Op 2 februari komt Diluvion uit voor PC en Mac, een game die zich qua genre niet gemakkelijk in een enkel hokje laat plaatsen. Volgens de ontwikkelaar van de indiegame, Arachnid Games, is het een singleplayer actie-exploratie avontuur dat role playing game-elementen aan boord heeft. Het geheel is een 20 euro kostend duikparadijs waarin je een onderzeeër bestuurt. Dit doe je niet als een kip zonder kop, want er zit een behoorlijk uniek verhaal achter, waar Diluvion ook gelijk voor geprezen mag worden.

Wraak van de goden

Je zit niet voor niets mijlen diep in één van de gevaarlijkste omgevingen die je je maar kan bedenken. De mensheid is namelijk bestraft door de goden, omdat er maar vrij weinig goeds in de karakters van mensen te vinden was. Deze almachtige figuren hebben de planeet onder water doen lopen, met een oneindig dikke ijslaag erboven zodat ontsnapping niet mogelijk was. Er mag van geluk gesproken worden dat één van deze goden medelijden had en een redding verstopte in de diepste krochten van de wateren, genaamd de Endless Corridor.

Dit is het gedeelte waar jij als speler bij komt kijken. Als speler moet je met man en macht naar het geheim zoeken om de bevroren gevangenis op te laten heffen en het leven boven water weer mogelijk te maken. Tijdens je ongeveer 8 tot 10 uur durende reis, maak je kennis met alle soorten drama die zich maar af kunnen spelen. En dat is vooral in de positieve zin.

De hierboven genoemde rode draad neemt je mee op een verhaal dat geen gesproken dialoog kent, maar alsnog behoorlijk meeslepend is. De geschreven teksten zitten vaak inventief in elkaar en weten meer dan eens een glimlach op je gezicht te toveren. Vele interessante ontmoetingen maken dat jij door wilt gaan, op zoek naar iedereen die wel iets aan gespreksstof heeft. Toch zal je goed moeten speuren, want de oceaan verbergt eenieder die niet gevonden wil worden.

Diluvion Review city

Stille wateren

Dat exploratie een grote rol speelt, is bij Diluvion niet te ontkennen. Grafisch gezien is het een prachtplaatje, waardoor het geen straf is om rond te blijven dolen. Ook al heerst er vaak een serene stilte en verwacht je in de oceaan niet altijd iets tegen het lijf te varen, er valt genoeg boeiends waar te nemen.

Als je je moet voorstellen hoe het algemene decor van Diluvion eruit ziet, dan kan je het beste denken aan de onderwater wandelingen van de horrorgame Soma in combinatie met de introductie tot het Rapture van BioShock. Een ijzersterke eigenschap van het spel is dan ook gelijk de sfeer die je proeft. De mysterieuze duisternis en de angst voor het onbekende zorgt er dan ook voor dat je vaak op het puntje van je stoel zit en door blijft spelen.

Naast de diepe troggen, scheepswrakken en lichtgevende flora die van de buitenwereld worden gescheiden door gigantische ijsplaten, kent Diluvion ook een heel ander aanzicht. De mensheid heeft zich namelijk aan weten te passen aan de omstandigheden en is kolonies gaan vormen. Ploegend door het water heen kom je zo nu en dan bakens van hoop tegen in de vorm van dorpen, steden en toevluchtsoorden. Weet je je schip hieraan vast te koppelen, dan maak je kennis met de plaatselijke bevolking in wel een heel unieke stijl.

Een andere kijk

In Diluvion bestuur je onderzeeër door de 3D-omgevingen door middel van third-person view, maar zodra je aan iets koppelt weet het spel je op een ander palet te trakteren. Zo is het interieur van gebouwen en boten geheel in 2D-tekeningen vormgegeven, die zowel stijlvol als tijdloos zijn. In deze gebieden zijn vaak NPC’s te vinden die je iets aan te bieden hebben. Intrigerende dialogen, quests, nieuwe koopwaren, personeel en ook upgrades komen in grote getale aan bod.

Hiernaast zit er nog een andere interactieve bedoeling aan deze omgevingen vast. Zo liggen er vaak verstopte kisten en tonnen in de appartementen, waaruit een hoop handige voorwerpen tevoorschijn komen. De items zijn bedoeld om een zekere markteconomie aan te sporen en je goed na te laten denken over wat je precies nodig hebt. Het is vaak niet de optie om zowel een voorraad voedsel binnen te slepen als tegelijkertijd wat kogels in te slaan.

Diluvion Review 2D

Meer diepgang dan de oceaan

Wat je merkt tijdens het spelen, is dat al deze eerder genoemde elementen solide in elkaar zitten en samenhangen. Zo heb je bijvoorbeeld torpedo’s nodig om een opdracht heelhuids uit te voeren, maar om weer van dat grove geschut gebruik te maken moet je nieuw personeel inhuren, dat betaald moet worden door middel van plundertochten. Hierdoor krijg je een vicieuze cirkel van activiteiten die je moet ondernemen, om uiteindelijk de felbegeerde verbeteringen voor je onderzeeër binnen te slepen. Op unieke wijze worden hierdoor namelijk nieuwe gedeeltes van de wateren voor je vrijgespeeld.

Zo bestaat de game in principe uit een drietal vrij grote gebieden die als een levelsysteem na elkaar te bereiken zijn, maar dan ook letterlijk. Zo is elk van deze anders uitziende maps weer een stuk dieper dan de vorige en alleen te bereiken met de benodigde upgrades aan je schuitje. De onderzeeër moet namelijk steeds een sterkere hull hebben om de druk van de diepere omgevingen te weerstaan, anders is het snel einde oefening. Bovendien moet je ook de kanonnen van je schip zo nu en dan bijspijkeren en verbeteren, want naarmate je dichter bij de Endless Corridor komt, wordt ook de moeilijkheidsgraad van het spel steiler.

Niet voor de landrotten

Per diepte heb je heel andere gevaartes voor de boeg. Waar je eerst vooral tegen piratenschepen strijdt, krijg je later vreemde levensvormen voor de kiezen. Afhankelijk van welke onderzeeër je aan het begin gekozen hebt, zal je behoorlijk wat naar de haaien geschoten worden. Vooral bij de paar toffe “bazen” waar Diluvion mee op de proppen komt, is er zeker een uitdaging mee gemoeid.

De combat van het spel is samen te vatten als een realtime zeeslag. Net als elke andere shooter, schiet je gewoon op je gewenste doel, maar in de contreien van Diluvion moet je er ook rekening mee houden dat je niet in de open lucht bent. Zo moet je altijd de bewegingen van je vijand goed in de gaten houden en vooral voorspellen waar je heen moet knallen om de tegenstanders te doen zinken. Hoewel er na verloop van tijd handigheid ontstaat hierin, moet je ook nog andere dodelijke obstakels overwinnen.

Naast bedreigingen in de vorm van vijanden, zijn er ook andere factoren waar je rekening mee moet houden. De zuurstof kan namelijk opraken, de bemanning kan verhongeren en er kunnen zelfs matrozen het leven laten door deuren te openen in de 2D-interieuren. Er moet zelfs rekening gehouden worden met de spanning tussen de touwen om je aan een capsule te koppelen! Als dat nog niet alles is, zijn er ook nog sterke waterstromingen, die je zonder pardon tegen de rotsen smijten als je niet genoeg tegenstuurt.

Diluvion Review baas

Zonder crew geen kracht

Over het varen gesproken, dat is nog wel een vakmanschap an sich. Het is even om onder de knie te krijgen, maar je moet steeds wisselen tussen verschillende versnellingen en altitudes die aangetoond worden op een soort van roer. Mocht je een extra sprintje willen trekken, is daar ook de Overdrive-stand die voor een korte periode de onderzeeër extra vaarkracht geeft. Alhoewel dit in het begin van het spel nog steeds erg traag aanvoelt, krijg je de mogelijkheid om deze en andere features van je duikboot flink op de schop te gooien.

Bij dit aspect van de game komt het RPG-systeem om de hoek kijken. Jouw onderzeeër is namelijk als een mini-gemeenschap verdeeld in verschillende secties, die elk weer invloed hebben op hoe goed voorbereid jouw voertuig is. Zo is er een cabine met het roer, een sonar-ruimte, een geschutskoepel, torpedokamer en een slaapkamer, en elke sectie is gekoppeld aan bepaalde kwaliteiten zoals sterkte en perceptie. Worden deze attributen beter, dan zullen ook de afzonderlijke functies van je duikboot hetzelfde lot ondergaan waardoor bijvoorbeeld schoten accurater worden en de sonar een groter bereik krijgt.

Om deze statistieken te beïnvloeden, kan je bemanning inhuren door kroegen langs te gaan en scheepswrakken door te speuren. Zij vragen hiervoor wel een zakcentje en hebben invloed op hoe snel jij door je voorraad scheepsbeschuit heen bent. Ontwikkelaar Arachnid Games heeft goed in de gaten gehad hoe je deze verbanden moet leggen om de overlevingsdrang tot het einde te behouden. Helaas heeft de studio ook een paar kleine steekjes laten vallen, die niet bij iedereen in goede aarde zullen vallen.

Om rekening mee te houden

Wat je regelmatig in de game tegenkomt, zijn fouten in de opmaak van het dialoog. Zo is de balk van de tekstachtergrond opeens voor de letters geplakt, waardoor lezen onmogelijk is geworden. Daarnaast gaat het saven van het spel niet altijd even lekker, waardoor je soms op heel andere punten terecht komt dan waarop je opgeslagen hebt. Ook zit het zwaartekrachtveld langs de wereldgrenzen behoorlijk tegen, waardoor je op heel irritante wijze geen controle meer hebt over je onderzeeër.

Het laatste punt dat te benoemen valt is niet zo zeer kritiek, maar eerder een waarschuwing. Zo is het spel niet weggelegd voor de spelers die er niet tegen kunnen om een tijd doelloos rond te varen. Diluvion houdt maar heel weinig je handje vast en dat resulteert zo goed als altijd in het kwijt raken van de weg, zoals het eigenlijk hoort in de gigantische duistere oceaan. Er wordt soms maar vaag een pad of hint gegeven waar je heen moet, maar de exploratie en waardering van deze charme is geheel op jezelf aangewezen.

Diluvion Review cockpit

Geen water te diep

Als je alle punten van de Diluvion review op een rijtje zet, is er eigenlijk niets anders te concluderen dan dat er enorm veel enthousiasme bij de game boven komt drijven. Spelers die de instapdrempel weten te overbruggen, maken kennis met zo’n tien uur aan diepzeefantasieën.

Er is met dit spel een zeer artistiek product neergezet, dat 2D- en 3D-gameplay aan elkaar koppelt en vooral met elkaar laat samenwerken. Diluvion is met zijn sterke verhaal, uitdagende gameplay, sfeervolle omgevingen en diepgang werkelijk waar een rots in de branding voor games met een onderwater setting!