Column: Waarom Super Mario in mijn bloed zit - van frustraties vroeger tot aan nu

Als je denkt aan Nintendo, dan denk je aan Mario. De Italiaanse loodgieter is vandaag 40 jaar oud geworden en dat werd in de Nintendo Direct al even gevierd met toffe onhullingen. Hoog tijd om het icoon in het zonnetje te zetten. Hij zit immers bij veel gamers als een soort digitale DNA in het bloed verweven. Een van die gamers ben ik.

Een van de vroegste gaming momenten die ik me kan heugen is het allereerste avontuur met Mario in Super Mario Bros. Wat heb ik als klein jongetje veel tijd doorgebracht met Mario en wat heb ik ongelooflijk veel Goomba’s in mijn leven geplet.

Franchises kwamen en gingen, maar Mario was er altijd door de jaren heen. Elke game rondom de loodgieter en zijn vrienden heb ik gespeeld, op een enkele na misschien. Zelfs Mario’s Time Machine en Mario is Missing moesten eraan geloven en in de la lagen steevast kleine batterijtjes voor de Game & Watch.

Super Mario World was voor mij de game die me meer dan 100 uur bezighield. Hoe vaak ik daar niet te maken kreeg met een boze moeder die ineens de stroom van de console af haalde. Uiteindelijk was ik het die als laatste lachte, want bij de laatste keer dat de stroom eraf ging was Bowser al lang en breed verslagen.

Toen kwam de Nintendo 64 en alles werd driedimensionaal. Er ging een hele nieuwe wereld open die ook weer goed was voor de nodige digitale omzwervingen. Daarna op vakantie met Super Mario Sunshine en met elkaar op de vuist in Smash Bros.

De franchise blijft verrassen op een manier die geen andere franchise doet. Terwijl velen het geprobeerd hebben is Mario zo’n beetje de enige nog die overeind staat met diezelfde kern en gameplay. Wat Mario voor mij echt bijzonder maakt, is hoe de franchise op een slimme manier met je meegroeit.

Je zou bijna kunnen zeggen dat Mario een soort speelse leermeester is. Mario heeft me niet alleen geschiedenisles gegeven en laten schilderen op de SNES, maar ook een deel van de intuïtie gegeven die ik tegenwoordig nog steeds in games toepas. Mario is niet zomaar een spel: het is een stukje van mijn jeugd, van mijn vorming als gamer, en misschien zelfs een stukje van wie ik ben. Mario zit in mijn bloed.

En met die gedachte zeg ik: Gefeliciteerd Mario!