Review: Biomechanical Toy is 30 jaar later nog steeds heerlijk chaotisch

Vroeger waren games heel anders dan nu. Gelukkig zijn er de nodige klassiekers die ons die tijden regelmatig laten herleven. Biomechanical Toy is er zo een die je mee terugneemt naar de 90s op alle vlakken.

In 1995 kwam QUByte Interactive met Biomechanical Toy, een toffe platformshooter die de stijl an Metal Slug met een arcade-platformgame mengt. De game was lekker hersenloos, al moest je wel van begin tot het eind scherp zijn om niet de hele tijd het loodje te leggen. Nu is de game opnieuw uitgebracht als een QUByte Classics titel die je voor tien euro in huis haalt.

De game is op een Rewind en save systeem na op geen enkel vlak aangepast, maar geport naar XBOX Series X/S, Switch, Switch 2 en PlayStation 5. Tijd voor een stukje nostalgie dus, al ben je geen uren zoet met deze game. Hij duurt ongeveer een uur en zelfs korter als je doorspeelt.

In de game neem je actieheld Inguz onder de knoppen, een karakter met een zwarte paardestaart, een zonnebril, een strak shirt en een pistool. Hij doet een beetje aan Steven Seagal uit de vroegere actiefilms denken.

Inguz moet zich door een surrealistische wereld worstelen waarin speelgoed tot leven gekomen is. Aartsvijand Scrubby heeft dit veroorzaakt met een pendulum die koste wat het kost teruggehaald moet worden.

Het verhaal is zo plat als een dubbeltje, maar biedt genoeg opzet om je te motiveren om alles onderweg kapot te knallen en af te rekenen met de verschillende bazen in de game.

De werelden in de game zien er geweldig uit, zelfs na meer dan 30 jaar stof happen. De kleuren springen van het scherm af en de soundtrack is geweldig. Toch is het goed te merken dat je hier te maken hebt met een port van een oude game.

De besturing is namelijk wat lomp, vooral tijdens het schieten. Je karakter beweegt soepel en zonder haperingen, maar alles voelt heel basic aan. Het schieten werkt in acht richtingen en dat levert soms een uitdaging op waardoor je onnodig geraakt wordt.

Gelukkig zijn de vijanden in de game ook niet de slimste wezens. Ze komen op je af, maar doen dat telkens in een vast patroon dat makkelijk te doorzien is.

De bazen zijn verder ook niet heel slim, maar doorgaans wel heel sterk. Ze vuren allerlei projectielen op je af waardoor je tijdens het schieten ook druk bent met ontwijken. De bazen combineren daarbij de uitdagingen uit de levels zelf. Het is een typische opzet voor een arcade game die vroeger je muntjes opslokte.

Biomechanical Toy is een typische classic van een game die vroeger misschien te weinig aandacht kreeg. Voor ongeveer een tientje kun je de game nu beleven en dat is eigenlijk best een aanrader. De game ziet er goed uit en vermaakt prima je voor de korte tijd dat hij duurt. Ondanks de wat stroeve besturing stelt de 16-bit Steven Seagal kloon niet teleur!

Meer reviews ontdekken? Dat kan op deze review pagina