Column: Een duizend euro budget voor LEGO en games zorgt voor keuzestress

Stel je voor: het budget is duizend euro om te besteden dit najaar tijdens Black Friday en de feestdagen. Wat vraag je dan? Ik weet in ieder geval wel dat ik flink getriggerd wordt. Zo bezocht ik onlangs de LEGO Stores in Amsterdam, Leidschendam en Utrecht en daar staat één LEGO set groot te pronken: Death Star. Dat grijze monster vol details. Duizend euro. Bam.

En eerlijk? Het kwijl loopt dan wel een beetje in de mond. Want je ziet die lasers, die minifigs, al die kamers en dan denk ik toch al heel snel: ik wil dit bouwen. Niet dat ik er tijd voor heb, maar dat maakt niet uit. Het ziet er zó gaaf uit dat je denkt: dat moet ergens in mijn woonkamer staan. Al is er toch al snel een reality check.

Want er zijn rekeningen die nog betaald moeten worden en op de een of andere manier gaan er altijd dingen in deze tijd van het jaar stuk. Zo loopt er ineens een vreemde kat in en een uit, door ons luik waar je alleen met chip naar binnen kan. We hebben een nieuwe nodig, dat kost 130 euro.

Toch blijft het knagen. Want ergens in je achterhoofd klinkt dat stemmetje: “Je leeft maar één keer.” Maar dat stemmetje heeft duidelijk nooit rekeningen betaald, dus ik probeer er niet te veel naar te luisteren.

Als ik eerlijk ben, zou ik liever allemaal kleinere cadeaus krijgen. Tien sets van honderd euro, bijvoorbeeld. Dan heb je wat te bouwen, wat te showen én wat te sparen.

De LEGO Yoshi-set lijkt me geweldig. Die is lekker kleurrijk, doet me denken aan mijn jeugd en het is ook een set die je neer kunt zetten zonder dat het halve huis in beslag wordt genomen.

Of wat te denken van een Botanical Collection set? Want ja, ik ben inmiddels op een leeftijd dat ik dat soort dingen “chic” begin te vinden. Dat is geen grap, want een LEGO orchidee of bonsai is best mooi om in de woonkamer te zetten zonder dat je meteen denkt: dit is speelgoed. Toch? En ik heb echt een zwak voor de Vrolijke Plantjes. 

En als ik dan toch bezig ben met kleinere sets: ik wil heel graag Gizmo van Gremlins. Want kom op, dat is gewoon pure jaren tachtig-magie in blokjesvorm. Die set is om op te vreten, zo leuk!

Toch blijft LEGO maar een deel van alle verleidingen. Want diep vanbinnen ben  en blijf ik een gamer in hart en nieren. En dus hoort er ook een game in het winkelmandje. De nieuwe Call of Duty bijvoorbeeld, Black Ops 7, wil ik bijvoorbeeld graag spelen. Hoe hersenloos het soms ook voelt, het blijft een guilty pleasure van me. Een beetje schieten, een beetje ontploffen, even nergens aan denken.

Tegelijkertijd voelt het soms dubbel. In een wereld waar het nieuws dagelijks vol staat met ellende, lijkt urenlang digitaal oorlogje spelen een soort escapisme dat wringt.

Maar goed, soms heb je dat ook gewoon even nodig. Niet alles hoeft diep of betekenisvol te zijn. Soms is ontspanning gewoon... ontspanning.

Los van Black Friday en Cyber Monday, ben ik jarig op 5 december. Ik heb dus écht recht op cadeaus! Maar dubbele feestdagen zorgt ook voor dubbele keuzestress als mensen vragen wat ik wil hebben.

Wordt het een LEGO-set of toch een game? Of gewoon een envelopje met geld, zodat ik zelf kan bepalen wat het wordt?

De grap is: ik maak er een heel drama van, maar uiteindelijk krijg je toch nooit alles. Misschien een setje hier, een game daar, en een sok met pepernoten erin. En weet je wat? Dat is ook prima. De voorpret, het dromen over wat je zou kunnen vragen, is eigenlijk het leukste deel. Gewoon een beetje kind zijn en fantaseren dus!

Waar maak ik me eigenlijk druk om? Alsof iemand serieus duizend euro aan cadeaus voor mij gaat uitgeven. Hahaha. Nee hoor, dus ik blijf lekker bij dromen. Maar ach, dromen is gratis en zolang de LEGO Death Star nog in elke etalage staat, blijf ik even nog even kwijlen. Dat mag met elk budget.