Blades of Fire Review - IJzer smeden als het heet is

Blades of Fire is een nieuw actie-avonturenspel van de hand van MercurySteam, beter bekend van Metroid Dread. De game biedt een interessante mix van intense gevechten, crafting en een boeiend verhaal. Met een prachtige visuele stijl en uitdagende, maar soms frustrerende gameplay, is Blades of Fire een titel die verrast, maar niet altijd op een positieve manier. Wij testten de game op de PlayStation 5. Hieronder lees je of je hiervoor je zwaard uit het vuur moet halen.

Held van dienst in Blades of Fire is Aran de Lira, de zoon van de commandant van de wacht van de koning. Nadat koningin Nerea haar vijanden vervloekt heeft door hun staal in steen te veranderen, wordt Aran erop uit gestuurd om haar te verslaan. Gelukkig hoeft hij dat niet met een stenen zwaard te doen. Gewapend met een heilige hamer van de oude smeden, kan Aran wapens van staal smeden om de krachten van de koningin te trotseren.

Het smeden van zwaarden is een belangrijk onderdeel van de Blades of Fire. Aran kan bij bonfires, of nee, hier zijn het aambeelden, naar The Forge, een mythische plek waar hij onder het toeziend oog van de goden zijn eigen wapens kan smeden.

Hij stelt zijn wapens zelf samen uit een metaalsoort, een houtsoort (voor het handvat), de vorm en maat van je wapen. Daarmee bepaal je de kwaliteiten die zijn wapentuig bezit. Gaandeweg krijg je betere metalen en houtsoorten tot je beschikking en dus betere kwaliteit wapens. Een interessant mechanisme, dat je echt moet doorgronden. Met een verkeerd gesmeed wapen kan je lelijk te kijk komen te staan in de confrontatie met de diverse vijanden die je onderweg tegenkomt.

Het systeem biedt veel varianten en laat diverse strategieën toe. Nadeel is, als je eenmaal flink in een wapen geïnvesteerd hebt, kan je het ook zomaar verliezen als een vijand jou weet te verslaan. Je bent je wapen niet meteen helemaal kwijt, in tegenstelling tot wat we kennen uit de Soul games, maar je moet wel degelijk je wapen weer ophalen waar je hem noodgedwongen achter hebt moeten laten en dat is niet altijd even eenvoudig.

Je net zelf gesmede zwaard kan je meteen goed gebruiken. De wereld van Blades of Fire zit vol diverse vijanden en gevechten kunnen behoorlijk uitdagend zijn. Elke aanval is toegewezen aan een van de vier gezichtsknoppen, waarbij de knoppen bepalen welk lichaamsdeel je van je vijand aanvalt. Het is een interessante keuze en heel wat anders dan het standaard 'zachte aanval, zware aanval, block' mechanisme. Het vergt wel even aanpassen en komt niet altijd helemaal lekker tot zijn recht, wat nogal eens tot frustratie kan leiden. 

De vijanden in Blades of Fire variëren van menselijke soldaten tot monsterlijke wezens. Elke vijand heeft zijn eigen zwakke punten en sterktes, die je kunt leren door de notities van Adso, Aran's metgezel. Adso vecht niet mee, maar is wel een bron van kennis en daarmee toch een welkome partner. De (mini-)bazen zijn uitdagend en je moet het vechtsysteem en de wapens die je hebt gesmeed goed begrijpen om ze te kunnen verslaan.  De vijanden zijn soms vervelend geplaatst, waardoor je regelmatig meer hooi op je vork neemt dan je eigenlijk aan kan.

Mocht je dan het leven laten, kam je wel weer terug, maar ben je je zwaard wel kwijt. Niet permanent, je zwaard blijft achter waar je verslagen werd, maar zie die maar eens terug te halen! 

De wereld van Blades of Fire zit vol verborgen schatten en geheimen om te ontdekken. Exploratie wordt aangemoedigd en is vaak erg de moeite waard. De verschillende omgevingen zijn prachtig vormgegeven en bieden een verscheidenheid aan visuele stijlen en uitdagingen. De wereld voelt levendig en uitnodigend aan, met veel verborgen gebieden die wachten om ontdekt te worden.

MercurySteam heeft echt geprobeerd om een aantal nieuwe elementen in de gameplay te verwerken, maar helaas zijn deze zeker niet altijd even succesvol. Vooral het beschermen van je metgezel is niet altijd makkelijk, terwijl de vijanden soms met meerderen tegelijk op je in aan het hakken zijn.

Visueel is Blades of Fire dan wel weer prima. Het spel ziet er prachtig uit op de PS5, met gedetailleerde omgevingen en vloeiende animaties. De diverse omgevingen hebben dan ook elk een eigen uitstraling. De art-stijl draagt bij aan sfeer van het spel. In The Forge spatten de vonken van je wapen af als je aan het smeden bent en Aran zijn spierballen laat rollen.

Het verhaal is weinig bijzonder, maar heeft een aantal interessante wendingen naar mate je in de game vordert. De wereld ziet er verzorgd uit, met speciale attentie voor Crimson Fort, wat decor is voor tragische verhalen. Hoewel sommige delen van het verhaal slecht geplaatst zijn, zoals de introductie van Thorel, biedt het geheel een klassieke fantasie-ervaring met een vleugje humor die doet denken aan spellen zoals Fable.

Ambitie kan Blades of Fire niet ontzegd worden. De game is groots opgezet en probeert invloeden uit het Souls genre te bundelen met nieuwe ideeën. Dat waarderen we, hoewel niet alle ideeën in de praktijk even goed werken. De gameplay is zeker uitdagend en het gebruik van verschillende wapens voor verschillende vijanden is interessant.

Ook het feit dat je je wapen niet kwijt kan raken - toch een basisprincipe van Soulslikes - is te waarderen. Jammer is dat je zwaard alsnog op een zodanig lastige plek terecht kan komen, dat hij alsnog als verloren beschouwd moet worden.

Het zelf forgen van je wapens is een interessante twist, maar maakt het doorgronden van het spel er niet makkelijker op. Heb je de verkeerde wapens gemaakt, dan maak je tegen sommige vijanden geen enkele kans, wat frustrerend kan werken. Wij waren hier uiteindelijk niet echt fan van. De gameplay varieert van best wel te doen tot enorm frustrerend, vooral als je het tegen meerdere vijanden tegelijk moet opnemen. 

De wereld van Blades of Fire ziet er fraai uit en nodigt uit om te ontdekken. De gekozen artstyle is prima, hoewel de muziek en stemmen een beetje hit-and-miss zijn.

Al met al is Blades of Fire het nét niet, maar ziet er prima verzorgd uit en wie de tijd neemt om zich de nieuwe systemen eigen te maken kan zich er prima mee vermaken.