Er is iets geks aan de hand op de Nintendo Switch. Of beter
gezegd: er is iets geks aan de manier waarop Nintendo omgaat met wat wel en
niet mag. De release van Dispatch op de Switch legt dat pijnlijk bloot. Het is
niet dat deze game, die sinds gisteren uit is op Switch 1 en 2, ineens slecht
is, maar er moet worden omgegaan met Nintendo regels. En die lijken niet helemaal
consequent te zijn.
Dispatch is een point and click game van AdHoc Studio, een
team dat bestaat uit voormalige
Telltale ontwikkelaars. De game draait om ex
schurken die noodoproepen afhandelen in een superheldenwereld.
Dispatch kon
eerder op al rekenen om goede kritieken, vanwege goede humor, een goed verhaal
en mooie scenes. Afhankelijk van de keuzes die de speler maakte, kwamen expliciete
scenes bij kijken (geweld, blootscenes en scheldwoorden). Een optie die je op PC
en PS5 aan- of uit kunt zetten via een simpele optie in het menu.
Wat is er precies aan de hand met Dispatch?
Op de
Switch ligt dat anders. Daar zijn die scènes standaard
gecensureerd. Ineens krijgen mensen zwarte balken. En daar zijn spelers ‘boos’
over. Waarom? Omdat dit pas op de dag van release duidelijk is geworden. Daardoor
gonst het nu van ontevreden gamers op het wondere web van internet.
Waarom is die censuur toegepast?
De vraag is uiteraard waarom er censuur is toegepast. Waarom
mogen de expliciete scenes die eerder al bijvoorbeeld op PS5 in volle glorie
werden getoond niet op de Swtich gezien worden?
Volgens AdHoc heeft het alles te maken met “platform
specifieke content criteria”. In gewone mensentaal betekent dit dat Nintendo andere
regels hanteert dan Sony en Microsoft. Bovendien verschillen de regels ook nog
eens per regio.
Voor een indie studio is het praktisch en financieel bijna
onmogelijk om voor elke regio en elk platform aparte builds te onderhouden. Daardoor
wordt vaak de veiligste route bewandeld: één gecensureerde versie voor de
Switch wereldwijd.
Meet Nintendo met 2 maten?
Dat is begrijpelijk vanuit het perspectief van een
ontwikkelaar, maar daarmee verschuift
het probleem wel richting Nintendo. En hier begint het vraagteken boven mijn
eigen hoofd. Want als Nintendo zo streng is op seksuele content, hoe verklaar
je dan wat er allemaal wél op de Switch staat?
De eShop staat vol met hentai shovelware. Games die
nauwelijks gameplay hebben, maar volledig draaien om suggestieve afbeeldingen
en seksuele thema’s. Sommige daarvan zijn zo expliciet dat Dispatch er bijna
braaf bij afsteekt. Toch glippen ze probleemloos door de keuring.
Kirby en die ene eindbaas die ik nooit vergat
En dan zijn er nog games waar je misschien niet 1,2,3 bij
stilstaat, maar wel vraagtekens bij kunt zetten.
Ik weet nog goed dat ik een paar jaar geleden een Kirby game
speelde waarin een eindbaas letterlijk zijn broek verloor. Je moest steeds weer
naadjes losdraaien, waardoor hij op een gegeven moment in zijn nakie stond.
Ik zat daar echt met open mond naar te kijken. Dit was een
first party Nintendo titel.
Nu denkt een kind waarschijnlijk helemaal niet zo diep na
over wat er nu precies op een scherm gebeurt en zijn Kirby games overwegend
lief en roze, maar toch. Het is alsof je naar Belle en het Beest aan het kijken
bent en denkt: Stockholmsyndroom?
Enfin, voor mij voelt het helemaal als een helder beleid,
maar dat kan natuurlijk aan mij liggen.
Het echte probleem: transparantie
Het grootste probleem is misschien niet eens de censuur
zelf, maar het gebrek aan transparantie. Als bij Dispatch vanaf dag één
duidelijk vermeld was dat de Switch versie gecensureerd is, was de schade veel
kleiner geweest. Nu voelen spelers zich misleid en willen spelers hun geld
terug.
Zo en nou door naar de orde van de dag. Fijne dag allemaal!
Heb jij Dispatch gespeeld? Laat vooral weven weten hoe je de
game vond, dat is ook leuk om te weten!
Het goede antwoord is: Aaron Paul als Robert Robertson III (Mecha Man)