FIFA 08 Review

Iedereen weet ongeveer wat van beide games verwacht mag worden, maar wat zeggen al die cijfers nu eigenlijk? Duizenden echte spelers, bakken met licenties en veel nieuwe opties, maar niets van dit alles maakt duidelijk welke game het fijnste aanvoelt. Om het gevoel van FIFA te omschrijven wil ik het niet hebben over alle feiten en vernieuwingen in FIFA 08. In plaats daarvan wil ik het gewoon eens hebben over mijn ervaringen met EA’s nieuwste voetbalspel.

Been there, done that
De DVD gaat in de console en het bekende EA logo verschijnt in beeld. Geen stem die roept: “ E..A.. Sports, It’s in the Game”! Meteen ga ik aan de knoppen van m’n versterker rommelen en het geluid harder zetten. Voor ik door heb wat het probleem is, galmen de speakers ineens door m’n kamer. Blijkbaar heeft de bekende EA stem een gouden handdruk gekregen en moet FIFA het zonder doen. Na de opties over opslag en autosave te hebben beantwoord, sta ik met Ronaldinho op het veld, één tegen één, met alleen de keeper die het doel bewaakt. Zonder een schot te lossen duik ik het menu in om mijn eerste wedstrijd te spelen. Real Madrid wordt mijn nieuwe favoriet, aangezien de Nederlanders daar goed vertegenwoordigd zijn. Barcelona, de aartsvijand, zal dienen als gewillig slachtoffer. Vol zelfvertrouwen begin ik te spelen op de semi-proffesional moeilijkheidsgraad, tenslotte ben ik een ervaren FIFA speler en verwacht ik niet dat er veel grote veranderingen zijn.
 


Alsof ik weer een F’je ben
In de 13e minuut is het al raak: GOAL! Jammer genoeg was het alleen Barcelona, die door een schitterend schot van Ronaldinho op een 0-1 voorsprong komen. Een beetje teleurgesteld vraag ik me af hoe dit kon gebeuren. Het was geen simpele counter die het eerste doelpunt inleidde, maar een degelijk opgezette aanval waar mijn verdedigers geen raad mee wisten. De A.I. is duidelijk met sprongen vooruit gegaan. Ineens word ik geconfronteerd met een tegenstander die ook daadwerkelijk aan het voetballen is. Nu ik dit weet zal ik beter op m’n tellen moeten passen en mijn gedachten bij het spel houden. Terwijl ik zelf probeer een aanval op te zetten, ontdek ik dat ook de intelligentie van mijn teamgenoten met sprongen vooruit is gegaan. Spelers zullen vrijlopen, de diepte in rennen en zelfs op de bal af gaan, wanneer deze eenzaam voor hun voeten langs rolt. Eindelijk hoef je jezelf niet meer op te winden wanneer een speler domweg niets staat te doen en de bal met rust laat wanneer hij er eigenlijk op af zou moeten springen.

0-2.. Een kopbal van Eto’o blijkt onhoudbaar voor mijn keeper. Als ik opgelet zou hebben, was het nooit gebeurd, maar ik was druk bezig de graphics beter te bestuderen. FIFA 08 is zeker mooier dan zijn voorganger en de spelers zien er op afstand meer uit als echte mensen. De animaties zorgen er ook voor dat alle gedragingen van echte spelers afkomstig lijken. Niet langer zijn het saaie poppetje met vaste animaties, maar het zijn voetballers, waarbij iedere beweging weer anders lijkt dan de voorgaande. Helaas is de gelijkenis met de spelers van dichtbij soms ver te zoeken. De cut-scènes zien er goed uit, maar soms vraag ik me af op wie een speler nu eigenlijk gebaseerd is, want ik herken hem niet. “Is dat Huntelaar? Nee toch? Hij heeft wel een matje in z’n nek…”
 


Het is weer raak, 0-3. Blijkbaar heb ik me vergist in de moeilijkheidsgraad, want Henry wist mijn verdediging met gemak op het verkeerde been te zetten en het met een bal in de kruising af te maken. De besturing is de schuldige dit keer. EA heeft een paar aanpassingen gemaakt waar ik nog even aan moet wennen. Een speler selecteren gaat nu namelijk met de linker shoulder-button of de rechterstick. Het is kiezen tussen kramp in mijn wijsvinger na een paar wedstrijden, of tempo verliezen, want met je duim op de stick kun je natuurlijk niet de pass-knop indrukken. Diezelfde rechterstick wordt nu ook weer gebruikt om schijnbewegingen en trucjes uit te voeren, net als bij oudere FIFA delen. Het is even wennen nu er zoveel knoppen gebruikt moeten worden en niet alles op de plek zit waar het naar mijn gevoel hoort te zitten, maar het zal een kwestie van gewenning zijn.

Nee!! 0-4.. Op dit moment is het eenrichtingsverkeer en word ik afgemaakt door mijn oude favoriete club. Een voorzet van Ronaldinho, die perfect door Henry wordt ingekopt, maakt een einde aan alle illusies die ik nog had en maakt duidelijk dat ik een verloren wedstrijd speel. In mijn verdediging moet ik zeggen dat ik werd afgeleid door het tergend slechte commentaar van Evert ten Apel en Youri Mulder. In het begin werkt het nog op de lachspieren, maar vlak na rust beginnen de twee me al behoorlijk de strot uit te hangen, zeker nu mijn humeur er door de nederlaag niet beter op wordt. Niet alleen praten de twee alsof ze in een basisschooltoneelstukje spelen, ze vallen ook constant in herhaling. Zo zal Evert ten Apel iedere keer als Raul de bal krijgt roepen: “Dit is Raul”. Onbewust begin ik terug te praten en zeg: “Dat weet ik zo onderhand wel Evert, hou je kop maar weer!” Nog geen minuut later hoor ik weer “Dit is Raul” en ik weet dat de communicatie tussen mij en Evert erg stroef zal verlopen van nu af aan...
 


Tuut, tuut, tuut, mijn naam is Ruud!
Bij het vijfde doelpunt zijn mijn smoesjes op. Dit keer was het geheel mijn schuld dat Messi een rommelige, onverdiende goal scoorde. Bedroefd lopen mijn jongens van het veld na de catastrofale nederlaag van maar liefst 0-5. Toch ben ik niet zo terneergeslagen als mijn teamgenoten, want ik weet dat deze FIFA nog lang niet uit mijn console zal verdwijnen. Nu ik in het ritme kom, besluit ik de nieuwe ‘Be a Pro’ mode te proberen, waarin je slechts één enkele speler op het veld bestuurt. De rest van het team zal, net als de tegenstander, door de cpu worden aangedreven. Dat lijkt misschien wat saai, maar ik kan je verzekeren dat dit de beste toevoeging aan een voetbalspel is tot op heden. Met Ruud van Nistelrooy hoop ik nu dan eindelijk mijn eerste goal te maken, maar al snel sta ik weer met 0-1 achter. Gelukkig blijft het dit keer lange tijd bij maar een goal achterstand en blijf ik de hoop houden op de overwinning. Mijn team speelt beter zonder mijn inbreng lijkt het wel, maar ik hou me daar nu niet mee bezig. Op dit moment heb ik het te druk met positie kiezen, vrij lopen, man dekken en op de juiste momenten vragen om de bal. Goede acties leveren pluspunten op en missers laten het balkje met mijn score weer terug zakken. Het is even wennen om de touwtjes uit handen te geven, maar door de constante druk op de juiste plaats te staan en de camera die jouw speler steeds goed bijhoudt, lijkt het er steeds meer op dat Ruud en ik een band vormen. In de 92e minuut is het dan zover. De bal komt uit een voorzet op me af en zonder me te bedenken spring ik de lucht in om hem met een welgemikte kopstoot het net te laten zien. Het gevoel op eigen houtje de gelijkmaker te scoren, in blessuretijd nota bene, is behoorlijk overweldigend en ik ben als een kind zo blij wanneer de toeschouwers uit hun dak gaan. Door met alleen Ruud van Nistelrooy te spelen is de kans op scoren misschien kleiner, maar de beloning na een goal vele malen groter. Dit is waar een voetbalgame om gaat, dit is waar je FIFA 08 voor in huis moet halen.
 

Hugo beschrijft de verschillen in de Wii-versie…
Aangezien Stephan geen tijd en interesse had om de ó zo toffe (?) Wii-versie van FIFA 08 te spelen heb ik, Hugo, dit voor mijn rekening genomen. Uiteraard heb ik ook de PS3 versie bekeken en zelfs nog even gespeeld. De Wii-versie van FIFA 08 kent wel degelijk een hoop verschillen. Allereerst is het natuurlijk het lelijke eendje tussen de twee schitterende versies in HD. De Wii-versie komt als ik het goed heb begrepen het meest overeen met de PlayStation 2-versie. Op zowel grafisch niveau als de engine die gebruikt wordt. Gelukkig wordt dit gecompenseerd door een aantal extra features die de Wii-versie bevat. Zo zitten er een aantal minigames in die gebruik maken van je Mii. Het gaat er in deze minigames om dat je een zo’n hoog mogelijke score behaald. De minigames lopen uiteen van tafelvoetbal en hooghouden tot het scoren in het doel van Ronaldinho. Nu we het toch over Ronaldinho hebben, hij is in de Wii-versie van FIFA 08 veranderd in een Mii-karakter die je assisteert in minigames en door de menu’s van het spel zal leiden. Je bestuurt de spelers in de game met de analoge stick op de nunchuck en actieknoppen op de Wii-mote. Om eerlijk te zijn is de Wii-variant van FIFA 08 leuk, maar lang niet zo aangrijpend als de Xbox 360 of PlayStation 3 versies. De (stoere) game krijgt op de Wii een wat kinderlijk uiterlijk, en speelt een stuk minder lekker. Een 7,5 is daarom een mooi eindcijfer voor de Wii-versie van FIFA 08.

Conclusie
Dit waren slechts mijn eerste ervaringen met FIFA 08 en zeker niet de laatste. Ze staan wel symbool voor het plezier dat je met FIFA 08 kunt hebben als je er open voor staat. Natuurlijk heb ik het nog niet eens gehad over de ietwat kale managermode of de geweldige Interactive Leagues die je online bezig zullen houden. Al met al is FIFA de meest realistische voetbalgame die ik tot nu toe gespeeld heb en als je houdt van leuke, uitdagende wedstrijden, dan hoort FIFA 08 in jouw kast te staan. Waarschijnlijk zal dit voor sommige Pro Evolution Soccer spelers moeilijk zijn, maar probeer het gewoon, wie weet zijn er dit jaar twee voetbalgames die je hart stelen.