Dark Souls II (PC) Review

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ja, absoluut! Hoe Dark Souls II inhoudelijk in elkaar steekt, kan worden teruggelezen in XGN's eerder verschenen recensie. Deze is gebaseerd op de eerder verschenen consoleversies, maar de 360- en PS3-edities steken gameplay technisch gezien identiek in elkaar als de PC-versie die een maand langer op zich liet wachten. Wie het kon opbrengen om deze extra tijd uit te zitten, ongetwijfeld nagelbijtend van ongeduld, zal zien dat het wachten driedubbel en dwars wordt beloond. 

Keuzevrijheid

Waarom? Om te beginnen kent de PC-versie van Dark Souls II veel uitgebreide opties voor visualisatie en geluid. Buiten de gebruikelijke instellingen voor resolutie en textures is er ook de mogelijkheid om te spelen met instellingen voor de kwaliteit van het water, de visuele scherpte van jouw eigen personage en zelfs de kwaliteit die elementen beïnvloedt zoals de grafische pracht van het licht in de game.

Dark Souls II combat

Vloeiende beelden

Een noemenswaardige verbetering is trouwens toegepast op de framerate, die op de consoles soms toch wel voor een erg matige presentatie wist te zorgen. Op de PlayStation 3 bijvoorbeeld, wil de framerate op drukke en chaotische momenten wel eens naar net boven de twintig beeldjes zakken. Een vervelende zaak, helemaal als vertraagde en schokkerige beelden nét voor het verschil tussen leven en dood kunnen zorgen. Een normale zaak in de Dark Souls franchise, maar in het geval van framerates simpelweg onnodig. De Xbox 360-versie doet het duidelijk beter en zit vrijwel consistent op 38 framerates, maar ook hier is een schokkende camera merkbaar als je maar snel genoeg beweegt.

Dit is op geen enkel moment het geval bij de PC-versie van Dark Souls II. Na enkele tientallen uren in de wereld van Drangleic te hebben vertoefd, kan rustig worden gezegd dat Dark Souls II met gemak de zestig beelden per seconde weet vast te houden. Dit op zowel rustige locaties als momenten waarbij er tientallen demonen en monsters tegelijkertijd op je af komen stormen. Het komt de spelbeleving in zowel Player versus Events als Player versus Player gevechten absoluut ten goede, want die snelheid in gameplay is cruciaal als de game zich van zijn intense kant laat zien.

Praise the sun in high resolution!

Hetzelfde geldt trouwens voor de grafische sterkte en de resolutie, want de PC-versie van Dark Souls II kun je afspelen in 1080p formaat. Een flinke verbetering, vergeleken met de 720p capaciteit op de Xbox 360 en PlayStation 3. Onbetaalbare hardware in je kast hoef je hiervoor gelukkig niet te hebben, want ons avontuur in From Software's nieuwste epos draaide op een Sapphire Radeon 6950 2GB DDR5 - anno 2014 niet echt meer de koning der grafische kaarten. De vrijheid om de prestaties dit keer flink op te kunnen schroeven resulteert in een werkelijk prachtige spelwereld die een genot voor de ogen is. Het uitzicht in Heide's Tower of Flame bijvoorbeeld, is uitnodigend genoeg om tussen de wilde overlevingsdrang even stil te staan en te genieten van het adembenemende uitzicht. Extra aantrekkelijk voor de echte zonaanbidder die het hemellichaam in volle glorie een eerbetoon wil bewijzen. Praise the sun in 1080p!

Dark Souls II zon

Komt dicht bij de verwachte realiteit

Wie echter hoopte dat Dark Souls II op de PC hetzelfde grafische jasje zou hebben als de gameplaybeelden waar we met volle teugen van genoten op de E3 in 2012, zal van een koude kermis zijn thuisgekomen bij het zien van gameplay op de consoleversies van de game. De textures waren op de vroege E3 beelden vlijmscherp en de donkere kamers die werden getoond waren ook écht pikkedonker. Fakkels leken daarom een must te zijn, waarbij er pittige keuzes gemaakt moesten worden of deze het schild of wapen zou vervangen. De uiteindelijke versie van Dark Souls II lijkt op deze fronten een flinke downgrade te hebben ondergaan. Maar het verschil is eigenlijk het meest duidelijk te zien op de Xbox 360 en PlayStation 3, waar de graphics een plaats op de achtergrond moesten nemen vanwege een wazig filter in het beeldscherm. Maar ook vanwege het gebrek aan totale duisternis in de donkere gangen; fakkels waren dus vrijwel overbodig.

De PC-versie komt gelukkig wél in de buurt van From Software's vroege visie waarbij zowel de textures haarscherp overkomen en er sprake is van dynamic lighting op de momenten wanneer je een fakkel aansteekt, zoekend naar een sprankeltje hoop in de duisternis. Ook zullen fakkels jouw leven ditmaal een stuk vaker redden uit benaderde situaties waar je amper zicht hebt. Op een gegeven moment komt er namelijk een grimmig gebied voorbij waar grote zeer gedetailleerde deeltjes van gifwolken uit de lucht zullen vallen en het zicht compleet versperren. Een lichtje in het donker maakt hier korte metten mee. Doorrennen als een hop hol geslagen klipgeit is het enige dat dan nog te wachten staat, want dat gif komt niet in de koude kleren te zitten. Het zal in ieder geval duidelijk zijn dat hier een stuk meer aan is gedacht.

Dark Souls II bearer of the curse

Muis en toetsenbord zorgen voor nare, nare nachtmerries

Hoe zit het eigenlijk met de besturing? Want bij PC-games denkt men vaak aan het gebruik van toetsenbord en muis. Logisch, natuurlijk. Haal dit idee vliegensvlug uit jouw hoofd voor Dark Souls II, want de besturing werkt op geen moment intuïtief en de vele toetsmogelijkheden zullen eerder leiden tot grote frustraties dan gevoelens van pure triomf. Rondlopen en spelenderwijs draaien met de camera werkt absoluut abonimabel, want jouw personage zal eerder om zijn eigen as draaien dan meegaan met de camera terwijl deze een schild draagt. Daarnaast liggen de knoppen tussen normaal rondlopen en het aannemen van een verdedigende houding met zwaard en schild té ver uit elkaar om een gevecht ook maar een beetje soepel te laten verlopen.

Bepaald geen feest dus, dat sturen met muis en toetsenbord. From Software lijkt dit te erkennen, want de meest simpele handelingen, zoals het aansteken van een fakkel, werkt met een druk op de knop op een Xbox 360 controller. Probeer dit niet met toetsenbord, want dan ben je rustig een uur bezig.  Doe jezelf dus een grote gunst en haal een controller in huis als je de grimmige wereld van Drangleic op de PC wilt verkennen. Al is het alleen al om een ware nachtmerrie te voorkomen, een die in dit geval geenszins positief is.

Kleine, subtiele verbeteringen

Maar de PC-versie van Dark Souls II maakt een hoop goed met de vele kleine, maar subtiele veranderingen. Lange laadtijden behoren tot het verleden, want het reizen tussen bonfire locaties is een kwestie van enkele seconden. Hetzelfde geldt voor summons, waarbij je binnen vijf seconden in de wereld van een andere speler staat. Nee, koffie maken in de tussentijd is vanaf nu uit den boze. Het grote gemak van Steam maakt het overigens ook erg uitnodigend om met andere spelers te communiceren en zelfs vrienden te maken voor toekomstige speelsessies.

Dark Souls II

Enkele eigenaardigheden

Tot dusver de superioriteit van de PC-versie tegenover de consolevariant van Dark Souls II. Ergens was dat wel te verwachten, aangezien er al werd aangegeven dat de PC als hoofdplatform benaderd zou worden. Toch zijn er enkele hele eigenaardige foutjes te vinden. Als er bijvoorbeeld een controller wordt ingeschakeld, dan zal er alsnog een muispijltje in het beeldscherm verschijnen die iedere keer opduikt als je een menu betreedt of met een personage praat in de mystieke wereld van Drangleic.

Ook hebben verslagen vijanden de neiging om weer voor een seconde of wat te herrijzen vanuit de dood, ergens vanuit de verte. Angstaanjagende gevoelens, aangezien je nooit onverwachts in je rug gestoken wilt worden. Het blijkt echter een glitch te zijn, want de vijand is en blijft gewoon dood. Stukje onbedoelde horror die Dark Souls II meedraagt? Hoe dan ook, het werkt in ieder geval wel.

Nagenoeg alles wat de consoleversies niet konden zijn

Het moge duidelijk zijn dat From Software heeft geleerd van haar fouten én van modders, door de nachtmerrie bezorgende port van Dark Souls, die het in de eerste weken moest doen met een limiet van 30 beelden per seconde en een maximale resolutie van 1024x720. De rampzalige besturing met muis en toetsenbord staat helaas wederom op de voorgrond, maar het is gelukkig geen obstakel die een controller niet kan verslaan. De kern van de ijzersterke gameplay is ook op de PC in volle glorie aanwezig en de vele subtiele verbeteringen die zowel het visuele jasje als de gameplay sterk tegemoet komen, zorgen ervoor dat deze versie ontzettend lekker wegspeelt. Dat één van de meest imponerende games van 2014 en mogelijk zelfs in jaren nóg een stuk beter is gemaakt, is misschien nog wel de grootste prestatie.