Mystery Case Files: The Malgrave Incident speelt zich af op, hoe kan het ook anders, Malgrave Island. Dit eiland was ooit een toeristische trekpleister, en wel vanwege de volgende legende: de bewoners van het eiland geloofden dat een duik in de thermen van Malgrave Island een oud lichaam weer jong kon maken. Toeristen stroomden binnen om dit fenomeen aan den lijve te ondervinden.

Vaag verhaal, maar toch interessant
De curator van het eiland was, opnieuw een inkoppertje, Winston Malgrave, een rijke ondernemer. Jaren verkeerde Malgrave Island onder zijn leiding in een grote bloei, totdat plotsklaps niets meer van de curator werd vernomen en het eiland onbevolkt raakte. Niemand mocht er meer op. Nu neemt Winston Malgrave contact op met jou, de Mystery Case Files detective. Je taak is om een geheim te ontrafelen omtrent het water van het eiland en de zoekgeraakte vrouw van Malgrave, genaamd Sarah.

Dit klinkt als een vaag verhaal. Dat vinden wij ook. Wie weet zit het verhaal wel heel logisch in elkaar, maar omdat het niet erg duidelijk wordt verteld aan het begin van het spel, weten wij er het fijne ook niet van en krijg je soms niet helemaal mee wat er precies aan de hand is. De meeste verhaalaspecten zul je na verloop van tijd, wanneer je dichter bij de ontrafeling van het mysterie komt, wel langzaam doorkrijgen.

Bovendien zul je de verhalen en instructies van Winston Malgrave toch wel blijven volgen, aangezien een onbewoond eiland (de curator niet meegerekend), magisch water en een verdwenen vrouw sowieso wel spannend klinken. Deze verhalen en instructies krijg je allemaal binnen via een apparaatje. Je ontmoet Malgrave namelijk niet in het begin van het spel.

Pittige puzzels, jammer van de hulplijn
Tot zover het verhaal, want het einde ga ik natuurlijk niet verklappen aan jullie. Over naar de gameplay, oftewel het denken en puzzelen. Daar draait The Malgrave Incident uiteindelijk om. De puzzels zijn zeer afwisselend, alhoewel er een bepaald soort puzzel telkens terugkomt. In die puzzel moet je voorwerpen zoeken op een grote plaat. Dit is in het begin nog redelijk eenvoudig, maar al vrij snel zul je de grootste moeite hebben de voorwerpen te vinden.

Als dat nu alles was, hadden Big Fish Games en Sanzaru flink wat moeilijke hersenkrakers ontwikkeld en was The Malgrave Incident een spel dat enkel geschikt zou zijn voor geduldige mensen. Helaas is dit niet alles. Je hebt bij deze puzzels namelijk een soort hulplijn: als je op het vergrootglasje klikt, omcirkelt deze een klein gebied waarin je een voorwerp kunt vinden. Je hoeft dan slechts nog ongeveer in het midden van dat gebied te klikken en je hebt een voorwerp gevonden. Het duurt dan even voordat je het vergrootglas weer kan gebruiken, maar je zult merken dat je bij de moeilijke puzzels al heel snel gewoon gaat wachten tot het vergrootglas weer vol is, om zo je volgende voorwerp te vinden.

Dan is de lol en moeilijkheid er dus volledig vanaf. Natuurlijk zijn er nog tal van andere puzzels en denkmomenten in de game aanwezig, zoals wanneer je bijvoorbeeld een poort moet openen op een bepaalde manier. Toch blijft het ontzettend jammer dat de ontwikkelaars ervoor hebben gekozen die hulplijn in het spel te stoppen. Met een beetje overdrijven zou je kunnen zeggen dat dat verdomde vergrootglas het hele spel kapotmaakt. Waarom overdrijven? Omdat je deze hulplijn natuurlijk ook gewoon volledig kunt negeren. Gewoon alles zelf, zonder hulpmiddelen, uitvogelen. Dan is The Malgrave Incident echt een genot om te spelen.

Dan is er nog wel dezelfde puzzelvorm in de multiplayermodus, enkel offline wel te verstaan, waarbij deze hulplijn logischerwijs ontbreekt. Daardoor is deze bepaalde puzzel veel leuker om met meerdere mensen te spelen, dan in je eentje in het verhaal. Bovendien heb je nog drie verschillende manieren om een multiplayerpotje te spelen, te weten Snel, Tijdbom en Standaard. In de eerste vorm moet je, zoals de naam al doet vermoeden, zo snel mogelijk zo veel mogelijk voorwerpen vinden. In Tijdbom moet je zorgen dat jij de bom niet hebt wanneer die ontploft. Je geeft de bom aan iemand anders door een voorwerp te vinden. In Standaard ten slotte is het simpelweg de bedoeling dat alle voorwerpen gevonden worden. Degene die de meeste gevonden heeft, wint.

      

Onafgebroken de hersenen kraken
Niet alleen stuit je telkens op aparte, moeilijke puzzels, maar ook tijdens je wandeltocht over het eiland ben je eigenlijk constant aan het puzzelen. Je krijgt namelijk regelmatig te maken met gesloten poorten, geblokkeerde paden, en dergelijke. Soms heb je geen flauw idee hoe je deze hindernissen moet overwinnen. Denk dan echter altijd aan je inventaris; na het voltooien van kleine puzzels krijg je namelijk vaak een gereedschap als beloning, bijvoorbeeld een heggenschaar waarmee je doorns kan doorknippen die de weg versperren naar je volgende puzzel.

Dit lijkt heel gemakkelijk: zodra je een tak tegenkomt die je de doorgang belemmert, pak je gewoon je schaar. Je krijgt echter met verschillende soorten versperringen te maken en soms is het al even geleden dat je het gereedschap hebt gekregen dat voor de betreffende hindernis geschikt is. Het kan dus zomaar voorkomen dat je allang vergeten bent dat je een uur terug dat touw hebt gekregen, waardoor je geen flauw idee hebt, hoe je nu van die ene rotswand naar beneden komt.

Een groot compliment dus aan de ontwikkelaars vanwege het feit dat The Malgrave Incident niet enkel uit losse puzzels bestaat, maar dat je eigenlijk continu aan het puzzelen bent. En neem maar van ons aan: de puzzels gaan echt niet vervelen! Ook al zijn er veel puzzels van dezelfde soort. Dat het niet saai wordt, is onder andere te danken aan de audio, om maar even een bruggetje te maken.

          

Sfeervolle audio, begeleid door mooie plaatjes
Je wordt tijdens het spelen namelijk altijd voorzien van muziek. Tijdens het puzzelen, tijdens het wandelen, tijdens het pauzemenu, altijd. Deze muziek is niet heel nadrukkelijk aanwezig. Het is rustige, herhalende muziek. Ten eerste is deze erg rustgevend en ten tweede geeft dit het eiland in de game een sfeertje dat goed bij het hele detective gebeuren past. Dit sfeertje wordt natuurlijk grotendeels ook bepaald door de beelden die je op je tv-scherm ziet. Die zijn in The Malgrave Incident ook erg mooi.

We kunnen hier een heel verhaal gaan ophangen over dat de Wii niet over HD-graphics beschikt, maar dat maakt in dit geval niet zoveel uit voor de beelden. Evenals de audio passen de beelden namelijk perfect in het detectiveplaatje. Onverharde bospaden, geflankeerd door mysterieuze bouwwerkjes en hoge bomen, die hier en daar een bundel zonlicht doorlaten... het ziet er allemaal prachtig uit. En door de WiiMote in verschillende richtingen te bewegen, kun je om je heen kijken in deze prachtige omgevingen. Je hebt hiervoor alle tijd, aangezien je telkens stilstaat in de gebieden die je verkent. Dan heb je zelf de mogelijkheid om aan een puzzel te beginnen of door te lopen naar een ander gebied.

Een Zweeds puzzelboek is er niets bij
Vanwege het vage doch aangrijpende verhaal, de verschillende moeilijke puzzels en de verscheidene soorten gebieden waarin je terechtkomt, zouden we eerlijk waar nog wel twee keer zoveel tekst kunnen neerpennen over Mystery Case Files: The Malgrave Incident, maar we zijn bang dat jullie dan voortijdig afhaken tijdens het lezen. Hoe dan ook, het komt erop neer dat The Malgrave Incident een erg sterke puzzelgame is door de verschillende soorten puzzels, die niet altijd even makkelijk zijn. Door de mooie en mysterieuze omgevingen van Malgrave Island zul je altijd gemotiveerd zijn om nog even door te puzzelen. De hulplijn in de puzzels doet eigenlijk enorm af aan het spel, maar je kunt die natuurlijk ook gewoon negeren en alles zelf proberen te vinden. Wat je dan aan het einde van de rit overhoudt is een tevreden gevoel als je de game hebt uitgespeeld.