Risen 3 Titan Lords Preview - Terug naar de roots

    Schip ahoy! Nee, laten we dat maar snel vergeten. Risen 3: Titan Lords gaat namelijk niet meer verder met het piratenbestaan van deeltje twee, en om daar zeker van te zijn hebben wij enkele uren aan het nieuwe spel van Piranha Bytes.

    Terug naar de roots dus. En daar zullen heel veel fans blij mee zijn. Ondanks onze positieve recensie van Risen 2: The Dark Waters kreeg het spel niet veel steun van Gothic- en Risen liefhebbers. Het piratenthema paste niet bij de geest van de franchise en ook de combat was niet best.

    Het verhaal van Risen 3

    Werk aan de boeg dus. De bèta die wij spelen zit niet aan het begin van het spel, maar juist ergens verderop. Dit om ons een goede indruk te laten krijgen van de spelmechanismen en de wereld. Het verhaal krijgt even wat minder aandacht.

    Maar om je toch een indruk te geven; je wordt als jonge krijger aangevallen door de zogenaamde schaduwen en verliest je ziel. Ja, dat is niet best inderdaad. Gelijk weet hij het. Hij moet de wereld behoeden voor de toekomstige aanvallen van de schaduwen. Hij besluit de verbannen magiërs in Taranis te vinden, in de hoop om hulp te krijgen.

    Nee, het is niet een bijzonder goed verhaal en al gauw in het spel weet je dat het niet alleen daar om gaat.

    Indrukwekkend spelwereld

    Het gaat namelijk om de spelwereld van Risen 3, die op het eerste gezicht er prachtig uitziet. In de bèta arriveerden wij in Taranis, het eiland van de donker en bliksem. En dat hebben we geweten. Voor een role-playing game die ontwikkeld is voor de Xbox 360, PC en PlayStation 3 ziet het er waanzinnig uit. Wat een mooie details.

    Maar dat is niet alles. De wereld leeft. En dat maakt het allemaal zo aantrekkelijker. Al gauw kom je erachter dat ieder persoon op het eilandje zijn of haar eigen verhaal heeft. Ze mopperen, roddelen met jou over andere mensen en zijn ieder met hun eigen dingetje bezig.

    Dat gebeurt niet vaak. In veel role-playing games zie je toch dat iets van drie à vier mensen iets te zeggen hebben, en dat de rest alleen ‘hallo’ tegen je kunnen zeggen. Hier niet. Hier hebben ze allemaal wat te melden.

    Een overvloed aan quests

    En of ze allemaal wat te melden hebben. En ze moeten allemaal wat van je. Elk persoon heeft wel een opdracht, dus je zult bij aankomst in het hoofdkwartier van de magiërs al gelijk iets van twintig quests in je logboek hebben.

    Zijn het er te veel? Ja. En het overzicht mist. Je raakt al snel in de war welke quests je eerst wil doen en welke je pas later wil afmaken. De meesten zijn ook nog eens niet verbonden met elkaar, wat ervoor zorgt dat je gauw niet meer weet welke quest waarover ging. Dat mocht wat minder, Piranha Bytes.

    Inhoudelijk gezien zijn er quests die er bovenuit steken en enkele die het echt niet waard zijn. Laten we – puur om te lachen – een hele bizarre nemen. We komen aan bij een huisje, waar vrouwlief zeikt over haar man, maar ze heeft nog meer te zeiken over een vreemd hard geluid achter haar huis.

    Ze weet niet wat het is. Dan denk je: "Oef, dat kan nog wel eens pittig worden. Straks is er een gat in de grond waar allemaal vervelende beesten in zitten?" Maar nee hoor, er blijkt een gordeldier achter het huis te zitten. Kant en klaar. Een kleine zwiep en hij is dood. Quest voltooid.

    Het verbeterde combatsysteem

    Gelukkig is eerdergenoemd voorbeeld niet representatief voor de rest van het spel. Want er is veel te doen en veel te vechten. En dat laatste is datgene waar de fans zo bang voor zijn: het kan nog wel eens flink tegenvallen.

    Maar dat doet het niet. Het eerste half uur zul je je nog moeten wennen aan het vrij snelle systeem, maar al gauw zul je merken dat timing het allerbelangrijkste is. Je kunt je zwaard inhouden om een zware aanval te doen, of je kiest ervoor om snel achter de vijand letterlijk te duiken om vervolgens een paar harde tikken te geven.

    Het is ietwat houterig, al slaagt het de test met een 6.5, zeg maar. Het doet je denken aan een kruisring tussen The Witcher 2 en Dark Souls, alleen wat makkelijker dan laatstgenoemde uiteraard.

    Hoofdpersoon heeft een kutstem

    Een flinke opluchting dus. Als je eenmaal klaar bent met vechten zul je op den duur weer iemand tegenkomen en met diegene praten. Nu komt het allervervelendste: de voice acting is weliswaar erg goed…

    … behalve die van de hoofdpersoon. Wat een ongelofelijk vervelend, chagrijnige stem heeft die man toch. We snappen dat het een stoere stem moet hebben, maar dat kan echt minder schoor en ook minder met het idee dat onze held een avond eerder gebroken glas in zijn achterste heeft gekregen.

    Voor zover beter dan het vorige deel

    Afgezien van het eerdere geklaag en enkele bugs en glitches (een compagnion die niet mee wil lopen, animaties die niet super zijn), kun je zeggen dat Piranha Bytes met Risen 3 de weg omhoog heeft gevonden. Een klassieker wordt het spel absoluut niet, maar wel een zeer degelijke role-playing game.

    In de recensie zul je uiteraard te horen krijgen hoe het verhaal uiteindelijk is en of de spelwereld inderdaad zo geweldig blijft. We zijn benieuwd.

    Risen 3: Titan Lords

    Verkijgbaar vanaf 15 august 2014

    Meer over deze game

    © 2005 - 2020 XGN B.V. Alle rechten voorbehouden.