, en zelfs als hij voor het eerst oog in oog komt met een monster en ontdekt dat zijn vuurwapen het niet deert, is de paniek ver te zoeken.
Hier blijkt een reden voor te zijn. In een cutscene ontdekken we dat Rémi een sociopaat is. Zijn emoties zijn aanzienlijk gedempt. Dat blijk in Helia een grote bonus te zijn, want de monsters lijken iets met emoties te maken te hebben. Deze uitleg komt vroeg, en dat is maar goed ook. Anders zouden we ons toch wat aan zijn levenloze reacties gaan storen.
Dat die monsters iets met emoties doen, was ook in eerste instantie zorgwekkend. Gaat Hell Is Us claimen dat alle geweld door hun invloed komt, en zijn mensen eigenlijk onschuldig? Gelukkig slaat het nooit dat pad in, want dat zou toch een demper zetten op de eerdergenoemde lens. In plaats daarvan wordt de vinger gewezen naar wrok die door wordt gegeven over vele generaties, en de macht die de media op ons heeft.
De barmhartige samaritaan zonder kaart
Hell Is Us heeft geen wereldkaart, minimap of quest tracker. Deze dingen moet je allemaal zelf in de gaten houden. Dat voelt in eerste instantie wat vreemd, want van games zijn we toch gewend geraakt aan deze dingen. Maar al gauw is het eigenlijk best bevrijdend.
Waar quests in veel traditionele games een tocht zijn van quest marker A naar quest marker B, mag je het in Hell Is Us namelijk lekker zelf uitzoeken. Je zal moeten luisteren naar wat de NPC's tegen je zeggen en zelf de documenten goed moeten lezen.
De meeste zijmissies zijn ook niet zo ingewikkeld. Het zijn simpele daden die je uitricht. Meer is ook eigenlijk niet nodig, want in een bittere wereld als deze kan iets zo simpels al een groot verschil uitmaken. In eerste instantie word je er niet eens voor beloond. Eigenlijk was het een beetje een teleurstelling als je later ontdekt dat je er toch wat voor krijgt.
Ook de wereld leer je zo veel beter kennen. Games voelen vaak als navigeren met GPS. Je kan de weg wel vinden, maar je kent de omgeving eigenlijk helemaal niet. Door die GPS weg te nemen, neem je de omgeving ineens in je op. Het helpt ook dat de gebieden allemaal eigenlijk best wel klein zijn. Daardoor zit je niet constant de weg te zoeken.
Hack-and-Souls
Oké, maar hoe zit het eigenlijk met de gameplay? De actie voelt in eerste instantie eigenlijk als een hele aggressieve
soulslike. Zowel aanvallen als verdedigen en ontwijken kost stamina, waardoor je wat voorzichtig gaat spelen. Maar met elke rake klap bouw je ook een 'heal pulse' op. Door op het juiste moment op de knop te drukken krijg je dan niet alleen levenspunten terug, ook je gebruikte stamina is direct weer beschikbaar.
Als je de heal pulse een beetje door begint te krijgen, dan ligt de moeilijkheid van Hell Is Us eigenlijk een beetje laag. Zelfs op de hogere moeilijkheidsgraad kom je uit de meeste gevechten met een volle levensbalk, of in ieder geval met je leven. Door de presentatie van het spel voelt dit een beetje teleurstellend.
Dit gemakkelijke duurt tot de laatste deel van het spel, als monsters sterker beginnen te worden. Dan ga je ineens een paar keer dood, en moet je gevechten wat slimmer aanpakken. Eerst is dit een schok, maar eigenlijk is is dit precies de uitdaging die de rest van het spel had moeten zijn. Het is daarom ook een beetje jammer dat je al over de helft van de game bent als dit gebeurt.
Dat betekent trouwens niet dat de combat niet lekker is. Er zijn vier wapentypes, die je allemaal in de smaken woede (rood), angst (groen), verdriet (blauw) en euphoria (geel) krijgt. De kleur bepaalt welke vaardigheden je erop kan equippen in het menu, terwijl het wapen zelf een beetje je vechtstijl bepaalt. Bovendien wissel je snel tussen twee wapens, waardoor je per situatie jezelf aanpast, of wisselt om je favoriete wapens geleveld te houden.
Emotionele monsters
Vijanden komen eigenlijk in twee vormen. Je hebt de Hollow Walkers, lege, witte lichamen die wat griezelig zijn, maar op zichzelf weinig uitdaging bieden. Die lichamen hebben een gat in hun hoofd en borst die over het algemeen leeg zijn. Als die gevuld zijn, dan is het een heel ander verhaal.
Dan zijn zij namelijk gebonden aan een Haze, in essentie een krachtige emotie die een fysieke vorm krijgt. Deze zijn een stuk uitdagender, en bovendien is de Hollow Walker onkwetsbaar tot je de Haze verslaat. Ze zijn ook niet alleen krachtig, de manier waarop ze constant van vorm veranderen en ook met geluid spelen geeft ze een zeker, onheilspellend gevoel.
De variatie in deze monsters, en dan vooral de Hollow Walkers, is wat aan de lichte kant. Er zijn maar een paar verschillende vormen. Wel worden ze slim ingezet. Een schutter is vaak zo opgesteld dat je helemaal om de rest heen moet rennen om die uit te schakelen, terwijl eentje met een schild zijn best doet om je weg te versperren.
Waar het echt interessant wordt, is met de Haze. Ze zijn niet alleen sterker, hun moveset is een stuk uitdagender en leuker om jezelf wegwijs mee te maken. Ondertussen worden alle aanvallen wel duidelijk gesignaleerd, waardoor je met een beetje ervaring en oplettendheid echt de kans krijgt uit te blinken.
Monsters verslaan en goede daden
Hell Is Us presenteert ondanks de vreemde monsters een realistische kijk op oorlog en wreedheid. Daarin zijn simpele daden vaak genoeg om iemand een beetje moed te geven. Ook het centrale mysterie is zeker het ontpluizen waard. De gevechten hadden wat moeilijker gemogen, maar ze voelen wel lekker. Zeker het ontdekken waard.
Speel Hell is Us vanaf 4 september op PlayStation 5, Xbox Series X/S of pc. Je kan ook de
gratis demo uitproberen. Voor deze review speelden wij op de PS5.
8,0