Dungeon of the Endless Review - Eindeloos dwalen

    Weet je wat de betekenis van krankzinnigheid is? Steeds eindeloos hetzelfde blijven doen en telkens een ander resultaat verwachten. Dungeon of the Endless zou bijna onder die noemer vallen, maar dan onder het positieve aspect ervan: krankzinnig enerverend. Hoe dat kan? Lees het in de Dungeon of the Endless Review.

    Een ontsnappingscapsule schiet uit een ruimteschip. Jij zit erin, samen met een ander te kiezen personage. Waar je landt, is maar de vraag. Wat je moet doen is overleven op de planeet onder je, waar allerlei gespuis ronddwaalt en jij een kristal moet bewaken. Tegelijkertijd moet je proberen het einde van het level te halen, waar jij dat eerdergenoemde kristal heen moet begeleiden.

    Dungeon of the Endless Review

    Té makkelijk?

    Het klinkt cryptisch en enigszins is Dungeon of the Endless ook zo. Verhaaltechnisch moet je er niet veel van verwachten, maar daar gaat het ook niet over. Het gaat over de twee personages die je aan het begin van een level kiest, waar je hopelijk het einde van de game mee gaat halen. Maar de vraag blijft echter: wat is Dungeon of the Endless nu?

    Amplitude Studios titel is een mengeling tussen een tower-defense game en een dungeon crawler. Jij zal met je personages het labyrint van duistere tunnels en mysterieuze kamers moeten verkennen, waarbij je steeds monsters tegenkomt die je zal moeten uitschakelen. Het uiteindelijke doel is zoals wij al beschreven: er is een groot kristal dat je personage naar het einde van het level moet dragen.

    Het eerste wat opvalt zijn de twee moeilijkheidsgraden die je aan het begin van Dungeon of the Endless ziet: té makkelijk en makkelijk. Mede hierdoor word je flink op het verkeerde been gezet, want hierdoor denk je al snel dat deze game een eitje wordt. En juist dan laat Dungeon of the Endless zien wat het in huis heeft.

    Dungeon of the Endless Review

    Steile leercurve

    Want Dungeon of the Endless is allesbehalve makkelijk. Niet alleen de moeilijkheidsgraad liegt over wie het is, ook de game zelf heeft een ontzettend steile leercurve. Vanaf het begin is er namelijk niet geheel duidelijk wat je nu precies moet doen. Er zit een tutorial verstopt in het menu, waar je een beetje mee op weg kan, maar daar blijft het ook wel bij. Dungeon of the Endless wordt dan al snel een trial and error spel. Maar dat is allesbehalve erg.

    Voordat je aan het kristallopen begint, zal je namelijk drie bronnen moeten verzamelen en wijs verdelen. Dit zijn industrie, wetenschap en voedsel. Met industrie kun je turrets bouwen, die een kamer kunnen beschermen; via wetenschap is er de mogelijkheid om nieuwe gebouwen of turrets te creëren; voedsel is essentieel voor het genezen van je twee personages. Naast die drie bronnen is er ook nog Dust.

    Dit gele stofje is het allerbelangrijkste, aangezien het rechtstreeks uit jouw kristal komt. Hiermee kun je kamers oplichten, zodat er geen monsters meer spawnen en kun jij er je verdediging neerzetten. Geen Dust betekent een ontdekkingsreisje door de kerker. Word je kristal aangevallen en verlies je Dust? Dan kun je minder kamers verlichten en krijg je ook minder binnen van de drie bovengenoemde bronnen.

    Dungeon of the Endless Review

    Binding of Isaac

    Elke keer als je opnieuw begint, kom je in een random gegeneerde kerker te recht. Het deed ons denken aan Binding of Isaac, en Dungeon of the Endless heeft meer raakvlakken met die game. Zo kun je een merchant tegenkomen, waar je spullen kunt kopen. Power-ups zal je niet vinden, maar wel andere personages die je mee kunt nemen op je reis. En er zijn ook artefacten, waarmee je allerlei aspecten van je personages en gebouwen mee kunt upgraden.

    Tussen het einde van Amplitude Studios game en jou zitten twaalf vloeren en elke playthrough is dus anders. De minimalistische doch fantastische retro-stijl past perfect bij de titel, evenals de muziek op de achtergrond. Puntje van kritiek bij deze visuele aanpak, is het feit dat je soms niet precies weet wat er nu allemaal gebeurd op je beeldscherm. Dat komt vooral voor als er meerdere tegenstanders over je beeld dartelen.

    Maar de hamvraag blijft: is Dungeon of the Endless leuk? Het antwoord is ja. Het verzamelen van de drie bronnen, het verkennen van kamers en een strategisch plan bedenken om het kristal naar de uitgang te brengen, vallen onder de noemer enerverend. Je wilt in ieder geval één keer de hele game hebben voltooid en misschien volgen daarna nog wel meer playthroughs. En voor tien euro, doet Dungeon of the Endless dat erg goed.

    Dungeon of the Endless Review

    Dungeon of the Endless Review – Eindeloos dwalen

    Wij hebben minstens twaalf uur in de Dungeon of the Endless gezien, maar het einde van de game nog niet. En toch beginnen we steeds opnieuw aan onze queeste, want Amplitude Studios titel heeft iets speciaals. Een kruising tussen tactisch denken en het geluk hebben van die random gegeneerde levels. Maar juist door die kruising is Dungeon of the Endless een aanrader voor de korte uurtjes. Eventjes eindeloos dwalen.

    7.5

    De plus- en minpunten

    • Zit strategisch dik in orde
    • Retro-stijl
    • Random gegeneerde levels
    • Steile leercurve
    • Hoeveelheid vijanden op scherm is lastig te zien

    Dungeon of the Endless

    Verkijgbaar vanaf 27 october 2014

    Meer over deze game

    © 2005 - 2020 XGN B.V. Alle rechten voorbehouden.