Met deze games vermaken wij ons dit weekend - Nieuwe toppers en oude favorieten

De werkweek is bijna ten einde en het weekend staat voor de deur. Maar wat staat er voor onze redacteuren (en jou) op de planning qua games voor dit weekeinde? En wat is er de afgelopen dagen eigenlijk allemaal gespeeld?

Afgelopen week stond volledig in het teken van Donkey Kong Bananza. Daarvan vind je de review nu op de site, maar spoiler alert: deze wil je niet missen! Ook was er tijd voor Pokémon Black op de originele Nintendo DS. Daar ben ik langzaam maar zeker mee bezig en dat voelt oud en vertrouwd.

We zijn weer verder gegaan met Sworn. In de tweede sessie hebben we onze weg al naar de eindbaas gemaakt, al moesten we daar wel het onderspit delven. De volgende keer verslaan we Koning Arthur en krikken we de moeilijkheidsgraad wat op. 

Daarnaast heb ik mij ook bijzonder vermaakt met Coffee Talk 1 & 2. Dat zijn verrassend leuke visual novels, waarin je vooral naar de alledaagse verhalen en problemen van je klanten luistert terwijl jij ze warme dranken serveert. De boel wordt lekker emotioneel. Het derde deel komt dit jaar uit, en ik ben benieuwd wat het wordt. Zeker omdat de lead van de vorige twee games een paar jaar geleden overleed. 

Vandaag word ik betaald om te DM'en in de lokale bibliotheek. Hoe heb ik dat geregeld? Geen idee! Maar ik ben er wel erg blij mee. Als alles goed gaat, dan mag ik een campagne leiden. Vandaag houd ik het lekker simpel, aangezien ik speel met vreemden en er waarschijnlijk wat mensen tussen zitten die nog maar net weten dat Dungeons & Dragons bestaat. Maar ik heb al wel wat ideeën voor een campagne voor als dat inderdaad van de grond komt.

Ik ben weer een stuk verder gekomen in Clair Obscur: Expedition 33. Inmiddels heb ik de monolith bereikt en is de eerste confrontatie met de Paintress achter de rug. Zit het verhaal toch anders in elkaar dan gedacht? Het begint er wel op te lijken want ik herbeleef haar hele levensverhaal. Hmm, het wordt steeds interessanter.

Verder ben ik wat Unfinished Business aan het afronden. Jazeker, RoboCop is terug! Ik was al groot fan van Rogue City en hoe die onze half-menselijke cyborg politieman tot leven wekte en nu mag ik de standalone uitbreiding spelen. Het is  als vanouds, begint met een knaller (letterlijk) en concentreert zich tot nu toe vooral op één locatie. Ik ben benieuwd hoe dat uitpakt, want de charme van het origineel was toch dat je ook 'gewoon' politiewerk in Old Detroit moest uitvoeren. We gaan het de komende week zien en mijn bevindingen lezen jullie natuurlijk ook weer hier op XGN.

Het avontuur in The Wind Waker schiet alweer aardig op. Ik heb nog maar één reguliere dungeon te gaan voor ik kan beginnen aan de endgame. "Maar Wind Waker heeft toch die super lange Triforce-quest die je moet doen tussen de laatste dungeon en het einde van de game" denk je nu misschien. Ja en nee. Het klopt dat het niet doen van de Triforce quest pas je progressie verhindert als je alle dungeons hebt uitgespeeld, maar een groot deel van de quest kun je juist heel erg uitspreiden. 

Je eerste twee Triforce Charts (of Shards, afhankelijk van de versie die je speelt) kun je scoren bij het Islet of Steel en Needle Rock Island en daarvoor heb je alleen bommen en de grappling hook nodig. Je kunt deze twee dus oppikken voor je op de helft van de game bent en weet wat de plot twist is. Bird's Peak Rock en Stone Watcher Island kun je doen voor je ooit voet zet in de Earth Temple, evenals de Private Oasis, als ik het goed heb. Zelfs het Savage Labyrinth kan op dit punt, maar aangezien dat gauntlet van vijanden is, zou ik wachten tot je zo sterk mogelijk bent. 

Dan blijven alleen Overlook Island en het Ghost Ship over als Triforce Chart-locaties waar je echt pas na de Wind Temple heen kan. Als je het op deze manier doet is de hele tweede helft van de game een stuk minder eentonig, aangezien je tussen de dungeons door met de Triforce-quest bezig bent (en eventuele verkenning van de rest van wereld), en omgekeerd de Triforce Quest opbreekt met dungeons. Je hoeft natuurlijk niet alles te doen wanneer het voor het eerst mogelijk is, maar ik kan de afwisseltactiek alleen maar aanraden. 

Ik heb samen met vrienden een nieuwe verslaving gevonden en die verslaving heet Rematch. Het is lang geleden dat we een voetbalgame hebben gehad waarin je zoveel plezier kan hebben met vrienden. EA Sports FC is de laatste jaren namelijk niet zo goed meer — al ziet het nieuwe deel er veelbelovend uit — en veel alternatieven weten niet hetzelfde enthousiasme op te wekken zoals de oude FIFA-games dat deden. Gelukkig is daar nu Rematch, de titel van Sifu-ontwikkelaars Sloclap, die het plezier terugbrengt naar voetbalgames. 

Daarbij is het ook fijn dat een wedstrijd niet heel lang duurt en dat de gameplay spannend en intens is. Met Rematch heb je de ‘perfect storm’ van elementen om de ultieme voetbalgame te hebben. Het enige nadeel is dat de game momenteel nog een beetje licht is qua content, maar Sloclap heeft al laten weten dat het de game de komende jaren zal ondersteunen. Voor 25 euro is het een uitstekende deal voor voetballiefhebbers die iets nieuws zoeken om te spelen met vrienden. Onlangs is echter ook nog een andere game verschenen op de PlayStation die mijn aandacht wist te trekken.

Dan heb ik het over Ready Or Not, de hardcore co-op shooter waarin je een SWAT-agent speelt die ingrijpt bij overvallen, ontvoeringen en school shootings. De game is al heel lang beschikbaar op PC, maar heeft nu ook zijn weg gebaand naar consoles. Daar moet bij gezegd worden dat de game wel iets gecensureerd is om een plek te krijgen op consoles. 

Om eerlijk te zijn, is dat maar beter ook. De game haalt namelijk bijzonder veel duistere thema's aan en hoewel we in een tijd leven waarin geweld onderdeel is geworden van het dagelijkse leven, geeft Ready Or Not een grimmige blik op de realiteit. Alle elementen in de game zijn fantastisch, maar Ready Or Not zal voor veel mensen toch over de grens gaan over wat toegestaan zou moeten zijn in games.