Het blijft link, met een volwaardige visgame op de proppen komen. De Japanse studio heeft hier klaarblijkelijk lak aan. De beruchte mini-game in Ocarina of Time mocht dan een razend succes zijn; om het nou centraal in een videogame te plaatsen getuigt misschien eerder van lef dan van een goede marktstrategie. Vissen blijft een sport van wachten, wachten en nog eens wachten. Bovendien mis je in spelvorm ook nog eens de geur van het meer, de wind die door je haren fladdert, die felbegeerde trofee aan de muur en natuurlijk de verrukkelijke vis die je tafel siert.

Het ontbreken van deze o zo belangrijke facetten roept de vraag op of vissen als hoofdthema geschikt is voor ‘een leuke game die leuk blijft’. Maar Tamsoft probeert het en gaat de uitdaging met volle moed aan. Dat blijkt wel aan de rust die het spel uitstraalt, één van de benodigde ingrediënten voor een heerlijk middagje vissen. Rust in zijn puurste vorm. Dat biedt Ultimate Bass Fishing 3D. Beetje rondvaren. Beetje op jacht gaan. Beetje wachten. Beetje nog meer wachten. Beetje vissen. Rust.

Wat volgt is een rustige game (joh?) die nergens echt overtuigt, verbaast of innoveert. Het is in grote lijnen vergelijkbaar met het vissen in Ocarina of Time, maar Tamsoft lijkt speltechnisch geen risico’s te hebben genomen. Weliswaar is een eigen visser naar hartelust aanmaken mogelijk, met bijvoorbeeld je eigen gezicht en andere plastische chirurgie. Verder kun je ook aan toernooien deelnemen en uit tientallen vishengels en lokazen kiezen, Maar wat vernieuwingen betreft houdt het daar alweer op en dat is voor een game die voor de volle bak in de winkels ligt onacceptabel.

Wachten, wachten, wachten...
Afijn, ieder spel verdient een tweede kans. Zo ook Ultimate Bass Fishing 3D. Je begint als amateurvisser met een bescheiden bootje, een simpele hengel en wat aas tot je beschikking. Je neemt deel aan een eerste toernooi en bij winst ontvang je geld waarmee je weer beter materiaal kunt kopen en daarmee grotere vissen kunt vangen. Om een competitie te winnen dien je een grotere vis dan je concurrenten te vangen. Hoe dat in zijn werking gaat? Nou, niet geheel bijzonder. Met de buttonpad van je 3DS vaar je vrij statisch over het water en wacht je tot je sonar begint te piepen. Dit moderne apparaatje berekent waar vissen zitten, hoe diep ze zitten en hoe groot ze zijn. Eenmaal tevreden werp je je hengel met de Circle Pad uit en is het wachten geblazen.

In het geval van Ultimate Bass Fishing 3D is ‘wachten geblazen’ een groot understatement. Want zelfs als de sonar aangeeft dat er zich meerdere vissen op de plek bevinden, kan het alsnog een dik kwartier duren alvorens er iets in het aas bijt. Toegegeven, je kunt verschillende lokazen gebruiken en wat klooien met je hengel om de vissen te lokken, maar daarvoor is geduld een erg schone zaak. Zelfs toen we middels deze wijze aan de slag gingen, naderde de timer akelig de 'normale' wachttijd. Maar even alle gekheid op een stokkie: wat is nu eigenlijk het nut van minutenlang naar een virtuele dobber staren in de hoop dat een virtuele vis na minutenlang wachten bijt in je virtuele aas?


  

Volstaat niet als volwaardige game
Die vraag kunnen wij niet beantwoorden. Als korte onderbreking (als mini-game dus) is het best ontspannend om voor de verandering een virtueel visje te vangen, maar als volwaardige game is het simpelweg veel te eentonig. De gevechten met de vissen zijn daar geen uitzondering op. Via de A- en R-knop van je 3DS haal je je potentiële eten binnen. De rode pijlen geven aan of je de vislijn meer naar links, naar rechts of juist omhoog moet houden. Als je snel handelt en goed de rode lijnen volgt zal het touw niet breken, noch zal je vis er met het aas vandoor gaan.

Als het gevecht is afgelopen wederkeert de rust en ga je op zoek naar andere vissen die je aan je repertoire wil voegen. Erg spannend natuurlijk... maar niet heus. Opmerkelijk is dat de rust in Ultimate Bass Fishing in schril contrast staat met de muziek. In de menu’s klinkt er een stevig muziekje dat er eigenlijk niet in thuishoort. Tijdens het vissen hoor je enkel het geluid dat je bij vissen hoort en dat is bewonderenswaardig. Visueel slaat Tamsoft echter de plank volledig mis, onder andere door een mislukt 3D-effect. Te weinig werkt de Japanse studio met diepteverschillen en dat maakt Ultimate Bass Fishing een nogal kale game. Misschien past dit ook wel bij het spel zelf: saai, kaal, nietszeggend. Wat een rust.

Gaap. Zucht. Rust
Het probleem met Angler's Club: Ultimate Bass Fishing 3D is dat het nooit gemaakt had mogen worden. Vissen is en zal nooit als hoofdthema geschikt zijn voor een volwaardige game, zo bewijst ook SEGA Bass Fishing. In Ocarina of Time bracht het vernieuwing en was het origineel, maar voor een 3DS-game is het repetitief, brengt het weinig actie en is het voor slechts een handjevol mensen weggelegd. Een persoonlijke, gratis tip van XGN voor iedere ontwikkelaar: laat vissen maar mooi bij gastoptredens.