Warhammer 40.000 Mechanicus Review - Religieuze technofanaten versus gewapende ondoden

    De Warhammer serie heeft heel veel videogames voortgebracht. Sommigen prima, maar velen vooral in naam een echte Warhammer game. Met Mechanicus heeft Bulkward Studios een nieuwe poging mogen wagen om de complexiteit en sfeer van het Warhammer 40K universum over te brengen naar het scherm. Met het turnbased tactische speltype zit het alvast goed, maar kan de game ook de sfeer van een gespannen avond over het speelbord oproepen?

    Religieuze techno-fanaten laten dode planeet ontwaken

    Het basis-verhaal van Warhammer 40K: Mechnicus is in ieder geval interessant. Als speler neem je de rol aan van Magos Faustinus, een vooraanstaand lid van de Adeptus Mechanicus. Zij zijn de religieuze priesters van Mars die het alleenrecht hebben op het gebruik maken technologie. Faustinus vertrekt met zijn ruimteschip, oftewel kerkgebouw naar de planeet Silva Tenebris om een eeuwenoud noodsignaal te onderzoeken. Eenmaal aangekomen op de planeet vindt hij niets anders dan tombes van een lang uitgestorven ras, de Necros. Helaas blijken de Necros niet zo dood als gedacht, maar slechts in een sluimertoestand te verkeren en de aankomst van Faustinus start een proces van herontwaken. Wat volgt is een race tegen de klok voordat de Necros tot volle ontwaking komen.

    XCom maar dan anders

    Wie turn-based tactische gameplay zegt, komt al snel uit bij XCom, de meester van het genre. Ook bij Warhammer 40K: Mechanicus ontkomen we niet aan een vergelijking met deze topper. Mechanicus heeft geen basis die je kan ontwikkelen of een research afdeling waar je nieuwe technologieën kan onderzoeken. De basis van Mechanicus is het ruimteschip waar Faustinus en zijn raad van mede-priesters zitting houden en van waaruit nieuwe missies gestart kunnen worden. Ieder lid van de raad heeft zo zijn eigen insteek op de oorlog met de Necros: de ene is gefocust op het opdoen van kennis, een ander houdt de bevoorrading in de gaten en weer een ander bemoeit zich met de religieuze puurheid van de missies.

    Dit levert een interessant samenspel tussen de diverse facetten van de oorlog en ieder biedt je zo de eigen missies aan waar je uit kan kiezen. Elke missie heeft zijn eigen moeilijkheidsgraad en potentiële opbrengst. Eenmaal een missie gekozen dien je een team samen te stellen. Daarvoor heb je de beschikking over een aantal techpriesters en servitors. Die laatste zijn het voetvolk van de techpriesters en worden oneerbiedig als wegwerp-eenheden gezien. Elke missie levert Blackstone op waarmee je je techpriesters van nieuwe krachten en mogelijkheden kan voorzien. Naast Blackstone kan je ook extra wapens, supplies en andere handigheden verdienen, waardoor je steeds meer mogelijkheden ontsluit om je party beter uit te rusten en samen te stellen.

    Ten aanval!

    Eenmaal op missie arriveer je op een stilistische kaart van de tombe die je wil onderzoeken. De kaart bestaat uit een aantal kamers en gangen daartussen. Elke kamer biedt een kleine uitdaging in de vorm van een korte tekst met een drietal mogelijke acties. Kies je de goede actie, dan kan je daar voordeel uit halen, bijvoorbeeld door het initiatief naar je toe te trekken, of door Combat Points te verdienen (daarover later meer. Heb je pech, dan kan juist de vijand een voordeel krijgen, door dat je bijvoorbeeld schade oploopt of tijd verliest. Ook elke beweging die je op deze kaart doet kost je tijd, en hoe meer tijd je in de tombes spendeert, hoe meer de Necros ontwaken, met alle gevolgen van dien.

    Eenmaal aangekomen op je doellocatie (duidelijk gemarkeerd met een uitroepteken) schakelt de game over naar het slagveld, dat voor XCom spelers direct bekend voor zal komen: een isometrisch overzicht van een locatie met paden en schuilplekken, waarbij jouw teamleden en de Necros het turn-based gevecht aan kunnen gaan. Schuilen doen de techpriesters niet, hooguit gaan ze even achter een muurtje staan. Hurken of liggen is er dus niet bij. Ook de Necrons doen dat niet, dus dat is dan wel weer zo eerlijk.

    Beurtelings mogen de eenheden hun taken uitvoeren en daarbij komt hun arsenaal en hun mogelijkheden om de hoek kijken. Iedere eenheid heeft zijn eigen wapens en opties, maar ook alles heeft zo zijn prijs. Heb je je priester uitgerust met het equivalent van een klappertjespistool, dan zal hij weinig schade aan kunnen richten.

    Zwaardere wapens hebben een prijs in Combat Points, variërend van 1 tot 4 CP (Ja, dezelfde CP die je op de kaart kon verdienen of kwijt raken!) Je moet dus goed overwegen of de inzet van een zwaar wapen waard is om af te vuren. Die Combat Points verdien je door Necrons te verslaan of door strategische punten te bezetten waar deze CP per ronde beschikbaar komen. Hiermee introduceert de game een interessant 'capture the flag' mechaniek, die helaas in de praktijk te weinig uitgewerkt wordt. De Necrons maken zelden gebruik van deze CP en jouw Techpriesters krijgen al snel de mogelijkheid om van grote afstand deze CPs te verzamelen.

    Tijd vordert gestaag

    Iedere ronde die je speelt laat tijd verstrijken. Die tijd wordt constant in beeld bijgehouden en geeft je een gevoel van haast, iets wat vrij bijzonder is in een turn-based spel. De meelopende klok heeft vijf stappen en is de klok rond dan telt een teller op. Bij 1 is er nog niet zo veel aan de hand, maar bij 2 en 4 worden de Necrons echt wakker en krijg je meer vijanden voorgeschoteld. Bij een simpele missie is dat nog niet zo'n probleem, maar heb je een missie met een wat uitgebreidere kaart en meerdere confrontaties voordat je je einddoel bereikt hebt, dan kan dat nog wel oplopen, met steeds meer Necrons (en dus tijdsverlies!) tot gevolg. Heb je je missie uiteindelijk tot een goed einde gebracht, dan telt de gespendeerde tijd mee in de klok die bijhoudt in hoeverre de planeet ontwaakt is. Bij 100% is de tijd op en word je onherroepelijk geconfronteerd met de grote eindbaas der Necrons.

    Bugs, overal bugs!

    Voordat je zover bent heb je al ruim 30 missies uitgevoerd en heb je je team zodanig opgewaardeerd dat je de meeste missies met twee vingers in de neus uit weet te spelen. En dat is meteen een van de grootste manco's: Mechanicus is te makkelijk. Al ruim rond de helft van het spel ben je zo overweldigend sterk geworden dat de game eigenlijk geen uitdaging meer vormt. Daardoor is er weinig noodzaak om diverse tactieken en strategieën uit te proberen. Dat is jammer, want de game biedt daar heel veel mogelijkheden toe. De spanning die de game probeert op te bouwen met de constant oplopende klok mist zijn uitwerking. Al ruim voor deze de 70% gehaald heeft verlang je naar het eindgevecht en doe je geenszins je best meer om die missies zo snel mogelijk af te ronden. Ook de fijnere details van de uitrusting van je Techpriesters gaan verloren als je eenmaal een winnende combinatie hebt weten te vinden.

    Wat nog veel storender is, is dat de pre-lanceringsversie die wij te spelen kregen vol zat met bugs. Dan bedoelen we niet de ingame scarab-eenheden die de Necros vergezellen, maar echte gamebrekende bugs. Diverse opties in het spel (speciale spells die je kan gebruiken in de gevechten) leverden gamecrashes op, waardoor deze opties niet te gebruiken waren. Ook irreguliere crashes vergalden het spelplezier, zeker als je bedenkt dat een missie soms tot een uur in beslag kunnen nemen. Om dan telkens beducht te moeten zijn op crashes komt het spelplezier niet ten goede. Of deze problemen met een day one patch geadresseerd zullen worden is nog niet bekend, de ontwikkelaar was nog niet in staat hier uitsluitsel op te geven.

    Warhammer 40.000 Mechanicus Review - Veel sfeer maar maakt de potentie niet waar

    Sfeer heeft Warhammer 40.000 Mechanicus meer dan voldoende. De verschillende Techpriesters bekvechten in typische Warhammer taal met quotes uit de scripturen en halve machinetaal, de tombes ademen een heerlijk verdorven sfeer en de beschrijving van de locaties doet je geregeld medelijden hebben met je missieleden. Ook de uitwerking van het levelsysteem waarbij je je teamleden kan opwaarderen en uitrusten met een grote diversiteit aan wapens en support-onderdelen nodigt uit tot experimenteren en variëren. Helaas is dat als je de missies in duikt totaal overbodig.

    De eerste missies zijn nog best pittig, maar al snel zijn jouw teamleden zo overweldigend sterk dat geen enkele missie nog een echt probleem vormt. Dat is bijzonder jammer, want alle ingrediënten zijn aanwezig om van Mechanicus een uitdagend spel te maken waarin de alles overheersende klok je gedurende de vele uren gameplay blijft achtervolgen, waardoor elke actie gevolgen heeft voor het totale spelverloop.

    De console editie die wij mochten testen bevat ook de Heretek DLC, een 200 pagina's dik digitaal artbook en een digitale soundtrack, waarmee het totaalpakket prima compleet is.

    In de buggy staat die wij gespeeld hebben kunnen we Mechanicus helaas echt niet aanbevelen. Daarvoor gaat er gewoon te veel mis. Mocht de ontwikkelaar de diverse bugs nog weg weten te spelen dan blijft een prima game over, waarbij het aan te raden is om op een hogere moeilijkheidsgraad te spelen. Dat is waar Mechanicus echt de gameplay van het bordspel weet te benaderen en je het gevoel krijgt dat elke stap telt. Dit is de reden dat deze game nu een onvoldoende scoort, ondanks de vele positieve punten. Mochten de bugs opgelost worden, tel dan gerust een 3-tal punten bij deze score op.

    5

    De plus- en minpunten

    • Uitstekende Warhammer 40K sfeer
    • Uitgebreide campagne
    • Veel tactische mogelijkheden
    • Wordt snel te makkelijk
    • Bugs

    Warhammer 40,000: Mechanicus

    Verkijgbaar vanaf 15 november 2018

    Meer over deze game
    x

    © 2005 - 2020 XGN B.V. Alle rechten voorbehouden.