Resident Evil: The Umbrella Chronicles
Nostalgie is een mooi woord voor een gevoel dat je krijgt bij het overlopen van dingen uit je verleden. Aangename zaken welteverstaan. Dat is het woord dat beschrijft wat je voelt bij het spelen van Resident Evil: The Umbrella Chronicles. Het gaat om de Capcom game die het verdriet van de Wii eigenaren moet verzachten bij de beslissing om Resident Evil 5 niet uit te brengen op hun begeerde console.
Resident Evil: The Umbrella Chronicles (RE: TUC) is natuurlijk helemaal niet hetzelfde zoals Resident Evil 4, het aangekondigde vijfde deel en al zijn numerieke voorgangers. Het is namelijk een shooter-on-rails. Een dergelijke shooter wordt bepaald door het feit dat je zelf niet moet bewegen, maar dat het spel zelf de bewegingen en richting van je beeld bepaalt. Het enige wat jij moet doen is richten en schieten. Alhoewel dit simpel lijkt, is het dit allesbehalve dat.
Belevenis
RE: TUC neemt je mee naar de voorgaande delen van de Resident Evil serie, namelijk naar de delen 0, 1 en 3. Er komen nog leuke extra's bij, maar deze verklap ik liever niet. Alhoewel Capcom eerder had gezegd dat TUC de volledige saga zou doorkruisen, ontbreken hierbij toch deel 2 en 4. Waarom dat zo is, is onduidelijk, maar het mag het spelplezier niet bederven.
Als je de de genoemde delen al eens hebt gespeeld, zul je aangename herkenningspunten tegenkomen. Opnieuw voor de eerste keer de mansion binnen wandelen zal je een hoogst (on)aangenaam gevoel geven. De straten van Racoon City zijn nog altijd desolaat, en verstoord door horden hongerige zombies en gedrochten die voor flink wat ongemak zorgen. Alleen de Nemesis ziet er wat te pips uit, waardoor hij niet erg geloofwaardig overkomt. Hij heeft duidelijk zijn power tabletten niet genomen.
Ook als je Resident Evil nog nooit gespeeld hebt, en een vermakelijke shoot'em up game best waardeert, is het een waarlijke belevenis om deze wereld te betreden. Je voelt je al snel 'on-track.' De gameplay van de oorspronkelijke titels behelsden natuurlijk het oplossen van meerdere puzzels en in iets mindere mate het schieten. Bij RE: TUC is het oplossen van puzzels natuurlijk achterwege gelaten, in deze game primeert enkel het knalfestijn. Tijdens een level beperkt je persoonlijke interactie zich tot bepaalde punten waar je een richting kunt kiezen die je dan uitgaat.
Je speurt de omgeving af met je vizier naar wapens en geheime voorwerpen die je met de A-knop op kan pakken. De geheime voorwerpen geven je meer 'inside' informatie over Resident Evil's protagonisten en gebeurtenissen. De voorwerpen en wapens zijn soms verborgen in kratten, of achter lusters en panelen. Deze zal je eerst moeten wegschieten. Je kunt overigens zeer veel stuk schieten in deze game. Aangezien je een onuitputbare voorraad van ammo hebt, weliswaar enkel voor je pistool, kun je jezelf eens goed uitleven. Je kan echter maar één schietijzer meenemen bij het begin van een missie, maar tijdens het level kun je er wel meerdere oppakken. Als je een level hebt afgewerkt, krijg je een rating. Die bepaalt hoeveel sterren je krijgt. Met deze sterren kun je wapens upgraden met meer kracht en munitiecapaciteit. Als je een goede rating krijgt , speel je ook de volgende missie vrij of unlock je wat extra's.
Er zijn zoals gezegd drie delen van de Resident Evil saga die je doorloopt, die op hun beurt zijn onderverdeeld in telkens drie levels. Als je het spel uitspeelt, verkrijg je nog extra missies om te doorkruizen. Hiermee is ook de replay waarde verzekerd. Je wilt het nog beter doen dan de vorige keer, toch nog dat laatste geheim vinden, en de hoogste ranking halen.
Wii remote = schietijzer en messentrekker
Wat natuurlijk heel belangrijk is bij een shooter met deze opzet is de besturing. Nu heeft de besturing van de Wii al eerder zijn meerwaarde bewezen en stelt zij niet teleur als de ontwikkelaar zijn huiswerk maar heeft gemaakt. Bewijzen van de fantastische besturing zijn onder andere de remake van Resident Evil 4 en Metroid Prime 3: Corrupion, waarbij de besturing een nieuwe spelervaring brengt. Capcom stelt niet teleur en de besturing geeft je direct een intuïtief en natuurlijk gevoel.
Toch is de besturing wel zeer gevoelig en de minste beweging laat zich registreren, zodat je wel eens naast een kleiner doelwit aan het schieten bent. Met de Wii Zapper zal dit mogelijk minder het geval zijn. Dit spel is misschien wel een goede reden om de Wii Zapper zometeen aan te schaffen, want knallen is het credo. Je speelt het spel overigens met zowel de Wii remote als de nunchuk. De nunchuk dient om makkelijk van wapen te wisselen met C. Met de B-knop pomp je kogels in zombies en andere gedrochten tot je wijsvinger er RSI van krijgt.
Komt een zombie te dichtbij, snijd je er filet pur van met je mes, dat je gebruikt door de A-knop in te drukken en een snijdende beweging met de remote uit te voeren. Op je scherm verschijnt het zwiepen van je mes en uit de remote weerklinken de klanken van het scherpe lemmet. Het is gewoon geweldig. Ieder wapen heeft trouwens zijn eigen geluid dat uit de remote weerklinkt en zorgt voor een meer intense ervaring. Herladen doe je door met de remote een opwaartse beweging uit te voeren waarbij wederom de bijhorende klank uit je remote weerklinkt.
A.I. aan boord?
De vijanden zijn niet de makkelijkste die je gezien hebt. Alhoewel ze zeer dom zijn, zijn ze wel sterk en soms lastig om neer te krijgen. In iets latere levels is er veel lood nodig voordat de zombie (nogmaals?) het loodje legt. Vooral met twee spelers merk je dat de wezens sterker zijn en met je gewone pistool ben je al snel niet veel meer. Dat is wel vervelend als je geen munitie meer hebt voor je zwaardere wapens, want die raakt wel op. Een aantal keer sterven en de continue optie gebruiken hoort er dan ook bij. Alhoewel het soms stoort dat je weer opnieuw moet beginnen, zal je niet van frustratie het spel uit je console flikkeren. Ook omdat er tijdens de levels enkele checkpoints zijn, zodat je niet telkens van het begin af moet beginnen. Als je het spel afsluit, zal je hier ook terug kunnen komen.
Wat wel behoorlijk irritant kan zijn, zijn de context based actions. Vroeger was dat een sporadische toevoeging aan een game, nu is het een veel gebruikte invulling in RE: TUC, en een vrij enerverende bezigheid. Vooral in de two player mode, waarbij je allebei verschillende knoppen moet indrukken, zal je vaak het onderspit delven. Je moet zo snel zijn met je bewegingen dat je bijna Matrix-achtige toestanden uit je mouw moet schudden om het te halen. In single player is er een iets grotere tijdspanne en lukt het wel maar bij sommige eindbazen moet je dan om de vijf seconden zo'n toets indrukken of je bent zombiemoes.
Hoe ziet het eruit?
Resident Evil moet je natuurlijk bij je strot nemen en dan eens goed nijpen. Dit doet het ook wel. Het blijkt uit het gevoel dat je krijgt als talloze zombies op je afkomen met nog maar één shotgun shell en je pistool dat roodgloeiend loopt. De camera die om de hoek zwenkt en je plots uitzicht geeft op een groepje slickers of een zombie in de aanslag draagt hier ook aan bij. Het heeft iets geks om niet de controle te hebben over je bewegingen. Je wilt uitwijken maar je kan niet.
Het ziet er allemaal behoorlijk indrukwekkend uit. Soms zijn er wat vage textures en wat onscherpe beelden maar storen doet het niet. Je hebt geen tijd om aan site-seeing te doen want voor je het weet mis je een oog.
Conclusie
In een shooter-on-rails telt maar één ding, en dat is schieten. Resident Evil: The Umbrella Chronicles voegt toch weer iets bij aan deze opzet. De verhaallijn van Resident Evil die met te vinden rapporten wordt verduidelijkt, de wapens die je kunt verbeteren en vrij kunt spelen, om er maar een paar te noemen.
Resident Evil kan natuurlijk terugvallen op een sterke verhaallijn en historie. Het is dan ook aangenaam om oude bekenden terug te zien keren. Het is allemaal wel wat aan de korte kant, want in minder dan acht uur heb je het spel voor de eerste keer voltooid. Dan kun je wel nog beginnen aan de extra's en de levels opnieuw doorkruizen op zoek naar nog meer buit.
Ben je wel te vinden in een recht toe, recht aan shooter met een uitermate bevredigende besturing dat zich afspeelt binnen het Resident Evil saga, dan mag je deze titel niet aan je voorbij laten gaan.














WIN 3x Awesomenauts voor de PlayStation 3
S.T.A.L.K.E.R. mod voor Crysis wordt eigen free-to-play game
Nieuwe Bungie game niet op de E3
Inversion wederom uitgesteld
Nieuwe Star Wars game wordt op 31 mei onthuld
Veilinghuis Diablo III opnieuw uitgesteld
Reacties (5)
0 XP
13:01, 11 dec
Hoe zou jij reageren als je hersen dood bent verklaard.
2.924 XP
13:15, 11 dec
6.160 XP
13:21, 11 dec
http://www.xgn.nl/wii/screenshot/41599/
109 XP
12:52, 29 aug
vind het alleen niet handig spelen met de zapper omdat je regelmatig moet ontwijken met de a en b knop of d.m.v. de remote heen en weer te schudden, end at zijn handelingen die op de zapper nogal lastig zijn tijdens een spel waar je constant alert moet zijn. maar zonder de zapper vind ik het eens top spel, mooie graphics en het is natuurlijk geweldig om de resident evil saga voorbij te lopen (ook al missen we een paar delen)
aanrader
747 XP
19:58, 7 okt