Want het spel heeft veel te bewijzen. In de vorige impressies leek het erop dat het erg goed ging, maar je weet maar nooit. Naughty Dog is dan ook voorzichtig. De levels die in de eerdere versies speelbaar waren maakten veel indruk, maar slaagt de ontwikkelaar er in het spel ook voor zo’n acht uur boeiend te houden? Dat is de grootste en de belangrijkste klus.

Het karweitje van Francis Drake afmaken
Je ziet vaak bij games die enorm gehyped worden, dat ze uiteindelijk toch wat tegenvallen. Denk maar aan games die dankzij een simpele trailer al gelijk de hemel in geprezen worden. En dat terwijl het qua gameplay misschien wel tegen zal vallen. De uitgevers vinden dat niet erg - zij verdienen er immers aan. En ja, jij gaat het toch kopen aangezien het spel bijzonder populair is. Je moet 'm hebben. Hetzelfde geldt voor Uncharted 3; je weet dat je het spel toch wel gaat kopen. Maar misschien is het spel ondanks het enorme gehype gewoon bijzonder goed!

Je weet namelijk dat je verder wil met Nathan Drake, die op zijn beurt het karwei van Francis Drake wil afmaken. Want daar gaat deel drie over. Je gaat met Nathan, Chloe, Sully, Cutter en Elena op zoek naar de Iram of the Pillars, het Atlantis van de Zand. Maar hoe kom je daar? Die plek is immers al duizenden jaren geleden vergaan en het is zelfs onzeker of 'ie wel bestaat. Het zoeken naar aanwijzingen en gouden tips is dan ook een hels avontuur, aangezien Katherine Marlowe, een bekende van Sully, en haar handlanger Talbot ook donders graag willen weten waar die plek zich bevindt.

Hollywood script
Zo’n hels avontuur dat Drake gaat meemaken is erg spectaculair. Maar dat ben je ook van Uncharted gewend. Gelukkig hoeft het spel het niet alleen te hebben van de gameplay, want het verhaal steekt bijzonder goed in elkaar. Alsof je een puzzelgame zit te spelen, zo vallen de stukjes steeds op hun plaats. Dat doe je soms ook letterlijk, aangezien je in het spel ook aan de slag gaat met enkele pittige puzzels. Maar om niet af te dwalen: het is geen wonder dat er een Uncharted film komt. Deel drie bewijst opnieuw dat Naughty Dog ontzettende mooie, emotionele verhalen kan creëren die bijzonder goed in elkaar steken.

Spectaculair is een understatement
Gameplay-technisch gezien zit Uncharted 3: Drake’s Deception nogal eenvoudig in elkaar. Je bestuurt de hoofdpersoon en het is aan jou om je doel te bereiken. Dat doe je door te klimmen, vijanden neer te schieten en puzzels op te lossen. Die drie elementen zijn behoorlijk goed in balans en wisselen steeds af. Daarom zul je, op sommige momenten na, niet moe worden van de vele vijanden die je in het spel tegenkomt.

Dat komt ook door het feit dat je heel erg goed moet opletten. Het is een understatement dat de gameplay van Uncharted 3 spectaculair is. Hemeltje, wat een actie! Klauteren, duizenden bijna-dood ervaringen meemaken, voor je leven rennen, opletten, alles komt er in voor. En het gebeurt allemaal op zo’n mooie manier, alsof je in een hele goede Hollywood-film zit.

Toch kleine minpuntjes?
Het hele goede aan Uncharted 3: Drake’s Deception is dat de Hollywood-momenten niet al te vaak voorkomen. Die twijfel ontstond nog bij de vorige twee speelsessies, maar gelukkig is die helemaal verdwenen. Het is niet alleen maar spektakel, en dat is eigenlijk goed. Soms heb je gewoon een beetje rust nodig. Dit om het verhaal interessant te houden, maar ook om voor een solide balans te zorgen. Het is helaas jammer dat het spel hier en daar toch wat meer lineair dan deel twee aanvoelt. Soms heb je het idee dat het spel je de weg wijst, terwijl je als avonturier gewoon zelf de boel wilt verkennen. Toch een beetje jammer.

Een ander minpuntje is het sluipen. Het grappige is dat Naughty Dog bij de aankondiging van de game vertelde dat stealth van grote invloed zou zijn in Uncharted 3. Nou, daar valt weinig van te merken. Natuurlijk zijn er enkele levels waar je vaak stealth moet gebruiken, maar het is niet noodzakelijk. Ook lijkt het haast onmogelijk om een level helemaal sluipend uit te spelen. Het is een beetje zonde dat Naughty Dog het stealth gedeelte niet perfect heeft uitgewerkt, want de verwachtingen ervan waren toch wel hoog.

Schietsysteem ietwat beter geworden
Wat ook is aangepast, is het schieten in de game. Het schietsysteem van Uncharted 2 was niet echt bijzonder goed, en in Uncharted 3 is het ook nog niet je van het. Maar wel is het wel weer een stuk beter geworden. Je zult natuurlijk zelf moeten richten, maar de computer helpt je er wel bij. Verbazingwekkend genoeg zul je naarmate je verder in het spel komt, het fijner vinden. Je begint het namelijk door te krijgen. Perfect is het echter niet.

Een onderdeel waar Naughty Dog wel de perfectie nadert, zijn de dynamische effecten. Die zijn een stuk beter dan deel twee, waar soms ontploffingen of ineenstortingen voorkwamen zonder dat je echt wist wat de reden daarvoor was. In Uncharted 3 is dat anders. Alles wat jij of je vijand doet, heeft invloed op de omgeving. Het is niet zo dat je nu alles kapot kunt schieten, maar timing speelt een grote rol. Op tijd een vrachtlading lossen, dat is ineens een heel belangrijk onderdeel geworden in een bepaald level.

Animaties eindelijk beter
Iets waar we eerder kritiek op hadden in de impressies, waren de animaties. Gelukkig is er een geruststelling: Naughty Dog heeft in de laatste fase van de ontwikkeling de animaties een stuk verbeterd. Drake loopt op een meer menselijke manier en ook zijn interactie met de omgeving komt een stuk beter en realistischer over. Dat is fijn, aangezien Uncharted 3: Drake’s Deception daardoor een genot is om naar te kijken.

Een bijzonder genot zelfs. De omgevingen die je in Drake’s Deception tegenkomt zijn namelijk ongelofelijk. Dacht je dat Uncharted 2 al prachtig genoeg was, dan weet je niet wat je nu te wachten staat. Vooral het laatste level van deel drie is een ultiem middel om de liefhebbers van goede graphics onder ons helemaal blij te maken. Je zult het wel merken, zodra je dit spel hebt uitgespeeld.

Multiplayer!
En dan heb je ook nog de multiplayer! Dacht je helemaal klaar te zijn met een epische ervaring, kun je ook nog aan de slag met de multiplayer. Ten eerste: de epische ervaring kun je ook nog meemaken met een vriend van je. Nou ja, voor een deel dan. Zo is het in de offline en online co-op mogelijk om enkele levels samen te spelen in de Co-op Adventure modus. Daarnaast heb je ook nog de Co-op Arena en de Co-op Hunter Arena modi. In Arena is het zaak vlagen vijanden te overleven, terwijl je in Hunter Arena juist verschillende schatkisten moet veroveren. Het ene team wordt niet bijgestaan door de computergestuurde personen, het andere team wel.

Maar dat is niet het enige wat de multiplayer te bieden heeft. Naast de co-op modi, kun je natuurlijk ook tegen elkaar spelen. Iets waar we eerder al een uitgebreide impressie over schreven. Zo is er uiteraard Team Deathmatch, Free For All, de bekende Plunder modus uit deel twee, noem maar op. Nieuw in de game is de Hardcore modus, waar je gewoon je vaardigheden moet gebruiken. Dus geen Boosters (de Uncharted-versie van Perks uit Call of Duty) en Medal Kickbacks (tijdelijke bonussen) die je kunt gebruiken. Hierdoor is dit een hele leuke en uitdagende modus.

Dit is allemaal te doen op tien verschillende maps. Zeker niet weinig, dus daar heeft Naughty Dog goed voor gezorgd. Naast de vele modi is het ook mogelijk om je personage en je wapens respectievelijk te veranderen en te verbeteren. Genoeg te doen dus.

Een epische ervaring
De vraag of Uncharted 3: Drake's Deception de beste game van het jaar is, gaan we hier niet beantwoorden. Daar mag je zelf achter komen. Dat het de meest spectaculaire ervaring van 2011 biedt, dat staat echter wel vast. Voor de beste ervaring die je kunt meemaken dit jaar moet je zeker bij Uncharted zijn. Ondanks de kleine minpunten, zoals de wat lineaire levels en toch wat tegenvallende stealth-elementen, is Uncharted 3 een geweldige game boordevol content. Naughty Dog houdt de Uncharted naam hoog en levert wederom een erg bijzondere game af.