Je verwacht het niet, maar Mario Tennis maakt tennis geweldig

Tennis is normaal gesproken een vrij serieuze, maar ook luxe sport. Ga maar na: je ziet veel witte kleding en tijdens grandslamtoernooien zoomt de camera altijd in op beroemde mensen met poen. Nintendo doet iets anders: die maakt sport voor iedereen toegankelijk zonder opsmuk.

Veel sporten draaien om jaren oefenen en technieken perfectioneren. Datzelfde geldt voor tennis. Het is een sport van discipline, opoffering en eindeloze training. En dan is het nog steeds maar de vraag of je de volgende Djokovic of Sinner wordt.

In Mario Tennis Fever werkt tennis net even anders. Daar kan een loodgieter het opnemen tegen een draak, een spook tegen een aap en zo voort. Niemand kijkt daar vreemd van op. En denk maar niet dat deze helden of schurken op hun voeding letten of jaren trainen. Nee hoor, er wordt ‘gewoon’ een racket opgepakt, niet te serieus én dat is precies waarom het werkt.

Sterker nog: dat is precies waarom het werkt.

Als je voor het eerst een potje speelt, denk je misschien nog dat het gewoon tennis is. De slagen komen rechtstreeks uit de echte wereld. Je plaatst een forehand, gebruikt eens een lob of een slice, net echt toch?

Maar niets is wat het lijkt. Wacht maar totdat iemand ineens een Fever-slag activeert.

Het nieuwste deel, Mario Tennis Fever, introduceert namelijk een systeem met tientallen verschillende Fever-rackets, elk met een eigen effect op de wedstrijd. Plots verandert de baan in ijs, modder of zelfs een soort vulkanisch slagveld terwijl de rally nog bezig is.

En dan zijn er natuurlijk de kleurrijke personages. Geen Alcaraz, Zverev of Tsitsipas. Nee, personages als Mario, Peach, Wario, King Boo en zelfs Baby Waluigi domineren de baan. Probeer dat maar eens uit te leggen aan iemand die alleen Wimbledon kijkt!

Maar wat is nou hét succes van al die sportgames uit de stal van Nintendo, met in het bijzonder de Mario Tennis-reeks die altijd terugkeert?

Het is een combinatie van factoren. Dit soort games draait om plezier en ze zijn bedoeld voor iedereen van jong tot goed. Een stukje psychologie is misschien wel een van de belangrijkste redenen.

Niet iedereen is goed in sport. Niet iedereen kan serveren zoals Djokovic, laat staan met zijn lenigheid elke bal nog terug te slaan. Niet iedereen heeft de timing, de reflexen of de conditie om echt goed te zijn op een tennisbaan.

Maar een controller vasthouden? Dat kan bijna iedereen.

Nintendo begrijpt dat al jaren. Sportgames in het Mario-universum zijn toegankelijk. Je kan een controller voor het eerst oppakken en zomaar een potje meedoen. Natuurlijk ken je dan niet meteen alle details, maar dat is niet nodig om toch meteen plezier te hebben en te kunnen winnen.

Onervaren kan bovendien juist zorgen voor een stukje hilariteit. Want juist als iemand (nog) niet echt goed is, ontstaan de meest chaotische potjes. Heerlijk!

Het maakt niet uit of je perfecte timing hebt. Het maakt niet uit of je tactisch speelt zoals een pro. Soms win je gewoon omdat Mario een absurde smash slaat terwijl de baan plotseling verandert.

Mario Tennis laat zien dat sport niet altijd draait om winnen of om iets waar het individu altijd voorop staat. Soms draait het gewoon om lachen wanneer een een aap een spook verslaat op een tennisbaan. Keihard lachen.

Daar teken je toch voor?