Omen of Sorrow Review - Flink matten

    Vampiers, weerwolven, demonen en Quasimodo? Het lijkt erop dat één van die karakters niet thuishoort in het rijtje, maar bij Omen of Sorrow zit je toch helemaal goed. Een vechtgame waar allerlei mythische wezens en figuren uit boeken en films stappen voor een flinke matpartij. Of die matpartij ook goed is, lees je in de Omen of Sorrow review.

    Omen of Sorrow probeert eigenlijk een twist aan het vechtgenre te geven met bijzondere personages die rechtstreeks uit de gothic-lore lijken te zijn gestapt. Een vergelijking met Killer Instinct is dan al snel gemaakt, maar Omen of Sorrow gooit het echt over haar boeg. In hoeverre de game dat lukt dan.

    Van Frankenstein tot de Notre-Dame

    De titel probeert met het gigantische scala aan horrorpersonages uit diverse boeken en films een kleurrijk pallet van karakters neer te zetten. Weerwolven, het monster van Frankenstein, ghouls, demonen en zelfs de gebochelde klokkenluider van de Notre-Dame; ze zijn aanwezig en jij kan ze kiezen om mee te vechten.

    Op het eerste gezicht lijkt dat dan ook fantastisch, tot je ziet hoeveel personages ontwikkelaar AOne Games daadwerkelijk in Omen of Sorrow heeft gestopt. Slechts elf. Dat is simpelweg te weinig om de game lang interessant te houden. En dat is jammer, want de vechtersbazen hebben ieder een uniek en diepgaand vechtsysteem.

    Omen of Sorrow Review

    Knokken maar

    Een voorbeeld daarvan is de mummie Imhotep, waarvan de beide gedeeltes van zijn lijf slechts zijn verbonden met een beetje zand. De mummie kan dan ook langer worden en zo dichterbij zijn tegenstander komen om een flinke schop uit te delen. Of Zafkiel die uit het niets een lichtgevend zwaard tevoorschijn kan toveren en zo iemand in de rug kan steken.

    Verwacht geen hoogstaand en dynamisch vechtsysteem als in Soul Calibur VI of Mortal Kombat, want Omen of Sorrow houdt het simpel. Heel simpel. De game kent slechts een paar combo’s waarmee je de tegenstander flink wat schade toebrengt. Dit maakt de vechttitel toegankelijk voor nieuwkomers in het genre, evenals oudgedienden.

    Het is dan alleen jammer dat je bij de singleplayer en de arcade modus wel erg simpel langs alles en iedereen komt. Vijanden vallen sporadisch aan, terwijl sommigen zich alleen richten op het blokkeren van jouw aanvallen. Een makkelijk instapniveau is natuurlijk wenselijk, maar als je na twintig potjes nog steeds iedereen met het grootste gemak uitschakelt, is het niet leuk meer.

    Omen of Sorrow Review

    Agressie loont

    Wat wel leuk is aan Omen of Sorrow is dat de game een systeem hanteert wat rechtstreeks uit Bloodborne komt. Als je geraakt wordt door een vuist of een knie dan kan je direct terugslaan en een gedeelte van je verloren leven terugkrijgen. FromSoftwares titel nodigt daarmee uit om agressiever te spelen en in Omen of Sorrow geldt hetzelfde principe. En net zoals bij die andere game werkt het hier ook uitstekend.

    Het betekent dat het einde van een ronde niet snel dichterbij komt als je een paar flinke petsen hebt ontvangen. Snel herstellen en terugslaan om weer wat leven te krijgen en achter je tegenstander aan te gaan. Dit kan het verschil zijn tussen een ronde winnen of verliezen.

    Dode werelden

    Die rondes spelen zich natuurlijk af in diverse regionen die regelrecht uit de boeken van Mary Shelley en andere horrorschrijvers zijn gepikt. Een duistere begraafplaats of zelfs het binnenste van de Notre-Dame; het is allemaal direct herkenbaar. De vechtarena’s zijn dan ook divers, maar ga niet uit van de schitterende werelden van Mortal Kombat die daadwerkelijk leven en dat ook uitstralen.

    Zoiets had uitstekend gewerkt in Omen of Sorrow, een bepaalde interactiviteit met de omgevingen. Takken die je tegenstanders vasthouden of een graf waar jij je vijand inschopt. Helaas zit het er niet in en dat is wel meer het geval met Omen of Sorrow. De game heeft veel leuke ideeën, maar de uitvoering weet niet te overtuigen.

    Omen of Sorrow Review

    Meerdere modi

    Tijdens de gevechten merk je dit ook. De strijd moet intens zijn en er moet bloed vloeien met zulke personages, maar het geweld valt juist wat tegen. Verder valt het trage tempo van de personages ook al snel op. Je rent niet even naar de andere kant van het gebied om je vijand neer te hoeken, maar loopt tergend traag naar je levende boksbal toe.

    Dit wordt dan wel weer enigszins goedgemaakt door de uitstekende multiplayer modus waarin je toch lekker tegen andere mensen kunt knokken. Voor de liefhebbers van een avondje bankhangen en een onderlinge strijd ben je bij de versus modus van Omen of Sorrow dus aan het juiste adres.

    Omen of Sorrow Review

    Omen of Sorrow Review - Potentie niet waargemaakt

    Ondanks het feit dat er meerdere modi in Omen of Sorrow zitten en elk personage een uniek vechtsysteem heeft, valt de game toch tegen. Het spel heeft meerdere leuke ideeën, maar de uitvoering is minder. Daarnaast heeft Omen of Sorrow te weinig personages om lang fris te blijven en is de game ook té makkelijk om spannend te blijven. Zonde voor een game met potentie.

    5

    De plus- en minpunten

    • Personages met uniek vechtsysteem
    • Meerdere modi
    • Bloodborne-achtig systeem
    • Traag
    • Lange laadtijden
    • Erg makkelijk
    • Weinig personages

    Omen of Sorrow

    Verkijgbaar vanaf 6 november 2018

    Meer over deze game

    © 2005 - 2020 XGN B.V. Alle rechten voorbehouden.