Dragon's Lair verscheen voor het eerst in 1983 na een problematische ontwikkelingstijd van zes jaar. De game was zijn tijd ver vooruit, want de graphics waren geen verzameling van kleine, blokkerige pixels, maar mooie geanimeerde tekeningen van de hand van Don Bluth, de tekenaar van onder andere Robin Hood en De Reddertjes. De game is recent op het PlayStation Network verschenen, tijd dus om wederom de wereld van Dragon's Lair te verkennen.

Disney sprookje
Goed, genoeg geschiedenis. Dragon's Lair is qua verhaal vergelijkbaar met een sprookje. Als ridder Dirk the Daring moet je prinses Daphne uit een kasteel redden en natuurlijk wordt dat kasteel bewaakt door een draak. Anno 2011 voelt het verhaal wel erg cliché aan en ook de onhandige ridder die zich wil voordoen als een epische strijder en met idiote grapjes op de proppen komt, voegt weinig toe aan het sprookje dat al zo vaak is verteld. Wij vragen ons af of gamers in de jaren '80 het verhaal interessant vonden, dertig jaar later zijn we in ieder geval niet onder de indruk.

Dragon's Lair Screenshot 167075 Dragon's Lair Screenshot 167074 Dragon's Lair Screenshot 167073

Heavy Rain uit de jaren tachtig
Herinneren jullie je Fahrenheit en Heavy Rain nog? De games van de Franse ontwikkelaar Quantic Dream bestaan voornamelijk uit quick time events, momenten in de game waarbij je zo snel mogelijk op een bepaalde knop moet drukken. Ook in Dragon's Lair zul je voornamelijk quick time events moeten uitvoeren, maar veel minder verfijnd dan wij dat gewend zijn van die twee andere games.

In principe kun je Dragon's Lair als een soort van voorloper van Heavy Rain en Fahrenheit beschouwen. Spijtig genoeg zit er tussen de games een gat van twintig tot dertig jaar, een tijd waarin de gameplay in games er enorm op is vooruit gegaan. De interactiviteit die wij tegenwoordig verwachten van games is niet aanwezig in Dragon's Lair. Vanaf de eerste minuut word je in een quick time event gegooid, zonder dat je het zelf weet.

Verouderde gameplay
In Dragon's Lair zul je voornamelijk op drie knoppen drukken: de aanvalsknop en de knoppen om naar links of rechts uit te wijken wanneer er een vallend voorwerp uit één van die richtingen op je afkomt. Af en toe komen ook andere toetsen aan bod, maar die momenten zijn schaars.

De prijs die je betaalt als je een quick time event niet goed uitvoert, is stevig. Meteen zal er een 'Game Over' titeltje op het beeldscherm verschijnen, waardoor de uitdaging soms teveel is. De gameplay is vaak gewoon niet leuk, omdat deze veel te straffend en saai is. En laten we eerlijk zijn: anno 2011 loopt de game gewoon achter op nieuwere games die wél leuk zijn om te spelen.

Dragon's Lair Screenshot 167072 Dragon's Lair Screenshot 167071 Dragon's Lair Screenshot 167070

Mooie tekeningen
Valt er dan helemaal niets goeds te vertellen over Dragon's Lair? Jawel, er is één vlak waarop de game anno 2011 niet door de mand valt: presentatie. Erg verwonderlijk, wanneer je weet dat de game uit de arcadehallen van de jaren '80 stamt. Desondanks heeft de ontwikkelaar de mooie en goed geanimeerde tekenfilmpjes een facelift gegeven, waardoor deze prachtig tot hun uiting komen in high definition.

Het geluid doet het ook goed, met af en toe sfeervolle geluiden die uit het kasteel klinken. Ook de stem van de ridder komt op de PlayStation 3 goed tot zijn uiting, maar af en toe hoor je toch wel dat de game uit een hele andere periode stamt.

Nostalgie of geen nostalgie?
Hoewel we van goedkope downloadbare games wat minder verwachten dan volledige retail spellen, valt Dragon's Lair gigantisch tegen. Het is simpelweg een zwak spel en de aanschaf niet waard. Misschien bewijst de game wel zijn waarde als je een beetje nostalgisch bent en met plezier terugdenkt naar die mooie jaren '80, maar dan nog zul je de game alweer snel wegleggen. Qua presentatie zit het met Dragon's Lair over het algemeen dan wel goed, maar de gameplay is zo verouderd dat deze niet meer leuk is.