Tales of Symphonia: Chronicles Review

Tales of Symphonia

Zoals gezegd is Tales of Symphonia het eerste deel in de Symphonia-reeks. Deze game gooide in Japan en in het Westen hoge ogen, en wist daardoor alleen al in Amerika in de eerste twee weken ruim 100.000 exemplaren te verkopen. Een groot aantal voor die tijd, zeker omdat de game alleen op de Gamecube beschikbaar was. De game werd geprezen om zijn graphics en vechtssysteem, maar of die twee anno 2014 nog steeds door de beugel kunnen, is natuurlijk de vraag.

The Trail of the Chosen

Tales of Symphonia speelt zich af in de fictieve wereld Sylvarant, een wereld die mana nodig heeft om te bestaan. Wanneer de wereld steeds meer mana begint te verliezen, breekt de tijd aan voor de jeugdige Colette, de uitverkorene, om de Reis der Wereld Regeneratie te volgen. Jij, in de vorm van Lloyd Irving, gaat samen met Colette en nog een aantal metgezellen op avontuur, waarbij thema’s als verraad, bedrog, vriendschap en liefde aan bod komen. Voeg daar flink wat plottwists aan toe en je hebt een verhaal dat interessant genoeg is om je ruim veertig uur in te verliezen.

Flink wat knokpartijen

Van die veertig uur zul je flink wat tijd besteden aan de gevechten, maar dat is niet erg. Het vechtsysteem in Tales of Symphonia is erg vrij en open, wat ervoor zorgt dat tactisch inzicht nodig is. Alle personages hebben spreuken, waardoor je dus goed moet bepalen wie je welke rol geeft. Iemand met een helende spreuk kun je het beste een defensieve rol geven, terwijl je iemand met veel offensieve spreuken juist meer een aanvallende rol wilt geven.

Het is overigens niet raar dat het vechtsysteem zo geroemd is; tijdens de gevechten kun je overal naatoe bewegen, maar wel alleen van links en naar rechts. Springen behoort ook tot de opties. Door de controlstick een bepaalde richting in te drukken en te slaan, kun je diverse combinaties maken. Ben je al het gehak en gebeuk even zat, dan is het mogelijk om van personage te wisselen. Voeg daar een hele rits aan speciale vaardigheden aan toe – zoals de Unison Attacks die je uitvoert met je gehele team –, en je hebt een vechtsysteem dat staat als een huis.

Een grote wereld met genoeg te doen

Naast het lange avontuur en de vele gevechten die je tegemoet gaat, is er ook een grote wereld waar je doorheen reist die vormgegeven wordt door een ‘overworld’. De overworld is helaas wat kaal, maar gelukkig zijn er genoeg plekken die je kunt betreden en waar je kunt rondlopen op zoek naar informatie. Vrijwel ieder personage heeft wel iets te vertellen. Dat geldt ook voor de teamleden, die zo af en toe zeer vermakelijke conversaties hebben. Deze gesprekken kun je triggeren door op Select te drukken wanneer dat aangegeven wordt.

Oud in een HD-jasje

Het is alleen jammer dat niet al deze gesprekken opgenomen zijn, want alleen belangrijke stukken in de verhaallijn zijn voorzien van ingesproken stemmen. Voor de fans is er ook de optie om te kiezen tussen Japans en Engels. Wat erg jammer is, is dat de voice-overs op sommige momenten erg sterk zijn, maar op andere momenten tenenkrommend. De graphics maken dit gelukkig goed. Lloyd, Colette en de omgevingen zijn leuk aangekleed en voorzien van een HD-makeover. Voetnoot hierbij is wel dat de ontwikkelaar sommige objecten lijkt te zijn vergeten, en dat is best jammer.

Een symfonie voor de JRPG-liefhebber

De remake van Tales of Symphonia kun je dan ook gerust een symfonie voor de JRPF-liefhebber noemen. De elementen zijn perfect op elkaar afgesteld, met als resultaat dat je minimaal veertig uur aan dit spel kwijt bent. Wil je alles doen, dan kun je rekenen op zeker honderd uur. Daarmee is Tales of Symphonia de beste titel in de Tales of Symphonia Chronicles uitgave en verplicht kost voor iedere (J)RPG-liefhebber!