Je zit middenin een game wanneer er iets emotioneels gebeurt en ondanks alles komen de tranen toch naar boven. Herkenbaar? Voor de redactie ook en we zijn moedig genoeg om dit toe te geven.

Mari

Dat kan alleen maar The Walking Dead Season 1 zijn. De hele game lang probeer je als Lee het meisje Clementine zo veel mogelijk te beschermen van alle gevaren. De speciale band tussen deze twee personages en de prachtige laatste scène zorgden ervoor dat ik het niet helemaal droog hield. Deze game en dan met name het einde zal altijd in mijn geheugen gegrift staan.

Richard

Als echte man ontken ik uiteraard dat games mij aan het huilen kunnen maken. Wel geef ik toe dat het einde van The Witcher 3 (en recent de 10 year anniversary video van Geralt in zijn huis met alle personages) mij lichtelijk ongemakkelijk deed voelen. Dat een verhaal uit drie games toch tot een einde komt laat je met een leeg gevoel achter. Geralt zal altijd een speciaal plekje in mijn hart hebben. *pakt zakdoekje*