In Etherborn ben je net geboren. Je hebt wel een mensenlichaam dat al is volgroeid, maar geen stem. De game zelf heeft wel een stem en het is de bedoeling dat jullie bij elkaar komen. Een zoektocht door vijf levels, verdeeld over een gekke boom, levert dit resultaat op. Dat is tenminste, als je in staat bent de game uit te spelen. Want Etherborn is net zo pittig als de sambal die in je koelkast ligt! Dit komt doordat de game werkt met een vreemde zwaartekracht, waardoor je continu op zoek moet naar juiste plekken om via rondingen ergens omhoog of naar beneden te kunnen lopen. Etherborn staat gelijk aan hersenactivitieit, want levels 3 en 4 worden lastig!

Zoek en gij zult vinden

Het is grappig dat een game die weinig besturing vereist in essentie zo pittig kan zijn. Dit alles heeft te maken met de omgevingen die sterk uitgedacht zijn. Al bij het eerste level merk je meteen dat je letterlijk verder moet kijken dan je neus lang is. Verwacht geen puzzelgame waarbij je naar links of naar rechts loopt. In Etherborn loop je naar links, rechts, boven en onder. De omgevingen doen ergens denken aan schilderijen van Escher waarin onmogelijke constructies zaten en toch ook weer niet. Alle patronen zaten eigenlijk briljant in elkaar. Dit is bij Etherborn ook zo.

De vraag is alleen wel of mensen in staat zijn om de levels op te lossen zonder het gebruik van een walkthrough, zeker als je niet over een portie geduld beschikt. De game an sich kan uitgespeeld worden in minder dan een uur. Maar dat is de theorie. Geen enkel persoon zal in staat zijn de levels in een paar minuten uit te pluizen. In de levels moeten bepaalde items verzameld worden die als een soort sleutel dienen om levelgebieden aan elkaar te plakken, zodat je als speler weer verder kunt lopen. Klinkt ingewikkeld en dat is het eigenlijk ook wel.

Dat is meteen een valkuil van het spel. Nergens wordt uitgelegd of een hint gegeven wat je moet doen. Het had het spel niet misstaan als er in ieder geval een hint-knop was geweest welke kant je op moest lopen. Je moet soms geluk hebben om de oplossing te zien omdat je vaak niet gewend bent om zo breed te denken. In Etherborn kun je op een plateau lopen, terwijl ergens ver onder of boven je nog een heel ander stuk bevindt, waar je eigenlijk moet zijn. Wie verzint dat?

Etherborn Review

Een tikkeltje geforceerd

Daarbij is de balans ietsje zoek, want de eerste twee levels zijn wel te doen en de laatste ook, terwijl 3 en 4 af en toe je echt laten turen waar je nu heen moet. Een walkthrough biedt oplossing. Wat wel tof is, is dat je geen moment verveelt op deze momenten. Want Etherborn heeft een prachtig spirituele soundtrack die helemaal bij de stijl van de game past. Iets wat minder geldt voor de voice-over na elk level. Wat filosofisch gewauwel treedt dan op en net als met de puzzels is het af en toe een brug te ver. Geforceerd is het goede woord. Etherborn probeert af en toe iets te veel uniek te zijn.

Dat was helemaal niet nodig geweest, want de zwaartekracht, puzzel-elementen en het leveldesign zijn al enorm sterk en anders dan andere games. Etherborn is een game zoals je nog nooit gespeeld hebt, ook niet qua puzzelgame en het is zelfs lastig uit te legen waar de game op lijkt. Het PR-bureau dat de code uitstuurde zei dat het een mix was van GRIS en Monument Valley.

Etherborn Review

Etherborn Review - Een Waardige hersenkraker

Etherborn is zeker het proberen waard, al is het prijskaartje dat er nu aan het spel hangt te hoog. 16.99 euro voor een game met maar vijf levels is te veel van het goede. Tien euro minder was een betere deal geweest. Dus mocht je voor dat bedrag eens op zoek zijn naar een puzzelgame met hersenkrakers en een mooie grafische stijl, dan is Etherborn leuk om eens te spelen. Houd alleen wel YouTube bij de hand voor walkthroughs als je je geduld dreigt te verliezen.