De ‘Gentle Creature’ die centraal staat is een naamloze vrouw die in een zielloos dorpje in Rusland leeft. Haar echtgenoot zit in de gevangenis voor een moord die hij niet zou hebben gepleegd, iets wat zij stellig gelooft. Als ze op een dag thuiskomt van haar werk en een briefje ziet dat haar pakketje aan hem niet is aangekomen, gaat ze op onderzoek uit. En daar begint de ellende.

Vijandigheid en geen vriendelijkheid

Want A Gentle Creature mag gerust een ellendige film worden genoemd. Van een overvolle bus tot aan het postkantoor, niemand gunt elkaar wat en bemoeit zich met Jan en alleman. Vervloekingen en allerlei verwensingen vliegen in de rondte en iemand die zijn hand uitsteekt om je te helpen, is niet per se te vertrouwen.

In die wereld loopt onze naamloze hoofdpersoon rond; van het postkantoor waar ze wordt weggewimpeld door een vrouw tot aan de gevangenis waar ze het pakketje ophaalt. Zij is dan ook ‘the gentle creature’; de enige die stil is, niet naar anderen snauwt en mensen wegduwt. Hoofdrolspeelster Vasilina Makovtseva doet dat fenomenaal.

A Gentle Creature Review

Corrupte bende

Het maakt niet uit wat haar overkomt, haar gezicht blijft een stalen muur waar je geen enkele glimp van een emotie in ziet. Geen verachting naar de medemens, want ze blijft volhouden in de wereld van A Gentle Creature. Die wereld is namelijk een onuitputtelijke stroom van bureaucratie en eindeloze wandelingen van het kastje naar de muur om enig antwoord te krijgen.

Regisseur en schrijver Sergej Loznitsa maakt van de zoektocht een deprimerende reis door hedendaags Rusland waar sociaal onrecht aan de orde van de dag is en alles en iedereen onbetrouwbaar is, zelfs met intenties die goed bedoeld zijn. Zoals de gevangenismedewerkers die aangeven dat ze haar in de bak kunnen gooien, omdat ze misschien wel iets gevaarlijks in haar tasje vinden. Een tasje dat ze al dertig keer hebben bekeken en het sociale circuit bij de gevangenis perfect beschrijft.

Dramadialoog

Want de gevangenis speelt een grote rol in het leven van meerdere mensen die je als kijker ziet komen en gaan tijdens A Gentle Creature. Behulpzame burgers die de naamloze hoofdrolspeelster willen helpen, maar dat alleen maar doen voor eigen gewin. Iets wat je aan het begin van de reis al ziet tijdens de treinreis naar de gevangenis: de naamloze vrouw krijgt iets aangeboden, maar daar staat natuurlijk wel wat tegenover.

Tijdens deze lange scènes, iets waar A Gentle Creature de hele tijd gebruik van maakt, merk je ook op hoe bizar de dialogen soms zijn. Zo begint een busritje naar huis over een pakketje wat iemands voet raakt en vervolgens krijg je een compleet betoog over het hedendaagse Rusland in vergelijking met Rusland van Stalin. Het zou een gevoel van realisme moeten geven, maar dat werkt niet altijd.

A Gentle Creature Review

Einde klopt niet

Die betogen en meningen zijn nogal lang van stof en zoals wij al vermeldden zijn enkele scènes dat ook. Een simpel taxiritje naar de gevangenis kan binnen enkele minuten worden voltooid, maar door het geratel van de taxichauffeur en het vervolg dat je de naamloze vrouw ook nog een volle minuut naar de gevangenis ziet lopen, kan de film erg langdradig aanvoelen.

Voeg daar ook nog een bijzonder einde aan toe en A Gentle Creature weet eigenlijk niet wat het wil. Het eerste anderhalf uur wekt de film de impressie dat het een realistisch plaatje neerzet van een corrupte en malafide boel in Rusland om die vervolgens volledig om te gooien in een soort droomreeks waarin je eerdere personages ineens aan een soort banket ziet plaatsnemen. Deze stijlverandering past totaal niet bij de film.

A Gentle Creature Review

A Gentle Creature Review – Deprimerende tocht

A Gentle Creature wil een realistisch beeld neerzetten van een corrupte sociale omgeving, waarin een stil wezen op zoek gaat naar antwoorden. De naamloze vrouw is ‘het aardige wezen’, terwijl de rest bedorven en op eigen gewin uit is. Makovtseva zet die naamloze vrouw perfect neer, maar de film voelt op enkele moment erg langdradig aan en het laatste gedeelte past totaal niet bij de stijl van de film. Een groot gemis.