Ontwikkelaar Supermassive Games trapt met Directive 8020 een
nieuw seizoen van de Dark Pictures-reeks af. Dit keer verruilt de serie gruwelijk
enge hotels en spookschepen voor een duister sciencefictionverhaal vol spanning
en paranoia. Maar weet Directive 8020 de franchise naar een hoger niveau
te tillen, of blijft het vooral vertrouwd terrein in een nieuw jasje?
Deze game is uitgespeeld op de PlayStation 5 voor de review.
FAQ
Moet je eerdere games gespeeld hebben om aan Directive 8020 te beginnen? Nee, elk deel vertelt een losstaand verhaal met nieuwe personages.
Hoe lang duurt Directive 8020 ongeveer? Een eerste playthrough duurt gemiddeld rond de 8 uur.
Kun je met meerdere spelers spelen? Ja, de game bevat zowel online multiplayer als lokale co-op modi.
Supermassive Games is een studio die inmiddels zijn sporen
lang en breed heeft verdiend op het gebied van games waarin keuzes en horror de
boventoon voeren. De Dark Pictures Anthology franchise heeft er al een heel
seizoen op zitten met daarin drie knallers van games.
Met Directive 8020 heeft de studio een gloednieuw seizoen
klaarstaan, waarin we als eerste ontwaken in een lekker claustrofobische
omgeving. Welkom aan boord van het ruimteschip Cassiopeia, 12 lichtjaar van Aarde
af. En belangrijker nog: welkom bij een nieuw horroravontuur dat je alleen of in multiplayer (om de beurt) kunt spelen.
Fun Fact: Directive 8020 is gebaseerd op de Apollo 10
missie en het Directive 8020.7G beleid van NASA.
Op zoek naar een nieuwe planeet
Terwijl onze planeet langzaam sterft, begint de tijd te
dringen om een nieuw thuis voor de mensheid te vinden. Het klinkt bijna als een verhaal dat in de toekomst daadwerkelijk kan gebeuren met de opwarming van de Aarde. De crew van de
Cassiopeia is onderweg naar een mogelijk nieuwe planeet: Tau Ceti f. De
ruimtemissie staat op het punt om in de satellietbaan van de planeet te komen
en zijn climax te bereiken.
Alleen die climax loopt iets anders dan de crew verwacht. Er slaat ineens een meteoor in op het schip. Als de twee wakkere crewleden dit
onderzoeken, begint een griezelig ruimteavontuur dat je ongeveer acht uur de regie
in handen geeft over het lot van acht bemanningsleden. Tijd om op het puntje van je stoel te gaan zitten.
Fun Fact: Tau Ceti f is een bestaande planeet die in 2012
ontdekt is. De planeet staat daadwerkelijk te boek als een plek waar mensen
mogelijk zouden kunnen wonen.
Films als inspiratie
SuperMassive Games heeft zich voor elke Dark Pictures
Anthology game laten inspireren door sterke horrorfilms. Dit keer mogen
liefhebbers van Alien, Invasion of the Bodysnatchers en The Thing zich in de
handen wrijven.
Deze drie klassiekers worden in een blender gegooid en
rechtstreeks als gloednieuw verhaal je console in gegoten. Maar er is wel iets veranderd. The Curator, due de verhalen uit vorige games aan elkaar vertelde, is weg. Daarnaast is er ook slecht nieuws voor die-hard horrorfans: de horror is in deze game op een iets lager pitje
gezet.
Hierdoor is de game minder eng dan je misschien zou
verwachten. Waar ondergetekende bij Man of Medan en de andere games nog op het puntje van zijn
stoel zat en een paar keer hard schrok, was dat door echte horror in deze game op één hand
te tellen. Spanning is er gelukkig wel genoeg. Je loopt vaak door omgevingen die je rillingen geven en behoorlijk ongemakkelijk aanvoelen. De game zorgt ervoor dat je constant op je hoede bent.
Denk aan donkere gangen met knipperende lampen en schermen, grote
stealth stukken en crewleden die elkaar niet vertrouwen. Daar bovenop is er ook
nog een buitenaardse dreiging die iedereen in een rap tempo over lijkt te nemen.
Het zorgt voor een aanhoudende spanning, omdat je nooit zeker weet wie nog menselijk
is en wie je in je rug gaat steken.
Overtuigende karakters
Dat wordt naarmate de game vordert ook steeds lastiger,
omdat de personages erg overtuigend zijn uitgewerkt. Dankzij Unreal Engine 5
ogen de karakters natuurlijk, met sterke gezichtsanimaties, geloofwaardige
bewegingen en goed stemacteerwerk. De emoties komen daardoor veel sterker
binnen, waardoor je steeds meer betrokken raakt bij de personages.
Ook de omgevingen zien er gelikt uit. Het ruimteschip
ziet er strak en futuristisch uit, terwijl de gore, het slijm en de
buitenaardse horror juist smerig en ongemakkelijk ogen. Soms krijg je de
kriebels als je door het schip loopt.
Daarbovenop helpt het cinematische camerawerk enorm mee.
Scheve camerastandpunten, lage hoeken en slimme framing zorgen ervoor dat zelfs
rustige gesprekken dreigend aanvoelen. Daardoor voelt Directive 8020 meer dan
ooit als een interactieve sci-fi 'horror'film waarin je zelfs als speler een stukje van de paranoia oppikt.
Fun fact: Een van de acteurs in de game, Lotte Verbeek,
is van Nederlandse afkomst. Daarnaast keren verschillende stemacteurs uit
vorige delen nu terug in een hoofdrol.
Verraderlijke keuzes
Interactief is een belangrijk woord in de Dark Pictures franchise en dat
staat als een paal boven water in deze game. Je loopt rond, verkent
ruimtes, voert verschillende taken uit en vindt allerlei dingen die je beïnvloeden in de game. Zo vind je verhalen en video's over de crew en leer je ze beter kennen. Verder ontdek je ook O Death-momenten die een verschil kunnen maken tussen leven en dood.
Op basis van alles wat je ontdekt maak je de hele tijd keuzes die invloed
hebben op het verhaal. Soms zijn deze keuzes klein en beïnvloeden ze je band
met iemand alleen. Andere keren zijn ze levensbepalend, al merk je dat soms pas na een
paar episodes spelen.
De game speelt overigens op dit gebied ook met je hoofd. Er zitten momenten in de game waarbij je een keuze maakt, waar je na een
paar seconden meteen spijt van hebt. In vorige games kon je dan niet meer
zomaar terug, maar dit keer heeft Supermassive Games een toffe optie toegevoegd:
Rewind.
Je kunt in het menu kiezen om een keuze meteen ongedaan te
maken en een klein stukje opnieuw te spelen. Ergens is dit erg fijn, maar aan
de andere kant haalt soms een klein beetje van de magie weg. Het was juist zo
tof om gewoon te spelen en te leven met de gevolgen van je keuzes.
Conclusie Directive 8020 Review
Directive 8020 voelt als een sterk begin van een nieuw
seizoen voor The Dark Pictures Anthology. De science fiction setting wordt slim
benut en het verhaal is er een dat je meermaals wil doorlopen om alle
uitkomsten te ontdekken.
Hoewel de game minder echte schrikmomenten bevat dan sommige
eerdere delen, maakt de dreigende sfeer dat grotendeels goed. Daarmee is
Directive 8020 misschien niet de engste game uit de reeks, maar wel een
ijzersterke start van seizoen twee dat je naar meer doet smachten.
Dan is er goed nieuws. Je kunt Google nu namelijk laten weten dat je graag meer artikelen van ons wilt zien. Daarmee help je ons én mis je zelf geen gamingnieuws, LEGO-nieuws, deals, reviews, previews en entertainmentverhalen meer. En het mooiste is dat het je niks kost.